Varme og helse i Antwerpen under klimaendringar: Forventa konsekvensar og implikasjonar for førebygging

Overdriven sommarvarme er eit alvorleg miljøhelseproblem i flere europeiske byar og vil truleg auke under klimaendringsscenari. Dette fører òg til ein auke av varmerelaterte dødelegheit og sjuklegheit, dersom det ikkje treffast tilstrekkelege førebyggjande tiltak.

Innanfor studien vart Antwerpens byklima modellert for sommarsesongen i perioden 1986–2015, og projiserte sommardagstemperaturar vart modellert i to periodar (nær (2026–2045) og langt fram i tid (2081–2100) under Representative Concentration Pathway (RCP) 8.5.

Dette vart etterfølgd av ein analyse av samanhengen mellom temperatur og dødelegheit, samt med sjukehusinnleggingar for perioden 2009–2013, og estimert forventa dødelegheit i nær framtid og langt framtidige periodar under eit endra klima og folkesetnad, forutsett alternativt inga akklimatisering og akklimatisering basert på ein konstant terskelpersentiltemperatur.

I prøveperioden 2009–2013 vart det observert ein auke i dagleg dødelegheit frå ein maksimal døgntemperatur på 26 °C, eller 89-persentilen i den maksimale døgntemperaturserien. Den årlege gjennomsnittlege varmerelaterte dødelegheita i denne perioden var 13,4 personar (95 % KI (konfidensintervall): 3.8–23.4). Ingen effekt av varme vart observert ved sjukehusinnleggingar på grunn av kardiorespiratoriske årsaker. Under eit ikkje-akklimatiseringsscenario multipliseres årleg gjennomsnittleg varmerelatert dødelegheit med ein faktor på 1,7 i nær framtid (24,1 dødsfall/år KI 95 %): 6,78–41.94) og med ein faktor på 4,5 langt fram i tid (60,38 dødsfall/år KI 95 %: 17.00–105.11). Under eit varmeakklimatiseringsscenario aukar ikkje dødelegheita betydeleg i nær eller fjern framtid.

Resultata viser at varme forårsaka betydeleg overflødig sommardødelegheit i Antwerpen, og denne dødelegheita kan auke i framtida i fråvær av tilstrekkeleg førebygging, inkludert tilpasning av slik førebygging til eit forandrande klima.