Globalny wskaźnik przystosowania się do zmiany klimatu w Katalonii

Cele operacyjne katalońskiej strategii w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu na lata 2013–2020 (ESCACC) polegają po pierwsze na generowaniu i przekazywaniu wiedzy na temat przystosowania się do zmiany klimatu, a po drugie na zwiększaniu zdolności przystosowawczych obszarów najbardziej narażonych (Pirenejów, delty Ebro i wybrzeża), sektorów społeczno-gospodarczych i systemów naturalnych w Katalonii: rolnictwo i zwierzęta gospodarskie, różnorodność biologiczna, gospodarka wodna, gospodarka leśna, przemysł, usługi i handel, mobilność i infrastruktura transportowa, rybołówstwo i ekosystemy morskie, zdrowie, energia, turystyka oraz miejskie planowanie przestrzenne i mieszkalnictwo.

Aby osiągnąć te cele, ESCACC proponuje łącznie 182 środki dostosowawcze: 30 z nich ma charakter ogólny, a pozostałe 152 są specyficzne dla sektorów i systemów. Ogólne środki obejmują opracowanie i zatwierdzenie katalońskiej ustawy o zmianie klimatu (w toku) oraz ustanowienie systemu monitorowania i wskaźników dotyczących środków przystosowawczych określonych w ESCACC w celu oceny postępów w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu; innymi słowy, system określania skuteczności środków służących przystosowaniu się do skutków zmiany klimatu.

Informacje zawarte w każdym wskaźniku zostały uporządkowane w formacie arkusza danych z następującymi sekcjami:

1. Wskaźnik sektorowy – nazwa wskaźnika.
2. Cel operacyjny – CONADAPT (tworzenie i przekazywanie wiedzy na temat przystosowania się do zmiany klimatu) lub CAPADAPT (zwiększenie zdolności przystosowawczych sektorów lub systemów).
3. Środek(-ki), na który(-e) odpowiada(-ją) – środek(-y) adaptacyjny(-e), któremu(-ym) odpowiada wskaźnik.
4. Źródło – źródło informacji (zróżnicowane są źródła bezpośrednie i pośrednie).
5. Metodologia – wyjaśnienie metodyki zastosowanej przez źródło informacji w celu uzyskania danych liczbowych.
6. Dane – wartości liczbowe wskaźnika według roku (tabela).
7. Graficzne przedstawienie danych.
8. Pożądana tendencja dostosowania – opis kierunku, w jakim musi podążać wskaźnik, aby osiągnąć skuteczniejszą adaptację, tj. czy powinna ona wzrosnąć, czy zmniejszyć. Jest to sposób na wyjaśnienie, jak interpretować wskaźnik i jego ewolucję.
9. Adekwatność wskaźnika – uzasadnienie, dlaczego wskaźnik ten jest przydatny do oceny konkretnego działania. Wyjaśnia również, w jaki sposób należy interpretować dane.