Budowanie odpornego sektora energetycznego

W niniejszym sprawozdaniu omówiono zagrożenia i słabości, z którymi sektor energetyczny prawdopodobnie będzie musiał się zmierzyć ze względu na zmianę klimatu i częstsze ekstremalne zjawiska pogodowe, a także opcje, z których sektor ten może skorzystać, aby stać się bardziej odporny.

Podejmowanie decyzji inwestycyjnych w sektorze energetycznym, biorąc pod uwagę ich długie ramy czasowe (20–100 lat), „obejmuje przewidywanie długoterminowego otoczenia oraz potrzeb i ograniczeń, w ramach których będą działać przedsiębiorstwa użyteczności publicznej. Podejmując decyzje, przedsiębiorstwa użyteczności publicznej stoją w obliczu kilku niepewności: niepewność gospodarcza i polityczna związana z technologiami, zobowiązaniami politycznymi oraz tendencjami demograficznymi i społeczno-gospodarczymi; niepewność naukowa dotycząca wpływu na poziomie regionalnym i reakcji dotkniętych systemów; i naturalnej zmienności systemu klimatycznego. Oprócz tych niepewności, szybka urbanizacja zwiększy wpływ zmian klimatu. Niektóre z największych i najszybciej rozwijających się miast na świecie znajdują się bowiem na nisko położonych obszarach narażonych na powodzie i fale sztormowe. Ich wzrostowi towarzyszy rosnące zapotrzebowanie na energię, które zwiększa presję na moce wytwórcze i redukuje zwolnienia w produkcji energii do bardziej ryzykownych poziomów. Ekstremalne zdarzenia pogodowe (lub większa częstotliwość ekstremalnych zdarzeń) będą miały wpływ na większą liczbę osób, a wynikające z nich koszty (poprzez utratę działalności gospodarczej, szkody w domach, infrastrukturze i towarach) będą wyższe”.

Charakter różnych rodzajów ryzyka i ich zmienność zwiększają znaczenie pełnego zrozumienia ryzyka i potencjalnych środków dostosowawczych. Ocena tych zagrożeń i zarządzanie nimi wymaga, aby przedsiębiorstwa energetyczne przyjęły niepewność. Należy wzmocnić jego infrastrukturę, ale także zapewnić większą elastyczność, aby umożliwić skuteczniejszą reakcję na nieoczekiwane zdarzenia.

W ocenie potencjalnych środków dostosowawczych w sprawozdaniu podkreślono znaczenie wyjścia poza niezbędny etap kwantyfikacji analizy korzyści i kosztów ryzyka poprzez współpracę ze społecznościami i uwzględnienie ryzyka wykraczającego poza aktywa własne przedsiębiorstw użyteczności publicznej. Podejście to umożliwiłoby „określenie racjonalnych pod względem kosztów środków, które najlepiej będą zarządzać ryzykiem i budować odporne społeczności”.

Sprawozdanie opiera się na 18 przypadkach biznesowych, które ilustrują godne uwagi wnioski wyciągnięte w różnych kontekstach geograficznych na całym świecie, co „ukazuje, że zmiana klimatu prowadzi do powstania nowych modeli biznesowych w sektorze energetycznym, które obejmują nowe sposoby podejścia do ryzyka i niepewności. Przedsiębiorstwa użyteczności publicznej staną w obliczu dodatkowej presji ze strony sektora ubezpieczeń i sektora finansowego, aby lepiej zrozumieć ryzyko klimatyczne i lepiej nim zarządzać oraz odpowiednio budować, projektować lub modernizować swoje aktywa. W niektórych krajach regulacje (takie jak prawa własności, ubezpieczenia i planowanie) blokują obecnie pojawienie się tych nowych modeli biznesowych. Należy dostosować lub stworzyć polityki i przepisy, aby zachęcić do inwestycji zwiększających odporność operacji, systemów energetycznych i społeczności lokalnych.