Instytucjonalizacja finansowania na rzecz przystosowania się do zmiany klimatu w ramach UNFCCC i poza nią: Czy możliwe jest pojawienie się „rynku” adaptacyjnego?

Powstaje nowa struktura instytucjonalna w zakresie finansowania przystosowania się do zmiany klimatu, w ramach której fundusz przystosowawczy UNFCCC działa obecnie i prowadzi dialog na temat ustaleń po 2012 r. Niektóre kraje będące darczyńcami zaczęły również przekazywać oficjalną pomoc rozwojową (ODA) za pośrednictwem wyznaczonych funduszy dostosowawczych. W niniejszym artykule przeanalizowano sposób zinstytucjonalizowania finansowania adaptacyjnego i zbadano, czy może powstać rynek adaptacyjny, podobny do rozwoju rynków emisji dwutlenku węgla, a projekty adaptacyjne są sprzedawane jako towary. Kluczowe pytanie brzmi, czy takie wieloaspektowe, lokalnie kontekstualizowane zjawisko, takie jak adaptacja, może zostać przekształcone w jednolity i znormalizowany produkt, z wymiernymi rezultatami i korzyściami, za które „nabywcy” mogą liczyć. W artykule przeanalizowano dwa sposoby utowarowienia adaptacji: skupienie się na korzyściach adaptacyjnych – najbardziej oczywistych równolegle z rynkami emisji dwutlenku węgla – lub handlu kredytami na wydatki na fundusze adaptacyjne. Potrzebne są również dalsze badania nad potencjalnymi nowymi motywacjami do zapewniania finansowania przystosowania się do zmiany klimatu, takimi jak pośrednie korzyści gospodarcze, polityczne, strategiczne lub związane z bezpieczeństwem. Wreszcie ważne jest zbadanie dystrybucji finansowania przystosowania się do zmiany klimatu w poszczególnych krajach, sektorach i społecznościach, aby sprawdzić, czy istnieją źródła uprzedzeń w instytucjach i w łączącym się przemyśle zawodowym.