Poprawa efektywności nawadniania

Zainteresowani mogą być zaangażowani w jakiekolwiek działania mające na celu reorganizację systemów i infrastruktury nawadniania ze względu na ich znaczące konsekwencje społeczne, gospodarcze i środowiskowe. Należy zaangażować nie tylko główne podmioty sektora rolnego, ale także podmioty z sektorów konkurujących z rolnictwem o te same zasoby wodne. Możliwe sąsiedzkie gałęzie przemysłu mogą być zaangażowane w zabezpieczanie pomp zasilanych energią słoneczną lub inwestowanie w technologie inteligentne pod względem klimatu. Biorąc pod uwagę spodziewany pozytywny wpływ na obieg wody jako całość, oczekuje się, że stowarzyszenia i organizacje pozarządowe będą proaktywne w zachęcaniu do stosowania innowacyjnych systemów w celu poprawy nawadniania. Rozpowszechnianie wiedzy na temat nadmiernego wykorzystania wody i jej zrównoważonego wykorzystania - zwłaszcza w sektorze rolnym - ma zasadnicze znaczenie i może prowadzić do potencjalnych pozytywnych skutków na poziomie krajobrazu.

Bez adaptati on w praktykach nawadniania wody na poziomie gospodarstwa, c rop niepowodzenie jest prawdopodobne na obszarach podatnych na suszę, zwłaszcza biorąc pod uwagę najgorsze scenariusze klimatyczne. Po wdrożeniu adaptacji w systemach nawadniania gospodarstwa rolne mogą być znacznie lepiej przygotowane do stawienia czoła niedoborowi wody spowodowanemu zmianą klimatu. Funkcjonowanie krajobrazów można przywrócić lub utrzymać dzięki ponownemu wykorzystaniu i magazynowaniu wody. Energię można zaoszczędzić dzięki skutecznemu planowaniu i wdrażaniu nawadniania. Oszczędność kosztów energii i wody jest jedną z największych zachęt, które mogą zwiększyć wykorzystanie efektywnych systemów nawadniania. Koszty energii rosną, a taryfy za wodę, choć bardzo zróżnicowane w różnych krajach, mogą mieć znaczenie na poziomie gospodarstw rolnych. 

Rolnicy często jednak niechętnie stosują innowacyjne praktyki zarządzania, ponieważ każda zmiana zwyczajowej praktyki jest kosztowna i wymaga wysiłku. Przeszkodą jest również brak wiedzy, możliwości technologicznych lub dowodów naukowych dotyczących konkretnego miejsca. Systemy zatwierdzania poboru wody i mechanizmy ustalania cen wody w państwach UE zawierają wiele wyłączeń dotyczących wykorzystania wody w rolnictwie.  Wspólna polityka rolna (WPR) finansuje projekty i praktyki mające na celu poprawę zrównoważonego wykorzystania wody. Rolnicy nadal mają jednak niewiele zachęt do wdrażania bardziej wydajnych technologii (sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, 2021 r.).

Ceny wody i koszty nawadniania są bardzo zróżnicowane lokalnie, a każda z nich ma inną taryfę za korzystanie z wody. Niektórzy płacą za hektar i otrzymują nieograniczone zużycie wody, niektórzy płacą za objętość pompowaną z rzeki. Inne społeczności pobierają opłaty za litr użytkowania (Esteve i in., 2015). W związku z tym stosowanie nowych wydajnych systemów nawadniania, które zmniejszają ogólną ilość wody zużywanej przez rolników, może mieć różny wpływ na oszczędność kosztów, w zależności od różnych lokalizacji. Pompy mogą kosztować od 3000 do 46000 euro. Koszty te zależą od tego, czy są to silniki wysokoprężne, czy elektryczne, oraz od tego, czy uwzględniono narzędzia monitorujące i przełączniki. Rurociąg może wynosić od 3,20–9,80 EUR/m w przypadku rur przenośnych lub 5,70–18,50 EUR/m w przypadku rur podziemnych, w zależności od średnicy (DG ENV, 2012 r.). 

Działania dostosowawcze w zakresie nawadniania przynoszą korzyści na wszystkich obszarach o wysokim udziale wykorzystania słodkiej wody w rolnictwie. Korzyści można osiągnąć tylko wtedy, gdy konserwowana woda jest przechowywana w celu wydajnego i przyjaznego dla klimatu wykorzystania (tj. suche dni, z wydajnymi metodami nawadniania). 

Wdrażaniu najlepszych praktyk zarządzania w zakresie nawadniania często towarzyszą programy edukacyjne dla rolników, co zwiększa ich wiedzę i świadomość na temat zmiany klimatu. 

Ulepszone systemy nawadniania, które efektywnie wykorzystują zasoby wodne, minimalizują wpływ na cały obieg wody, co ma pozytywny wpływ na cały ekosystem. Oszczędność energii i redukcja emisji gazów cieplarnianych to inne korzyści, zwłaszcza jeśli energooszczędny system jest połączony z wykorzystaniem pomp słonecznych. 

W ramach WPR UE zapewnia się dotacje na działania dostosowawcze w zakresie nawadniania, które wiążą się ze zrównoważonym wykorzystaniem wody. Niektóre środki są obowiązkowe dla rolników, podczas gdy inne zależą od dobrowolnego udziału rolników. Ponadto zarówno ramowa dyrektywa wodna UE, jak i mechanizm wzajemnej zgodności WPR (tj. płatności uzależnione od zobowiązań środowiskowych) mają na celu ochronę europejskich jednolitych części wód powierzchniowych i podziemnych.  

WPR może wspierać działania na rzecz bardziej wydajnych systemów nawadniania i poprawy gospodarki wodnej na gruntach rolnych. Przykłady wspieranych działań obejmują środki transferu wiedzy i informacji, a także działania na rzecz inwestycji w środki trwałe, takie jak infrastruktura związana z zaopatrzeniem w wodę i oszczędzaniem wody. 

Dzięki odpowiedniej technologii, szkoleniom i zasobom środki przystosowawcze do nawadniania można wdrożyć stosunkowo szybko (2-5 lat). Może to wymagać pewnych lokalnych zmian strukturalnych. 

Żywotność waha się od 5 do 15 lat, w zależności od specyfiki i c miary. Długoterminowa skuteczność tego wariantu w radzeniu sobie z niedoborem wody w sektorze rolnictwa zależy również od dotkliwości zmiany klimatu, która będzie odczuwalna w regionach europejskich.