Uwzględnianie zmiany klimatu w zarządzaniu finansowym: Uzasadnienie i punkty wejścia

Obecnie sektor finansowy jest narażony na ryzyko fizyczne związane ze zmianą klimatu i wpływem polityki klimatycznej. Zabezpieczenie globalnej stabilności finansowej i gospodarczej oraz zwiększenie inwestycji niskoemisyjnych i odpornych na zmianę klimatu nie są sprzecznymi celami, lecz raczej wzajemnie się wzmacniają. W piątym dokumencie programowym z serii Fixing Climate Governance stwierdzono, że choć kluczowa, klasyczna polityka klimatyczna wydaje się niewystarczająca do sprostania wyzwaniom związanym ze zmianą klimatu, przed którymi stoi sektor finansowy. Polityki mające wpływ na finansowanie po stronie popytu i podaży oraz instrumenty odpowiadające tej stronie muszą być dostosowane do celów klimatycznych, aby skutecznie przesunąć inwestycje w kierunku niskoemisyjnej gospodarki odpornej na zmianę klimatu.

Po zrozumieniu związku między zmianą klimatu a mandatami międzynarodowych instytucji zarządzających i regulacyjnych sektora finansowego istniejące zestawy narzędzi i procesy tych instytucji – wspólne normy, zasady i wytyczne o różnych poziomach mocy prawnej, nadzór krajowy i pomoc techniczna – stanowią punkty wyjścia do uwzględniania ryzyka i możliwości związanych z klimatem w ich podstawowych operacjach.