Aanpassing van beschermde mariene gebieden aan de klimaatverandering

Belangrijke lessen

Over de regio

Klimaatbedreigingen

De Middellandse Zee warmt 20% sneller op dan het wereldwijde gemiddelde en voorspellingen schatten dat tegen 2040 de gemiddelde jaarlijkse temperatuur 2,2 ° C warmer zal zijn dan tijdens de pre-industriële periode. Momenteel wordt 90 % van de commerciële visbestanden in het Middellandse Zeegebied overbevist, ondanks het belang ervan als hotspot voor biodiversiteit. Warmere wateren veranderen de samenstelling en overvloed van soorten. Zo worden koudwatersoorten minder overvloedig en migreren ze, en warmwatersoorten verspreiden en verplaatsen koudwatersoorten, wat ernstige gevolgen heeft voor mariene ecosystemen. Opwarmende watertemperaturen kunnen ook leiden tot massasterfte, zoals bijvoorbeeld gebeurde in 1999. Tussen 1970 en 2006 versnelde de zeespiegelstijging tot 1,1 mm per jaar, wat leidde tot kustoverstromingen en erosie. CO2-opname is een andere bedreiging voor de Middellandse Zee, die een verzuring van het zeewater veroorzaakt en koralen en schelpopbouwende organismen bedreigt.

Marine-beschermde gebieden van de Middellandse Zee in de voorhoede van de aanpassing aan de klimaatverandering

Een goede gezondheid en een goede staat van instandhouding van mariene gebieden vormen de basis voor het bereiken van weerbaarheid tegen de gevolgen van klimaatverandering voor mariene ecosystemen en de bijbehorende economische sectoren. Dit onderstreept het belang van beschermde mariene gebieden als strategieën voor aanpassing aan de klimaatverandering.

Gemma Cantos Font, Catalaans bureau voor klimaatverandering

Catalonië Pilot Sites: De vier fasen van adaptatieplanning

Klimaatadaptatieplannen hebben tot doel de kwetsbaarheid van een gebied te verminderen door natuurlijke habitats te verbeteren of te herstellen. Het proces onderging vier fasen om op elke proeflocatie een aanpassingsplan op maat te realiseren.

Fase 1

Als eerste stap richtte het projectteam zich op het opstellen van een aanpassingsplan en het identificeren van een instantie voor (globale) planningscoördinatie tussen alle proeflocaties binnen het MPA-Engage project. Er werd een kernteam opgericht met een mandaat om het plan lokaal voor te bereiden en uit te voeren. Het projectteam identificeerde belanghebbenden en ontwierp een proces voor de betrokkenheid van belanghebbenden. In totaal omvatte het proces voor de betrokkenheid van belanghebbenden acht acties.

1. Het opzetten van een webpagina voor het delen van informatie over het MPA-Engage project en de projectactiviteiten.

2. Organiseren van een webinar om het MPA-Engage-project, de doelstellingen, het kader, de primaire acties en de verwachte resultaten voor de belanghebbenden te introduceren (geïdentificeerd in het proces voor het in kaart brengen van belanghebbenden).

3. De belanghebbenden op de hoogte houden van de projectactiviteiten via socialemediakanalen.

4. Het ontwikkelen en verspreiden van regelmatige persberichten over projectactiviteiten.

5. Organiseren van een openbare bijeenkomst.

6. Het opzetten van een online-enquête waarin belanghebbenden worden verzocht een shortlist op te stellen van prioritaire acties uit een lijst van mogelijke acties die moeten worden opgenomen in de plannen voor aanpassing aan en mitigatie van de klimaatverandering.

7. Het organiseren van een consensusbijeenkomst om de resultaten van de enquête te bespreken, resulteert in een dialoog tussen deskundigen en deelnemers, die heeft geresulteerd in een ontwerpplan.

8. Het organiseren van een laatste webinar om de overeengekomen inhoud van de plannen voor aanpassing aan en beperking van de klimaatverandering te delen.

Fase 2

In de tweede fase heeft het projectteam een klimaatrisicobeoordeling uitgevoerd. Zij hebben scenario’s opgesteld om de toekomstige gevolgen van en de kwetsbaarheid voor klimaatverandering in de mariene gebieden te beoordelen. De gebruikte bronnen omvatten informatie uit relevante reeds bestaande plannen en de betrokkenheid van belanghebbenden.

Er zijn elf monitoringprotocollen opgesteld. De volgende onderwerpen kwamen aan bod in de protocollen: Temperatuur, massasterfte, lokale ecologische kennis (protocollen 3, 4 en 6), visuele telling van vissen, Posidonia oceanica Conservation Status, Pinna nobilis Conservation Status, zee-egelpopulaties, snelle detectie van invasieve bentische soorten en fotogrammetrie. De monitoringprotocollen werden gedeeld met lokale belanghebbenden om de gegevens te verzamelen, die wetenschappers en managers hadden gedefinieerd als de belangrijkste monitoringbehoeften voor elk beschermd marien gebied. In sommige gevallen ontstonden meningsverschillen over details voor de uitvoering van de protocollen, maar door discussie en consensus werden de meningsverschillen opgelost.

Voor belanghebbenden werd een onlineseminar over mariene burgerwetenschap georganiseerd en duikinstructeurs werden opgeleid om burgerwetenschappers te worden door de nieuwe PADI-burgerwetenschapsmodule toe te passen: Fundamentele onderzoeksoperators. Tijdens de module leerden de deelnemers over het belang van citizen science voor het behoud van de zee en de toegevoegde waarde ervan voor duiken. Daarnaast werden de duikinstructeurs opgeleid om vaardigheden en vaardigheden te ontwikkelen voor het opzetten en implementeren van specifieke burgerwetenschappelijke acties. Twee voorbeelden werden gebruikt om wetenschappelijke training te geven over het opzetten van een monitoringprotocol.

Klimaatveranderingsrisico’s vloeien voort uit de dynamische interacties tussen klimaatgerelateerde gevaren en blootstelling en kwetsbaarheid van het aangetaste menselijke of ecologische systeem. Een kwetsbaarheidsbeoordeling laat zien hoe gevoelig een systeem is voor de gevolgen van klimaatverandering en hoe goed het zich kan aanpassen aan schade. De sociaal-ecologische kwetsbaarheidsbeoordeling combineert ecologische kwetsbaarheid (soorten en habitats), sociale gevoeligheid (gebruikers) en aanpassingsvermogen. Het projectteam beoordeelde elk beschermd marien gebied en elementen (soorten, enz.). Het voordeel van deze methode is dat het reproduceerbaar is en in de loop van de tijd kan worden aangepast, waardoor veranderingen kunnen worden gevolgd en adaptieve planning mogelijk is. Meer informatie over de kwetsbaarheid van soorten, habitats en gebruikers is hier te vinden.

Fase 3

In de derde fase werd voor elk beschermd marien gebied een visie vastgesteld. Het doel was om op basis van de conclusies van de vorige fasen een engagement en consensus met de belanghebbenden en deelnemers over het actieplan te bereiken. In het actieplan werden de belangrijkste problemen en problemen vastgesteld die moesten worden aangepakt. De belanghebbenden waren het eens over de opzet van het plan en de uitvoering ervan. De deelnemers aan de workshops ontwikkelden 18 van de 24 acties in samenwerking, en het deelnemersportaal, dat uitdrukkelijk was ontworpen om de deelname te vergemakkelijken, maakte de ontwikkeling van de andere acties mogelijk. Bijna iedereen die betrokken was bij de ontwikkeling van het actieplan nam deel aan de meeste sessies, wat resulteerde in vruchtbare discussies.

Fase 4

De laatste fase was de voorbereiding en afronding van het lokale plan voor aanpassing aan de klimaatverandering voor elk beschermd marien gebied. De belanghebbenden hebben de aanpassingsplannen tijdens workshops besproken, afgerond en goedgekeurd. De participatieve aanpak heeft geleid tot overeenstemming over aanpassingsplannen op maat in elke proeflocatie. Het aanpassingsplan omvatte dertien prioritaire acties voor de aanpak van de klimaatverandering op de locatie Cap de Creus, bijvoorbeeld de bevordering van burgerwetenschapsprogramma’s, monitoringactiviteiten met steun van lokale vissers en de uitvoering van herstelprogramma’s. In Litoral del Baix Empordà omvatten de 25 acties bewustmaking en verspreiding van activiteiten in verband met de gevolgen van klimaatverandering, de uitvoering van langetermijnprogramma’s voor habitatmonitoring en de vaststelling van geschikte ankerplaatsen voor boten.

Samenvatting

Meer informatie

Contact