W kierunku odporności na zmianę klimatu w zarządzaniu rybołówstwem

Coraz wyraźniej widać, że zmiana klimatu ma znaczący wpływ na ekosystemy morskie i rybołówstwo zależne. Jednak przełożenie nauki o klimacie na działania i politykę zarządzania jest ciągłym wyzwaniem. W szczególności cztery aspekty zakłóciły wdrażanie zarządzania odpornego na zmianę klimatu: i) regionalne narzędzia zarządzania mogą nie być odpowiednie do zarządzania tymi samymi systemami w ramach zmiany klimatu, (ii) indywidualne polityki zarządzania i badania nad klimatem są często w sposób dorozumiany skoncentrowane na skalach czasowo-przestrzennych, które rzadko są dostosowane, (iii) podejścia do zarządzania rzadko integrują się w skali przestrzennej i czasowej i w związku z tym nie są przystosowane do jednokierunkowych zmian i zdarzeń ekstremalnych, oraz (iv) wyzwania związane z modelowaniem społeczno-gospodarczych skutków zmiany klimatu utrudniają prognozowanie łącznych kosztów dla społeczeństwa, ukrywają ograniczenia adaptacyjne, a ostatecznie wpływają na ryzyko klimatyczne i oceny handlu w zarządzaniu. Przeciwdziałanie zmianom środowiskowym sprzyja adaptacyjnemu i dynamicznemu podejściu do zarządzania, przy jednoczesnym uwzględnieniu zmieniających się warunków społeczno-gospodarczych i politycznych sprzyja stałym środkom długoterminowym; biorąc pod uwagę, że oba te podejścia łącznie wymagają połączenia dynamicznych, dostosowanych podejść. Zarysowano ramy mające na celu zintegrowanie narzędzi reagowania na zmianę klimatu w ujednolicone podejście do zarządzania odpornego na zmianę klimatu z wykorzystaniem zagnieżdżonych portfeli zarządzania dostosowanych do zmian dynamicznych, które poprawiają skuteczność i wydajność zarządzania. Takie podejście może przyczynić się do zmniejszenia przyszłych konfliktów między celami wydobycia zasobów morskich a celami ochrony zasobów morskich dzięki bardziej wyraźnemu charakteryzowaniu kompromisów w zakresie zarządzania oraz identyfikacji społecznych i ekologicznych punktów zwrotnych.