Budowanie odpornego sektora energetycznego

Niniejsze sprawozdanie dotyczy zagrożeń i słabych punktów, z jakimi prawdopodobnie boryka się sektor energetyczny ze względu na zmiany klimatu i częstsze ekstremalne warunki pogodowe, a także opcje, z których sektor może skorzystać, aby stać się bardziej odpornym.

Podejmowanie decyzji inwestycyjnych w sektorze energetycznym, biorąc pod uwagę ich długie ramy czasowe (od 20 do 100 lat), „obejmuje przewidywanie długoterminowego środowiska oraz potrzeb i ograniczeń, w ramach których przedsiębiorstwa użyteczności publicznej będą działać. Podejmując decyzje, media borykają się z kilkoma niepewnościami: niepewność gospodarcza i polityczna związana z technologiami, zobowiązaniami politycznymi oraz tendencjami demograficznymi i społeczno-gospodarczymi; niepewność naukowa dotycząca wpływu na poziomie regionalnym i reakcji systemów, których to dotyczy; naturalna zmienność systemu klimatycznego. Oprócz tych niepewności szybka urbanizacja zwiększy wpływ zmian klimatu. Rzeczywiście, niektóre z największych i najszybciej rozwijających się miast na świecie znajdują się na nisko położonych obszarach narażonych na powodzie i burze. Ich wzrost jest połączony z rosnącym zapotrzebowaniem na energię, co zwiększa presję na moce produkcyjne i redukuje zwolnienia w produkcji energii do bardziej ryzykownego poziomu. Ekstremalne zdarzenia pogodowe (lub większa częstotliwość zdarzeń ekstremalnych) wpłyną na większą liczbę osób, a wynikające z tego koszty (poprzez utracony biznes, szkody w domach, infrastrukturze i towarach) będą wyższe”.

Charakter różnych rodzajów ryzyka i ich zróżnicowanie zwiększa znaczenie pełnego zrozumienia ryzyka i potencjalnych środków dostosowawczych. Ocena tych zagrożeń i zarządzanie nimi wymaga, aby przedsiębiorstwa energetyczne mogły znieść niepewność. Jego infrastruktura musi zostać wzmocniona, ale należy również stworzyć większą elastyczność, aby umożliwić skuteczniejsze reagowanie na nieoczekiwane zdarzenia.

W ocenie potencjalnych środków dostosowawczych w sprawozdaniu podkreślono znaczenie wykraczania poza niezbędny etap kwantyfikacji analizy korzyści związanych z kosztami ryzyka poprzez angażowanie się w działania społeczności i uwzględnienie ryzyka wykraczającego poza aktywa własne przedsiębiorstw użyteczności publicznej. Podejście to umożliwiłoby „wykrycie racjonalnych pod względem kosztów środków, które będą najlepiej zarządzać ryzykiem i budować odporne społeczności”.

Raport opiera się na 18 przypadkach biznesowych, które ilustrują godne uwagi wnioski wyciągnięte w różnych kontekstach geograficznych na całym świecie, które „pokazują, że zmiana klimatu prowadzi do pojawienia się nowych modeli biznesowych w sektorze energetycznym, które zawierają nowe sposoby podejścia do ryzyka i niepewności. Przedsiębiorstwa użyteczności publicznej będą narażone na dodatkową presję ze strony sektora ubezpieczeń i sektora finansowego, aby poprawić ich zrozumienie i zarządzanie ryzykiem klimatycznym oraz odpowiednio budować, projektować lub modernizować swoje aktywa. W niektórych krajach przepisy (takie jak prawa własności, ubezpieczenia i planowanie) obecnie blokują powstawanie tych nowych modeli biznesowych. Należy dostosować lub stworzyć strategie polityczne i regulacje, aby zachęcić do inwestycji zwiększających odporność operacji, systemów energetycznych i społeczności lokalnych”.