Podejścia ekosystemowe do przystosowania się do zmiany klimatu i łagodzenia jej skutków – przykłady dobrych praktyk i wnioski wyciągnięte w Europie

W niniejszym sprawozdaniu dokumentuje się i analizuje przykłady dobrych praktyk w zakresie podejścia ekosystemowego do łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej w Europie. Oparte na ekosystemach podejścia do łagodzenia zmiany klimatu (EBM) definiuje się jako wykorzystanie ekosystemów do ich usług składowania i sekwestracji dwutlenku węgla w celu pomocy w łagodzeniu zmiany klimatu. Ekosystemowe podejścia do przystosowania się do zmiany klimatu (EBA) definiuje się jako wykorzystanie różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych w ramach ogólnej strategii przystosowania się do zmiany klimatu, aby pomóc ludziom w przystosowaniu się do negatywnych skutków zmiany klimatu; podejścia te mogą obejmować zrównoważone zarządzanie ekosystemami, ich ochronę i odbudowę w ramach ogólnej strategii przystosowania się do zmiany klimatu, która uwzględnia wielorakie dodatkowe korzyści społeczne, gospodarcze i kulturowe dla społeczności lokalnych.

W badaniu tym zebrano 101 studiów przypadku: 13 z nich to EBM, 49 to EBA, a 39 to projekty adaptacyjne w zakresie ochrony przyrody (z których dziewięć wykorzystano do poinformowania EUNB), obejmujące ponad 17 krajów europejskich (niektóre projekty miały charakter regionalny).

Przegląd wszystkich tych projektów wykazał, że ekosystemowe podejścia do przystosowania się do zmiany klimatu i łagodzenia jej skutków przynoszą szereg korzyści środowiskowych, społecznych i gospodarczych oprócz przystosowania się do zmiany klimatu lub łagodzenia jej skutków. Wiele podejść EUNB przyczynia się również do EBM i odwrotnie. Pomimo tych korzyści badania wykazały, że istnieje szereg barier utrudniających przyjęcie podejścia EBA i EBM. Trzy główne bariery to: potrzeba znacznych gruntów, sprzeciw społeczności i brak finansowania.