Globalne przyszłe szoki

Świadomość zarządzania ryzykiem w sektorze rządowym i prywatnym dramatycznie wzrosła w ostatnich latach. Klęski żywiołowe na dużą skalę uznano za wyzwanie dla porządku publicznego, zazwyczaj na szczeblu krajowym lub regionalnym. Pojęcie „globalnych wstrząsów” uwzględnia inny wzorzec ryzyka: kaskadowe ryzyko, które staje się aktywnym zagrożeniem w miarę rozprzestrzeniania się w systemach globalnych, niezależnie od tego, czy występuje ono w systemach zdrowotnych, klimatycznych, społecznych czy finansowych. Niewiele pracy poświęcono zagrożeniom związanym z wielkoskalowymi współzależnościami systemów i rozprzestrzenianiem się zagrożeń w systemach globalnych. Międzynarodowy program kontraktów terminowych OECD zakończył trwające 18 miesięcy badanie dotyczące przyszłych globalnych wstrząsów, w którym podsumowano wyzwania związane z oceną szeregu potencjalnych globalnych zagrożeń, zapobieganiem im i reagowaniem na nie. Jednym z ważniejszych wyników tych prac na rzecz porządku publicznego jest uznanie, że nadzór stał się obecnie kluczowym elementem oceny ryzyka i zarządzania nim. Nowe narzędzia zarządzania wiedzą, modelowanie i tablice danych zapewniają bezprecedensowe możliwości przewidywania niektórych ważnych globalnych zagrożeń i są coraz częściej poszukiwane przez menedżerów polityki publicznej na całym świecie. Po drugie, agencje bezpieczeństwa we współpracy z agencjami regulacyjnymi odgrywają większą rolę w wykorzystywaniu, dostosowywaniu i wdrażaniu narzędzi oceny ryzyka w projektowaniu bardziej odpornych systemów na szczeblu krajowym i międzynarodowym.