Krajowy przewodnik dotyczący pożarów między obszarami dzikimi a obszarami miejskimi: wytyczne dotyczące oceny zagrożeń i narażenia, ochrony własności, odporności społeczności i planowania awaryjnego w celu zminimalizowania skutków pożarów między obszarami dzikimi a obszarami miejskimi

Pożary w interfejsie dzikich miast (WUI) stały się problemem globalnym, a katastrofy miały miejsce ostatnio na całym świecie. Czynniki zwiększające ryzyko pożarowe WUI – zwiększające się populacje i ekspansja obszarów miejskich na tereny dzikie i zmiany klimatu – są zjawiskami na skalę globalną. Oczekuje się, że w nadchodzących dziesięcioleciach ryzyko pożaru WUI wzrośnie zarówno w regionach o długiej historii pożarów, jak i w regionach, które w ostatnich dziesięcioleciach ucierpiały w mniejszym stopniu. Pożary WUI mogą powodować zapłon wielu struktur poprzez rozprzestrzenianie się płomieni i promieniejącego ciepła oraz osadzanie się płonących żarów w krótkim okresie czasu. Może to przytłaczać możliwości ochrony, prowadzić do dużych ewakuacji i powodować katastrofy z możliwością całkowitej utraty setek struktur w ciągu kilku godzin.

National Research Council of Canada (NRC) zidentyfikowała potrzebę opracowania krajowego przewodnika dotyczącego pożarów WUI ze względu na brak krajowych wytycznych dotyczących wpływu pożarów między dzikimi obszarami miejskimi (WUI) na społeczności i rozwiązania problemu pożarów WUI w sposób całościowy. W związku z tym celem niniejszego przewodnika jest dostarczenie wskazówek, jak przełamać sekwencję katastrof pożarowych WUI w różnych punktach. Wytyczne mają na celu zwiększenie bezpieczeństwa życia i ochrony mienia poprzez zmniejszenie zagrożenia pożarowego stwarzanego przez otaczające środowisko oraz zwiększenie ochrony przeciwpożarowej zapewnianej przez konstrukcje.