Start Baza danych Publikacja i sprawozdania Miejskie planowanie na rzecz zdrowia – doświadczenia związane z budowaniem odporności w 12 miastach

Exclusion of liability

This translation is generated by eTranslation, a machine translation tool provided by the European Commission.

Website experience degraded
We are currently facing a technical issue with the website which affects the display of data. The full functionality will be restored as soon as possible. We appreciate your understanding. If you have any questions or issues, please contact EEA Helpdesk (helpdesk@eea.europa.eu).
Publications and Reports

Miejskie planowanie na rzecz zdrowia – doświadczenia związane z budowaniem odporności w 12 miastach

Opis

Sytuacje kryzysowe mogą stać się transformacyjnymi doświadczeniami dla miast: możliwość ponownego przemyślenia, przeformułowania i odbudowy oraz dążenia do zmian, które mogą sprawić, że staną się one zdrowsze, zrównoważone, sprawiedliwe i odporne. Powrót do „normalnego” może nie być wystarczająco dobry – zamiast tego miasta powinny dążyć do budowania lepszej przyszłości miejskiej. W niniejszym sprawozdaniu przedstawiono wyniki serii wywiadów z miastami w Europejskim Regionie WHO, których celem było zebranie lokalnych spostrzeżeń na temat sposobu ustalania priorytetów w celu zwiększenia odporności i przygotowania się na kryzysy środowiskowe i zdrowotne (lub reagowania na nie). Przeprowadzono wywiady z przedstawicielami samorządu terytorialnego zajmującymi się planowaniem urbanistycznym, środowiskiem lub obszarami zdrowotnymi. Skupili się na tym, jak miasta podchodziły do planowania urbanistycznego i projektowania infrastruktury w odpowiedzi na konkretne katastrofy – lub w sposób zapobiegawczy dla przyszłych – oraz na tym, w jaki sposób wysiłki te mogłyby przyczynić się do zdrowszej i bardziej zrównoważonej przyszłości miejskiej.

Wsumie 12 miast studium przypadku w 11 krajach w regionie europejskim WHO przeprowadzono wywiady z wykorzystaniem kwestionariusza przesłanego z wyprzedzeniem. Obejmowały one trzy małe (ilt;100 000 obywateli), pięć średnich (100 000–500 000 obywateli) i cztery duże miasta (> 500 000 obywateli). 10 z nich doświadczyło co najmniej jednego zdarzenia awaryjnego w ciągu ostatniej dekady, w tym poważne powodzie, pożary lasów, trzęsienia ziemi, huragany, wypadki przemysłowe, przerwy w zasilaniu, fale upałów i burze śnieżne. Kilka miast doświadczyło wielu katastrof w tym samym czasie – trend, który prawdopodobnie utrzyma się w przyszłości. Zdarzenia te spowodowały szeroki zakres skutków, w tym znaczny wpływ na zdrowie. Analiza tematyczna została zastosowana do fragmentów wywiadu w celu zidentyfikowania wspólnych tematów, pomysłów i wzorców.

Gotowość na wypadek sytuacji kryzysowych jest kluczowym elementem budowania odporności systemów opieki zdrowotnej i innych systemów oraz centralnym elementem ram zarządzania w sytuacjach nadzwyczajnych. Wyciągi z wywiadu zostały zatem przeanalizowane z wykorzystaniem czterech odrębnych, ale połączonych ze sobą faz ram zarządzania kryzysowego. Obejmują one dwie fazy, które mają miejsce w trakcie i po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej (reagowanie i powrót do zdrowia) oraz dwa, które mają zostać przeprowadzone przed nowymi atakami awaryjnymi (łagodzenie i gotowość).

Rozważając odpowiedź, wywiady uwypukliły fakt, że miasta stoją przed szeregiem wyzwań związanych z działaniami podejmowanymi w sytuacji nadzwyczajnej. Niektórzy poruszyli kwestie związane z zarządzaniem, współpracą i komunikacją; na przykład radzenie sobie z brakiem informacji i protokołów, współpraca z organami rządowymi na szczeblu regionalnym lub krajowym oraz skuteczne docieranie do społeczności w czasie kryzysu. Zarządzanie ryzykiem zdrowotnym i zwrócenie uwagi na grupy szczególnie wrażliwe zostały również uznane za główne wyzwania podczas zarządzania kryzysowego: nieoczekiwane zagrożenia dla zdrowia środowiska mogą wynikać z niektórych klęsk żywiołowych; wpływ na zdrowie psychiczne może być początkowo pomijany, co prowadzi do potrzeby większej uwagi w późniejszym czasie; a miasta mogą doświadczać braku materiałów awaryjnych w krytycznych momentach. Chociaż systemy wczesnego ostrzegania i informacji mogą przyczynić się do złagodzenia skutków zdrowotnych i innych skutków niektórych rodzajów zdarzeń, ich zasięg przestrzenny i dokładność mogą być ograniczone, a niektóre miasta mogą ich nie mieć.

Wyniki wywiadu zidentyfikowały niektóre kluczowe czynniki służące odbudowie po wydarzeniu, w tym dostęp do zasobów finansowych i budżetów awaryjnych, ochronę ubezpieczeniową, elastyczność w lokalnych łańcuchach dostaw i dystrybucji oraz świadomość społeczną na temat różnych ekspozycji i zagrożeń dla zdrowia związanych z otaczającym środowiskiem. Ponadto w wywiadach przedstawiono szereg czynników budowania odporności, które mają kluczowe znaczenie dla pełnej i szybkiej odbudowy, w tym długoterminowe inwestycje w infrastrukturę krytyczną, przekształcenie modelu gospodarczego w bardziej zrównoważony i ekologiczny przemysł oraz kontrolę nad presją na rozwój.

 

Źródło informacji

Współpracownik:
Biuro Regionalne WHO dla Europy

Opublikowane w Climate-ADAPT Nov 22 2022   -   Ostatnia modyfikacja w Climate-ADAPT Dec 06 2022

Akcje Dokumentu