Comhshaol sláintiúil, saol sláintiúil: an tionchar a bhíonn ag an gcomhshaol ar shláinte agus ar fholláine san Eoraip

Is é an dúlra is bonn le dea-shláinte agus dea-bhail dhaonra na hEorpa. Tá aer glan, uisce agus bia riachtanach chun beatha a chothú; cuireann timpeallachtaí nádúrtha spás ar fáil le haghaidh áineasa, scíthe agus idirghníomhaíochta sóisialta; agus cuireann amhábhair isteach inár gcórais táirgthe chun sólás an tsaoil chomhaimseartha a chur ar fáil.

Ag an am céanna, ní féidir truailliú an chomhshaoil a sheachaint. Táimid nochtaithe do thruailliú inár dtithe, inár n-ionaid oibre, sa timpeallacht lasmuigh agus nuair a bhíonn muid ag ithe, ag súgradh, ag codladh, ag tiomáint, ag siúl, ag snámh nó ag rith. In 2012, bhí 13 % de bhásanna uile an Aontais inchurtha i leith an chomhshaoil. Is féidir na básanna sin a chosc agus is féidir iad a laghdú go suntasach trí iarrachtaí chun cáilíocht an chomhshaoil a fheabhsú. 

Is sampla láidir í paindéim COVID-19 de na naisc dhoshéanta idir sláinte an duine agus sláinte éiceachórais. Meastar gur tháinig an galar núíosach seo chun cinn i ndaonraí ialtóg agus ina dhiaidh sin léim speicis chun daoine a ionfhabhtú i margadh bia mara agus ainmhithe. Tá teacht chun cinn pataiginí zónóiseacha den sórt sin nasctha le díghrádú comhshaoil agus le hidirghníomhaíochtaí an duine le hainmhithe sa chóras bia. Is cosúil go ndéanann tosca eile, amhail nochtadh do thruailliú aeir agus do stádas sóisialta, difear do rátaí tarchurtha agus mortlaíochta ar bhealaí nach dtuigtear go hiomlán fós.

Cuireann an t-athrú aeráide le hualach na ngalar agus na mbásanna anabaí san Eoraip. I measc na n-éifeachtaí díreacha sláinte tá bás, gortú agus riosca méadaithe galar bia-iompartha agus uisce-iompartha, mar thoradh ar theochtaí foircneacha, tuilte agus dóiteáin foraoise. Eascraíonn tionchair indíreacha as athruithe ar dháileadh galar veicteoir-iompartha atá íogair ó thaobh na haeráide de agus as ailléirginí, laghduithe ar tháirgiúlacht talmhaíochta agus ar fhoinsí uisce éillithe.