Leśne łagodzenie zmiany klimatu i przystosowanie się do niej w Europie – od nauki do polityki

Lasy i produkty z drewna stanowią część sektora użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa (LULUCF), który w UE usuwa około 10 % całkowitych emisji gazów cieplarnianych w Unii Europejskiej, obecnie 256 Mt ekwiwalentu CO2 rocznie. Zgodnie z proponowanymi przez Komisję Europejską celami politycznymi sektor ten musi dodatkowo usunąć około 50 Mt ekwiwalentu CO2 rocznie do 2030 r. i 170 Mt ekwiwalentu CO2 rocznie do 2050 r. Na podstawie przeglądu literatury naukowej nowe badanie „Od nauki do polityki” pokazuje, że łączny dodatkowy potencjał łagodzenia skutków unikania wylesiania, zalesiania/ponownego zalesiania, zmian w wykorzystaniu drewna i kaskadowego wykorzystania wynosi w UE do 72 Mt ekwiwalentu CO2/rok do 2050 r. Może to wzrosnąć do 125 Mt ekwiwalentu CO2/rok w połączeniu z działaniami na rzecz ochrony lasów, 138 Mt ekwiwalentu CO2/rok w połączeniu z inną aktywną gospodarką leśną lub 143 Mt ekwiwalentu CO2/rok w połączeniu ze zmniejszającym się pozyskiwaniem drewna.

Zmiana klimatu ma jednak wpływ na zdolność lasów do usuwania CO2, ponieważ może zarówno zwiększyć, jak i zmniejszyć składowanie dwutlenku węgla w lasach i produktach drzewnych. Ponadto obecnie dostępne są ograniczone informacje na temat powiązanych kosztów i wykonalności wykorzystania potencjału łagodzenia zmiany klimatu związanego z leśnictwem, przy czym występuje wysoki stopień niepewności.

W niniejszym badaniu zbadano, w jaki sposób można zmaksymalizować wkład działań łagodzących związanych z leśnictwem, zalecając przyjęcie całościowego podejścia. Należy połączyć wiele działań łagodzących związanych z leśnictwem, aby zmaksymalizować efekt i wspierać synergie, interakcje, dodatkowe korzyści i stosowanie na szczeblu regionalnym.