Wzmocnienie zapobiegania klęskom żywiołowym poprzez innowacyjne zarządzanie ryzykiem

W 2014 r. OECD przeprowadziła prace mające na celu podsumowanie osiągnięć państw OECD w budowaniu odporności na poważne klęski żywiołowe i katastrofy spowodowane przez człowieka. W sprawozdaniu zasugerowano, że chociaż osiągnięto znaczące osiągnięcia dzięki skutecznemu zarządzaniu zapobieganiem ryzyku i łagodzeniem ryzyka, w przeszłości klęski żywiołowe ujawniły utrzymujące się podatności na zagrożenia i luki w zarządzaniu zapobieganiem ryzyku w całej OECD. Na podstawie ustaleń zawartych w całym sprawozdaniu OECD w Austrii, Francji i Szwajcarii przeprowadzono międzykrajowe badanie porównawcze w celu przetestowania zaleceń przedstawionych w konkretnych kontekstach krajowych. Niniejsze sprawozdanie zawiera podsumowanie indywidualnych i porównawczych wyników studium przypadku w poszczególnych krajach. Podkreślono w nim, że kombinacja polityki zapobiegania ryzyku przesunęła się na korzyść środków organizacyjnych, takich jak planowanie przestrzenne oparte na informacjach o zagrożeniach lub wzmocnienie egzekwowania przepisów dotyczących ryzyka. W międzyczasie pominięto ogromną potrzebę utrzymania dużych zasobów środków ochrony strukturalnej, a z tego powodu podatność na zagrożenia może wzrosnąć. W sprawozdaniu podkreślono potrzebę lepszej oceny polityki w celu zwiększenia skuteczności środków zapobiegania ryzyku w przyszłości. W sprawozdaniu podkreślono praktyki, w których krajom udało się uczynić zapobieganie ryzyku obowiązkiem całego rządu i całego społeczeństwa, analizując mechanizmy wspierania zarządzania i finansowania.