Dowody selektywnego spalania na Sardynii (Włochy): jakie klasy pokrycia terenu preferują pożary lasów?

Celem artykułu jest zidentyfikowanie typów pokrycia terenu, w których częstotliwość pożaru jest wyższa (preferowana) lub niższa (unikana) niż oczekiwano od losowego modelu zerowego. Selektywność pożaru może charakteryzować się liczbą pożarów spodziewaną w danej klasie pokrycia terenu oraz średnią powierzchnią każdego pożaru. Te dwa elementy ognia są zazwyczaj niezależne od siebie. Na przykład liczba pożarów jest zwykle związana z przyczynami społeczno-ekonomicznymi, podczas gdy wielkość pożaru jest w dużej mierze kontrolowana przez ciągłość paliwową. W związku z tym na podstawie dostępnych danych dotyczących historii pożarów dla Sardynii (Włochy) za lata 2000–2004 przeanalizowaliśmy selektywność pożarową poszczególnych klas pokrycia terenu, utrzymując obie zmienne od siebie odrębne. Wyniki analizy 13 377 pożarów pokazują, że dla większości klas pokrycia terenu ogień zachowuje się selektywnie, z zaznaczoną preferencją (lub unikaniem) zarówno pod względem liczby pożarów, jak i wielkości pożaru. Liczba pożarów jest wyższa niż oczekiwano przez przypadek na obszarach miejskich i rolniczych. Natomiast w lasach, użytkach zielonych i krzewach liczba pożarów jest niższa niż oczekiwano. Na użytkach zielonych i krzewach średnia wielkość pożaru jest znacznie większa niż oczekiwano w przypadku losowego modelu zerowego, podczas gdy na obszarach miejskich, uprawach trwałych i niejednorodnych użytkach rolnych występuje znaczna odporność na rozprzestrzenianie się ognia. Wreszcie, jeśli chodzi o średni rozmiar pożaru, w naszym obszarze badawczym lasy i grunty orne palą się proporcjonalnie do ich dostępności, bez znaczącej tendencji do preferencji lub unikania pożaru. Wyniki uzyskane w tym badaniu przyczyniają się do oceny ryzyka pożarowego w skali krajobrazu, wskazując, że ryzyko pożaru jest ściśle związane z pokryciem terenu.