2.6 Εντοπισμός των κύριων ανησυχιών προσαρμογής και καθορισμός στρατηγικής κατεύθυνσης

2.6 Εντοπισμός των κύριων ανησυχιών προσαρμογής και καθορισμός στρατηγικής κατεύθυνσης

Η στρατηγική κατεύθυνση θα πρέπει να καθορίζεται με βάση το τι προορίζεται να επιτευχθεί και ποιοι είναι οι στόχοι και οι στόχοι (βραχυπρόθεσμα έως τη δεκαετία του 2030, μεσοπρόθεσμα έως τη δεκαετία του 2050, μακροπρόθεσμα έως το 2080/2100), με βάση την κλιματική αλλαγή, την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη και άλλους μη κλιματικούς παράγοντες.

Οι κύριες ανησυχίες μπορεί να είναι οι επιπτώσεις και οι κίνδυνοι που:

• βρίσκονται ήδη αντιμέτωπες σήμερα·
• θα αυξηθεί λόγω της κλιματικής αλλαγής·
• θα επηρεάσει συστήματα με μεγάλη διάρκεια ζωής ή βασικές υποδομές (π.χ. υποδομές μεταφορών και δομημένο περιβάλλον)·
• θα επηρεάσει αμετάκλητα τα συστήματα·
• θα αυξηθεί λόγω πρόσθετων παραγόντων που δεν σχετίζονται με το κλίμα (π.χ. τα προβλήματα με θέματα υγείας θα αυξηθούν λόγω της κλιματικής αλλαγής και της αυξανόμενης ομάδας ευάλωτων ηλικιωμένων).

Οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων έρχονται αντιμέτωποι με το καθήκον να μεταφράσουν την επιστήμη των μελλοντικών επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής για να καθορίσουν στόχους και σχέδια πολιτικής με βάση τις ικανότητες και τα πλαίσια τους. Ωστόσο, υπάρχει έλλειψη εργαλείων υποστήριξης που μεταφράζουν τις προτιμήσεις και τους περιορισμούς των ενδιαφερόμενων μερών για την αξιολόγηση της βιωσιμότητας των στόχων και των στρατηγικών για τον σχεδιασμό της προσαρμογής. Η χρήση μοντέλων είναι χρήσιμη για εκ των υστέρων, διερευνητικούς σκοπούς υποστήριξης της λήψης αποφάσεων. Τα μοντέλα μπορούν να διεξάγουν διαφορετικά υπολογιστικά πειράματα για να προσομοιώσουν τον τρόπο διατύπωσης των διαφόρων αβεβαιοτήτων και μπορούν να βοηθήσουν στην επιλογή της στρατηγικής κατεύθυνσης που πρέπει να ακολουθηθεί.

.