Konkurencyjne miasta a zmiana klimatu

Miasta są częścią problemu zmiany klimatu, ale są również kluczowym elementem rozwiązania. Raport zawiera kompleksową analizę tego, w jaki sposób miasta i regiony metropolitalne mogą zmienić sposób, w jaki myślimy o reagowaniu na zmiany klimatu. Miasta zużywają zdecydowaną większość światowej energii i w związku z tym przyczyniają się do emisji gazów cieplarnianych. Jednocześnie odsłonięta infrastruktura i powszechna lokalizacja przybrzeżna wielu miast sprawiają, że są one wspólnymi celami w zakresie skutków zmiany klimatu, takich jak podnoszenie się poziomu mórz i gwałtowne burze. Raport ilustruje, w jaki sposób lokalne zaangażowanie dzięki „świadomemu klimatowi” urbanistycznemu planowaniu i zarządzaniu może pomóc w osiągnięciu krajowych celów klimatycznych i zminimalizować kompromisy między priorytetami środowiskowymi i gospodarczymi. W sześciu głównych rozdziałach przeanalizowano związek między urbanizacją, zużyciem energii i emisjami CO2; ocena potencjalnego wkładu lokalnych polityk w zmniejszanie światowego zapotrzebowania na energię oraz kompromisów między celami gospodarczymi i środowiskowymi na skalę lokalną; omówienie uzupełniającej i wzajemnie wzmacniającej się polityki, takiej jak połączenie zwartej polityki wzrostu z polityką usprawniającą masowe połączenia tranzytowe; oraz ocena szeregu narzędzi, w tym „ekologizacji” istniejącej polityki fiskalnej, rozwiązań finansowych mających na celu przeciwdziałanie zmianie klimatu na szczeblu lokalnym oraz zielonych programów innowacji i zatrudnienia. Jednym z głównych postulatów niniejszego sprawozdania jest to, że polityka miejska (np. zagęszczenie lub opłaty z tytułu zatorów komunikacyjnych) może uzupełniać globalną politykę klimatyczną (np. podatek od emisji dwutlenku węgla) poprzez zmniejszenie światowego zapotrzebowania na energię, emisji CO2 i ogólnych kosztów redukcji emisji dwutlenku węgla. Aby poinformować o lokalnym planowaniu działań w zakresie zmiany klimatu, w sprawozdaniu podkreślono najlepsze praktyki głównie z państw członkowskich OECD, ale także z niektórych państw trzecich.