Postrzeganie zmian klimatu i reakcje na nie w szkockim przemyśle narciarskim

Negatywne skutki zmian klimatycznych dla branży narciarskiej zostały dobrze udokumentowane. Jednak badania w dużej mierze koncentrowały się na kluczowych rynkach narciarskich w Ameryce Północnej i Europie kontynentalnej. Badanie przedstawione w niniejszym artykule dotyczy percepcji i reakcji na zmiany klimatu w bardziej marginalnym miejscu docelowym narciarstwa w Szkocji. Wykorzystując jakościową, interpretywistyczną metodologię, niniejszy artykuł przyczynia się poprzez lokalne, pojedyncze badanie terenu narciarskiego, w którym nie wykorzystuje się dostosowań technicznych i który w związku z tym opiera się na reakcjach biznesowych na zmiany klimatu. Ustalenia sugerują, że chociaż lokalna pogoda jest postrzegana jako duże i niemożliwe do opanowania ryzyko dla branży, a tendencja spadkowa jest identyfikowana pod względem niezawodności śniegu, ryzyka te nie są postrzegane jako związane z szerszym dyskursem dotyczącym antropogenicznych zmian klimatu. Oczekiwanie na wzrost wiedzy przed podjęciem działań adaptacyjnych wydaje się najpopularniejszą strategią biznesową; ma jednak miejsce autonomiczna adaptacja w formie dywersyfikacji działalności gospodarczej, która ogranicza ryzyko, w tym m.in. zmiany klimatu. W niniejszym dokumencie stwierdza się, że doświadczenia i postrzeganie zmian klimatu będą w dużym stopniu zlokalizowane, a w rezultacie także zachowania adaptacyjne. Marginalne ośrodki narciarskie, takie jak Szkocja, staną w obliczu szeregu skutków nieklimatycznych, które przyczynią się do ich kontekstowej podatności na zmianę klimatu i zdolności do przystosowania się.