ΡΗΤΊΝΗ

Όταν συμβαίνουν καταστροφές σε αστικές περιοχές, απειλούν τη ζωή μεγάλου αριθμού ανθρώπων, συστημάτων υποδομών ζωτικής σημασίας και διαπεριφερειακών και παγκόσμιων αλυσίδων αξίας. Η τρέχουσα ποικιλία προσεγγίσεων και μεθόδων που είναι διαθέσιμες για τις πόλεις που αναπτύσσουν μια στρατηγική προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή περιορίζει τη συγκρισιμότητα μεταξύ των πόλεων των τρωτών σημείων, των επιλογών προσαρμογής, των υποδομών κ.λπ. και, ως αποτέλεσμα, της ικανότητας ανθεκτικότητας. Η έλλειψη τυποποιημένων πληροφοριών για την ιεράρχηση και την επιλογή κατάλληλων επιλογών προσαρμογής περιορίζει την ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των πόλεων. Υπάρχει έλλειψη τυποποιημένων μεθοδολογιών για τις αξιολογήσεις τρωτότητας, τις αξιολογήσεις των επιδόσεων των μέτρων προσαρμογής και για τα εργαλεία στήριξης αποφάσεων που υποστηρίζουν την ανάπτυξη ισχυρών στρατηγικών προσαρμογής προσαρμοσμένων στο επίπεδο της πόλης.

Η ρητίνη στοχεύει στη δημιουργία ενός κοινού ενοποιητικού πλαισίου που επιτρέπει τη σύγκριση στρατηγικών, αποτελεσμάτων και εντοπισμού βέλτιστων πρακτικών με:

• Δημιουργία μιας αστικής τυπολογίας που χαρακτηρίζει τις ευρωπαϊκές πόλεις με βάση διαφορετικές κοινωνικοοικονομικές και βιοφυσικές μεταβλητές·
• Παροχή τυποποιημένων μεθόδων για την αξιολόγηση των επιπτώσεων, των τρωτών σημείων και των κινδύνων της κλιματικής αλλαγής· την κατάρτιση καταλόγου των μέτρων προσαρμογής και την ανάπτυξη τυποποιημένων μεθόδων για την αξιολόγηση της απόδοσης των εν λόγω μέτρων προσαρμογής·
• Στενή συνεργασία με 4 «περιπτωσιολογικές πόλεις» (Μπίλμπαο, Μπρατισλάβα, Μάντσεστερ, Παρίσι) για πρακτική εφαρμογή και αναπαραγωγιμότητα, καθώς και με ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης για τη διασφάλιση συστηματικής (τυποποιημένης) εφαρμογής·
• Ενσωμάτωση των πορισμάτων σε ένα συνεκτικό πλαίσιο για τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, με συναφείς μεθόδους, εργαλεία και σύνολα δεδομένων.

Εννοιολογικά, το έργο βασίζεται στη συν-δημιουργία γνώσεων και εργαλείων. Με τη συμμετοχή ορισμένων πόλεων ως πλήρων εταίρων, η RESIN αποφεύγει τη δημιουργία χάσματος μεταξύ επιστήμης και πρακτικής και θα εξασφαλίσει επίσης μια αποτελεσματική διαδικασία και την ομαλή υιοθέτηση από άλλες πόλεις.

Για την επίτευξη αυτού του οράματος, το RESIN επικεντρώνεται στα εξής:

• Ανάπτυξη ενός συνεκτικού, γενικού εννοιολογικού πλαισίου·
• Ανάπτυξη συνεπούς αξιολόγησης των επιπτώσεων, των τρωτών σημείων και των κινδύνων σε μια πόλη·
• Να προτείνει επιχειρησιακές προσεγγίσεις για τους υπεύθυνους λήψης αστικών αποφάσεων για τον εντοπισμό και την αξιολόγηση των επιδόσεων των διαφόρων προσεγγίσεων προσαρμογής·
• Παρέχει γενική περιγραφή της διαδικασίας λήψης αποφάσεων που εφαρμόζεται από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς για την προσαρμογή των αστικών περιοχών στην κλιματική αλλαγή·
• Να συγκεντρώσει τα στοιχεία του συστήματος υποστήριξης αποφάσεων σε πρακτικό ηλεκτρονικό οδηγό·
• Τέσσερις πόλεις του πυρήνα είναι ενσωματωμένες ως εταίροι στην ομάδα έργου RESIN για την υποστήριξη του σχεδιασμού, των δοκιμών από τους χρήστες και της αξιολόγησης της επιχειρησιακής αξίας των αποτελεσμάτων RESIN·
• Έναρξη επίσημης διαδικασίας τυποποίησης είτε σε εργαστήριο της CEN στο πλαίσιο του έργου RESIN είτε στο πλαίσιο υφιστάμενων επιτροπών τυποποίησης μετά το έργο RESIN. Δημιουργία ενός «κύκλου ανταλλαγής και μάθησης» μεταξύ των τεσσάρων βασικών πόλεων και μιας επιλεγμένης ομάδας πόλεων οπαδών.

Τα αποτελέσματα της ρητίνης επιτρέπουν στις ευρωπαϊκές πόλεις, καθώς και στα ενδιαφερόμενα μέρη τους, να κάνουν ένα βήμα προόδου στην ανάπτυξη και εφαρμογή στρατηγικών προσαρμογής, με ιδιαίτερη έμφαση στα συστήματα και τα δίκτυα αστικών υποδομών.

Έχουν αντιμετωπιστεί οι τρέχουσες αδυναμίες στις προσεγγίσεις προσαρμογής και ανθεκτικότητας, καθώς και τα συναφή εμπόδια που σχετίζονται με ελλείψεις στη γνώση και την πληροφόρηση, με τα αποτελέσματα των έργων να παρουσιάζονται ως πρακτικά και φιλικά προς τον χρήστη εργαλεία υποστήριξης αποφάσεων.

Τα αποτελέσματα του έργου της ρητίνης έχουν:

• Κατέληξε σε μια ενιαία, ολοκληρωμένη προσέγγιση για την αξιολόγηση τρωτότητας για όλες τις συνιστώσες του συστήματος της πόλης. Αυτό περιλαμβάνει τη σύνδεση των εννοιών της ευπάθειας και της διαχείρισης κινδύνων που, μέχρι σήμερα, έχουν εφαρμοστεί ως χωριστοί ερευνητικοί τομείς με τη συμμετοχή χωριστών ερευνητικών κοινοτήτων. Για τις πόλεις αυτό επιτρέπει την αποτελεσματικότητα στην προσέγγιση: οι πόλεις μπορούν να επικεντρωθούν στη μεγαλύτερη απειλή τους και να επεξεργαστούν στρατηγικές προσαρμογής με ολοκληρωμένο και ολοκληρωμένο τρόπο για όλους τους τομείς.
• Προσδιορίστηκαν επιλογές προσαρμογής που αυξάνουν την ανθεκτικότητα, για παράδειγμα, των υποδομών ζωτικής σημασίας και των γειτονιών.
• Ανάπτυξη προτύπων που επιτρέπουν τη σύγκριση και τη συγκριτική αξιολόγηση. Οι πόλεις είναι σε θέση να δώσουν προτεραιότητα σε γεωγραφικές περιοχές, υποδομές, οικονομικούς τομείς και δράσεις που πρέπει να αναληφθούν. Με τις τυποποιημένες προσεγγίσεις για την ανάπτυξη λύσεων προσαρμογής, καθίσταται δυνατή η συγκριτική αξιολόγηση μεταξύ των πόλεων. Οι πόλεις είναι σε θέση να κατανοήσουν και να αναπτύξουν τη θέση τους και το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα σε σύγκριση με άλλες.
• Θεσπίστηκαν βασικές συμβάσεις που επιτρέπουν τη συγκρισιμότητα των εκτιμήσεων κινδύνου και των επιλογών προσαρμογής.
• Παρείχε μια πλατφόρμα για τη διερεύνηση ευκαιριών και εμποδίων για την επίσημη τυποποίηση όσον αφορά την προσαρμογή. Η επίσημη τυποποίηση υποστηρίζει τη μεταφορά γνώσεων και την εισαγωγή καινοτόμων προϊόντων στην αγορά και, ως εκ τούτου, αυξάνει την ανθεκτικότητα των πόλεων και τονώνει την οικονομία της Ευρώπης.
• Αξιολογήθηκαν πόλεις που βρίσκονται στα αρχικά στάδια ανάπτυξης στρατηγικών προσαρμογής, μέσω της χρήσης μιας τυπολογίας πόλεων, οι οποίες αξιοποιούν τις υπάρχουσες γνώσεις και εμπειρίες από πόλεις με συγκρίσιμα υποκείμενα χαρακτηριστικά αλλού. Η τυπολογία αποδεικνύεται χρήσιμο μέσο για τη χάραξη εθνικής και ευρωπαϊκής πολιτικής για την αντιμετώπιση της πολυμορφίας των ευρωπαϊκών πόλεων.