Krótkoterminowe dostosowanie podaży produktów rolnych w UE-15 do zmiany klimatu na poziomie gospodarstw rolnych

W skali europejskiej wpływ zmiany klimatu na podaż produktów rolnych został oceniony jako stosunkowo mniej istotny czynnik do końca stulecia w porównaniu z innymi czynnikami globalnymi. Diagnozy te są jednak niekompletne ze względu na ograniczoną reprezentację zarówno przestrzennej heterogeniczności w ważnych determinantach podaży produktów rolnych (gleba, praktyki gospodarowania i typologia producentów), jak i procesów o drobnej skali, takich jak autonomiczna adaptacja na skalę gospodarstwa. W niniejszym dokumencie zaproponowano uzupełniające podejście oparte na ramach modelowania, w tym przestrzennie wyraźną reprezentację wydajności i zachowań producentów w odniesieniu do heterogeniczności gleby, klimatu i kontekstu społeczno-gospodarczego producenta w celu oceny skutków zmiany klimatu, w tym autonomicznych adaptacji dostaw rolnych w UE-15 do zmiany klimatu. Wyniki sugerują, że bez uwzględnienia autonomicznej adaptacji europejska podaż produktów rolnych może mieć interesujące właściwości odpornościowe w skali zagregowanej pomimo znacznej niejednorodności przy mniejszej rozdzielczości. Rozliczanie autonomicznych dostosowań prowadzi do znacznego wzrostu plonów i może prowadzić do (i) znacznego wzrostu względnej rentowności upraw w porównaniu z innymi pokryciami gruntów, co może zwiększyć ich udział w użytkowaniu gruntów rolnych w porównaniu z innymi pokryciami gruntów, oraz (ii) wzrostu całkowitej produkcji europejskiej, co może mieć wpływ na rynki towarów rolnych, podkreślając w ten sposób potrzebę zintegrowania procesów o drobnej skali, takich jak autonomiczne dostosowanie.