RESIN

Wanneer zich rampen voordoen in stedelijke gebieden, bedreigen ze het leven van grote aantallen mensen, kritieke infrastructuursystemen en interregionale en mondiale waardeketens. De huidige verscheidenheid aan benaderingen en methoden die beschikbaar zijn voor steden die een strategie voor aanpassing aan de klimaatverandering ontwikkelen, beperkt de vergelijkbaarheid tussen steden van kwetsbaarheden, aanpassingsopties, infrastructuur enz. en, als gevolg daarvan, van het veerkrachtvermogen. Het gebrek aan gestandaardiseerde informatie om de juiste aanpassingsopties te prioriteren en te selecteren, beperkt de uitwisseling van ervaringen tussen steden. Er is een gebrek aan gestandaardiseerde methodologieën voor kwetsbaarheidsbeoordelingen, prestatie-evaluaties van aanpassingsmaatregelen en voor besluitvormingsondersteunende instrumenten ter ondersteuning van de ontwikkeling van robuuste aanpassingsstrategieën die zijn toegesneden op het niveau van de stad.

RESIN heeft tot doel een gemeenschappelijk uniformeringskader tot stand te brengen dat het mogelijk maakt strategieën, resultaten en beste praktijken te vergelijken door:

• het creëren van een stedelijke typologie die Europese steden kenmerkt op basis van verschillende sociaal-economische en biofysische variabelen;
• het leveren van gestandaardiseerde methoden voor het beoordelen van de gevolgen, kwetsbaarheden en risico’s van klimaatverandering; het verstrekken van een inventaris van aanpassingsmaatregelen en het ontwikkelen van gestandaardiseerde methoden om de prestaties van dergelijke aanpassingsmaatregelen te beoordelen;
• nauw samen te werken met vier “case cities” (Bilbao, Bratislava, Manchester, Parijs) voor praktische toepasbaarheid en reproduceerbaarheid, en met Europese normalisatieorganisaties om te zorgen voor een systematische (gestandaardiseerde) uitvoering;
• Integreren van bevindingen in een samenhangend kader voor het besluitvormingsproces, met bijbehorende methoden, instrumenten en datasets.

Conceptueel is het RESIN-project gebaseerd op de co-creatie van kennis en tools. Door een aantal steden als volwaardige partners te betrekken, vermijdt RESIN het ontstaan van een kloof tussen wetenschap en praktijk, en zorgt het ook voor een efficiënt proces en een vlotte acceptatie door andere steden.

Om deze visie te realiseren richt RESIN zich op het volgende:

• een samenhangend, overkoepelend conceptueel kader ontwikkelen;
• een consistente evaluatie ontwikkelen van de effecten, kwetsbaarheden en risico’s in een stad;
• operationele benaderingen voor stedelijke besluitvormers voorstellen om de prestaties van verschillende aanpassingsbenaderingen vast te stellen en te beoordelen;
• een algemene beschrijving te geven van het besluitvormingsproces dat van toepassing is op publieke en private actoren voor de aanpassing van steden aan de klimaatverandering;
• de elementen van het beslissingsondersteunend systeem samenbrengen in een praktische e-gids;
• Vier kernsteden zijn als partners opgenomen in het RESIN-projectteam om het ontwerp, de gebruikerstests en de beoordeling van de operationele waarde van de RESIN-outputs te ondersteunen;
• Een formeel normalisatieproces initiëren in een CEN-workshop als onderdeel van het RESIN-project of binnen bestaande normalisatiecomités na het RESIN-project. Creëer een "cirkel van delen en leren" tussen de vier kernsteden en een geselecteerde groep volgerssteden.

Dankzij de resultaten van RESIN kunnen Europese steden en hun relevante belanghebbenden een stap voorwaarts zetten bij de ontwikkeling en uitvoering van aanpassingsstrategieën, met bijzondere aandacht voor stedelijke infrastructuursystemen en -netwerken.

De huidige tekortkomingen in de aanpassings- en veerkrachtbenaderingen en de bijbehorende belemmeringen in verband met tekortkomingen in kennis en informatie zijn aangepakt, waarbij de projectoutput is gepresenteerd als praktische en gebruiksvriendelijke besluitvormingsondersteunende instrumenten.

De projectresultaten van RESIN zijn:

• Aangekomen bij één geïntegreerde aanpak voor kwetsbaarheidsbeoordeling voor alle componenten van het stadssysteem. Dit omvat het koppelen van kwetsbaarheids- en risicobeheerconcepten die tot nu toe als afzonderlijke onderzoeksgebieden met afzonderlijke onderzoeksgemeenschappen werden beoefend. Voor steden maakt dit efficiëntie in aanpak mogelijk: steden kunnen zich richten op hun grootste bedreiging en op een integrale en geïntegreerde manier aanpassingsstrategieën uitwerken voor alle sectoren.
• Geïdentificeerde aanpassingsopties die de veerkracht van bijvoorbeeld kritieke infrastructuren en buurten vergroten.
• Ontwikkelde normen die vergelijking en benchmarking mogelijk maken. Steden zijn beter in staat om geografische gebieden, infrastructuur, economische sectoren en te nemen maatregelen te prioriteren. Met standaardbenaderingen voor het ontwikkelen van adaptatiemaatregelen wordt benchmarking tussen steden mogelijk. Steden zijn in staat om hun positie en concurrentievoordeel ten opzichte van anderen te begrijpen en te ontwikkelen.
• Invoering van basisverdragen om de vergelijkbaarheid van risicobeoordelingen en aanpassingsopties mogelijk te maken.
• Biedt een platform om mogelijkheden en obstakels voor formele standaardisatie in adaptatie te verkennen. Formele normalisatie ondersteunt kennisoverdracht en de introductie van innovatieve producten op de markt en vergroot zo de veerkracht van steden en stimuleert de Europese economie.
• Geëvalueerde steden die zich in de beginfase van de ontwikkeling van aanpassingsstrategieën bevinden, door middel van een stadstypologie, waarbij gebruik wordt gemaakt van bestaande kennis en ervaringen van steden met vergelijkbare onderliggende kenmerken elders. De typologie blijkt een nuttig instrument te zijn voor de nationale en Europese beleidsvorming om de diversiteit van Europese steden aan te pakken.