Mobilizacja inwestycji w niskoemisyjną i odporną na zmianę klimatu infrastrukturę

W niniejszym dokumencie omówiono kilka ogólnych kwestii dla rządów mających na celu zachęcenie sektora prywatnego do inwestowania w niskoemisyjną infrastrukturę odporną na zmianę klimatu, zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się. Infrastruktura LCR jest zdefiniowana, z uwzględnieniem współzależności między systemami infrastruktury oraz możliwości jednoczesnego przeciwdziałania przystosowaniu się do zmiany klimatu i łagodzeniu jej skutków w krajowych strategicznych planach infrastruktury. Rządy mogą zachęcać do prywatnych inwestycji w infrastrukturę wskaźnika pokrycia wypływów netto poprzez poprawę profilu ryzyka i zwrotu projektów. W artykule przedstawiono ranking najistotniejszych ryzyk związanych z finansowaniem projektów LCR, z którego wynika, że ryzyko polityczne (lub ryzyko związane z długiem państwowym) należy do najwyższych. Potencjał finansowania infrastruktury LCR w krajach o niskich dochodach jest trudny ze względu na podstawowe usługi bankowe, brak pozabankowych usług finansowych, słabą zdolność zarządzania ryzykiem i ograniczoną dostępność finansowania długoterminowego. Opierając się na pracach OECD nad sektorem wodnym, w dokumencie dokonano przeglądu mechanizmów finansowania, które pomagają zwiększyć dostęp do banków komercyjnych, finansowania obligacji, finansowania projektów i finansowania kapitałowego w krajach rozwijających się. Zielone obligacje są przykładem mechanizmu finansowania o dużym potencjale w zakresie infrastruktury wskaźnika pokrycia wypływów netto w krajach rozwiniętych, ale potrzebna jest wspierająca polityka rządowa. Dokument kończy się rozważeniem rozwiązań w zakresie zarządzania, które mogą umożliwić i zabezpieczyć prywatne zaangażowanie w inwestycje w infrastrukturę LCR, w tym partnerstwa publiczno-prywatne (PPP).