Szkody powodziowe na obszarach przybrzeżnych i koszty przystosowania się do zmiany klimatu po wzroście poziomu mórz w XXI wieku

Szkody spowodowane powodziami przybrzeżnymi i koszty przystosowania się do zmiany klimatu w związku z podnoszeniem się poziomu mórz w XXI wieku ocenia się w skali globalnej, biorąc pod uwagę szeroki zakres niepewności dotyczących danych topograficznych kontynentów, danych dotyczących ludności, strategii ochrony, rozwoju społeczno-gospodarczego i podnoszenia się poziomu mórz. Niepewność co do średniego globalnego i regionalnego poziomu mórz wywodzi się z czterech różnych modeli klimatycznych z fazy 5 projektu porównawczego modelu sprzężonego, z których każdy połączony jest z trzema scenariuszami lodowymi opartymi na opublikowanym zakresie wkładów z pokryw lodowych i lodowców. Bez przystosowania się do zmiany klimatu oczekuje się, że w 2100 r. 0,2–4,6 % ludności świata będzie co roku zalewane wodą poniżej 25–123 cm średniego wzrostu poziomu mórz na świecie, przy czym spodziewane roczne straty wyniosą 0,3–9,3 % światowego produktu krajowego brutto. Społeczeństwo raczej nie będzie tolerować szkód na taką skalę, a adaptacja będzie powszechna. Globalne koszty ochrony wybrzeża przy pomocy wałów są znaczne, a roczne koszty inwestycji i utrzymania wyniosły 12–71 mld USD w 2100 r., ale są znacznie niższe niż globalne koszty unikniętych szkód, nawet bez uwzględniania pośrednich kosztów szkód w regionalnych dostawach produkcyjnych. Szkody powodziowe do końca tego stulecia są znacznie bardziej wrażliwe na zastosowaną strategię ochrony niż na zmiany w scenariuszach klimatycznych i społeczno-gospodarczych, a także w fizycznych źródłach danych (topografia i model klimatyczny). Nasze wyniki podkreślają centralną rolę długoterminowych strategii adaptacji obszarów przybrzeżnych. Należy również wziąć pod uwagę, że ochrona dużej części rozwiniętego wybrzeża zwiększa ryzyko katastrofalnych konsekwencji w przypadku awarii obrony.