Zmiany w reżimie pożarowym w zachodniej części basenu Morza Śródziemnego: od systemu paliwowego ograniczonego do systemu przeciwpożarowego spowodowanego suszą

Pożary lasów stanowią integralną część ekosystemów śródziemnomorskich; wpływ człowieka na krajobraz pociąga za sobą zmiany w ilości i ciągłości paliwa, a tym samym w reżimie pożarowym. Przetestowaliśmy hipotezę, że reżim pożarowy zmienił się w zachodnim basenie Morza Śródziemnego w ciągu ostatniego stulecia za pomocą technik szeregów czasowych. Po raz pierwszy opracowaliśmy 130-letnią historię pożarów w prowincji Walencja (Hiszpania, wschodni półwysep Iberyjski, zachodni basen Morza Śródziemnego) na podstawie współczesnych statystyk oraz starych akt administracji leśnej i gazet. Sporządziliśmy również spis ludności wiejskiej i dane klimatyczne za ten sam okres, aby ocenić rolę zmian klimatu i paliw napędzanych przez człowieka w zmianie reżimu pożarowego. Rezultat sugerował, że na początku lat siedemdziesiątych nastąpiła poważna zmiana reżimu pożarowego w taki sposób, że pożary zwiększały się z częstotliwością roczną (podwojoną) i spalonym obszarem (o około rząd wielkości). Głównym czynnikiem napędzającym tę zmianę był wzrost ilości paliwa i jego ciągłość ze względu na wyludnianie się obszarów wiejskich (roślinność i gromadzenie się paliwa po porzuceniu gospodarstwa), co sugeruje, że w okresie przed latami 70. pożary były ograniczone pod względem ilości paliwa. Warunki klimatyczne były słabo związane z pożarami sprzed lat 70. i silnie związane z pożarami po latach 70., co sugeruje, że pożary są obecnie mniej ograniczone paliwowo i bardziej spowodowane suszą niż przed latami 70. W związku z tym zmiana reżimu pożarowego oznacza również zmianę głównego czynnika powodującego pożar, co ma konsekwencje w globalnym programie zmian.