«Mückenatlas»: Ένα πρόγραμμα επιστήμης πολιτών για την επιτήρηση των κουνουπιών στη Γερμανία

Τα κουνούπια είναι ένας από τους φορείς που μπορούν δυνητικά να μεταδώσουν παράγοντες ασθενειών που μεταδίδονται από φορείς, δηλαδή παθογόνα που μεταδίδονται μεταξύ ζώων (σπονδυλωτών) και ανθρώπων από δάγκωμα μολυσμένων αρθρόποδων. Οι ασθένειες που μεταδίδονται από τα κουνούπια έχουν κερδίσει την προσοχή σε ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς κρούσματα και εστίες δάγκειου πυρετού, Chikungunya και Δυτικού Νείλου καταγράφονται όλο και συχνότερα στη νότια Ευρώπη από τα τέλη της δεκαετίας του 2000 (Engler et al., 2013· Schaffner et al., 2013).

Εκτός από την εντατικοποίηση του διεθνούς εμπορίου, στο πλαίσιο του οποίου τα χωροκατακτητικά είδη εισάγονται με μεταφορές μεγάλων αποστάσεων, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, όπως οι αυξανόμενες θερμοκρασίες και οι αυξημένες βροχοπτώσεις σε ορισμένες περιοχές, έχουν προσδιοριστεί ως παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση των ειδών-φορέων κουνουπιών (Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων [ECDC]· Ασθένειες που μεταδίδονται μέσω διαβιβαστών). Η κλιματική αλλαγή μπορεί να παρατείνει τις περιόδους μετάδοσης σε μέρη όπου υπάρχουν ήδη ασθένειες που μεταδίδονται από φορείς και μπορεί να βελτιώσει την κλιματική καταλληλότητα για χωροκατακτητικά είδη κουνουπιών σε περιοχές που προηγουμένως ήταν λιγότερο κατάλληλες.

Το Aedes albopictus (ασιατικό κουνούπι τίγρης), ένα από τα πιο διαδεδομένα χωροκατακτητικά είδη, δρα ως φορέας του δάγκειου πυρετού, του ιού chikungunya και του ιού zika (Paz, 2021). Για το είδος αυτό, προβλέπεται βελτιωμένη κλιματική καταλληλότητα για την κεντρική Ευρώπη και την περιοχή των Βαλκανίων, ενώ οι ξηρότερες συνθήκες σε περιοχές όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία θα μπορούσαν να μειώσουν μακροπρόθεσμα την κλιματική καταλληλότητα (Semenza and Suk, 2018).

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στον πληθυσμό του Aedes japonicus (κουνούπι ασιατικού θάμνου), ενός άλλου εξέχοντος χωροκατακτητικού είδους που θα μπορούσε ιδιαίτερα να εξαπλώσει τον ιό του Δυτικού Νείλου και τον ιό Ζίκα, είναι λιγότερο σαφείς. Ωστόσο, ορισμένοι επιστήμονες προτείνουν τη συνέχιση της υψηλής καταλληλότητας των περιοχών στη Γερμανία στο μέλλον (Kerkow et al., 2019). Ειδικότερα, η Νότια Γερμανία προβλέπεται να καταστεί ιδιαίτερα κατάλληλη για αυτό το είδος κουνουπιών και μπορεί να είναι μία από τις λίγες περιοχές όπου θα μπορούσαν να συνυπάρχουν τόσο ο Ae. albopictus όσο και ο Ae. japonicus (Cunze et al. 2016).

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ECDC και της EFSA (2021), η Γερμανία είναι επί του παρόντος η βορειότερη χώρα της Ευρώπης με αρκετούς καθιερωμένους πληθυσμούς κουνουπιών Aedes, στους οποίους περιλαμβάνονται οι Aedes albopictus και Aedes japonicus. Τα πρώτα κρούσματα του ιού του Δυτικού Νείλου, τα οποία εξαπλώθηκαν κυρίως από ορισμένα αυτόχθονα είδη κουνουπιών της Γερμανίας, καταγράφηκαν μεταξύ πτηνών και αλόγων το 2018, ενώ αρκετά κρούσματα σε ανθρώπους αναφέρθηκαν το 2019 και το 2020, κυρίως στα ανατολικά τμήματα της Γερμανίας (Ziegler et al., 2019· 2020· Pietsch et al., 2020).

Στο πλαίσιο αυτό, η παρακολούθηση της παρουσίας χωροκατακτητικών ειδών που θα μπορούσαν να εξαπλώσουν περαιτέρω νοσογόνους παράγοντες είναι σημαντική, ιδίως σε περιοχές που διατρέχουν κίνδυνο εισαγωγής, περαιτέρω επέκτασης των υφιστάμενων πληθυσμών και μετάδοσης παθογόνων (ECDC, 2012). Ωστόσο, δεδομένου ότι τα αυτόχθονα κουνούπια μπορούν επίσης να διαδραματίσουν ρόλο στη μετάδοση, πρέπει επίσης να παρακολουθούνται (ECDC, 2014). Σε ολόκληρη την Ευρώπη, έχουν θεσπιστεί μέτρα επιτήρησης για να βοηθηθεί η (έγκαιρη) ανίχνευση των πληθυσμών κουνουπιών, η εξάλειψή τους και η πρόληψη της μελλοντικής εγκατάστασής τους (εθνική επιτροπή εμπειρογνωμόνων «Mosquitoes as Vectors of Disease Agents», 2016). Ωστόσο, οι προσπάθειες δεν έχουν ενσωματωθεί και η εμπειρογνωσία και η πείρα σχετικά με την επιτήρηση και τον έλεγχο των φορέων θα πρέπει να ενισχυθούν ώστε να προετοιμαστούν για μελλοντικές προκλήσεις (ECDC, 2021· EFSA και ECDC, 2021β).

Η εμφάνιση και η επανεμφάνιση ασθενειών που μεταδίδονται από τα κουνούπια στη νότια Ευρώπη στις αρχές της δεκαετίας του 2000 οδήγησε σε δημόσια χρηματοδοτική στήριξη για ερευνητικά έργα σχετικά με το θέμα αυτό στη Γερμανία. Αυτό περιλάμβανε τη θέσπιση προγράμματος παρακολούθησης των κουνουπιών το 2011, το οποίο ακολουθεί διττή προσέγγιση για τη συλλογή δειγμάτων, χρησιμοποιώντας τόσο παγίδες όσο και τη συμμετοχή των πολιτών στο πλαίσιο του λεγόμενου έργου «Mückenatlas». Από το 2012, το έργο «Mückenatlas» αποσκοπεί στη βελτίωση των γνώσεων σχετικά με το πού (και πότε κατά τη διάρκεια του έτους) απαντούν τα αυτόχθονα και χωροκατακτητικά είδη κουνουπιών και σχετικά με τις αντίστοιχες δυνατότητές τους ως φορέων νοσογόνων παραγόντων, ώστε να υποστηριχθούν τελικά οι μελλοντικές εκτιμήσεις κινδύνου για την υγεία στη Γερμανία.

Το «Mückenatlas» αποτελεί παράδειγμα επιστημονικού έργου πολιτών, το οποίο αποσκοπεί στη στήριξη συστηματικών επιτόπιων εργασιών που διεξάγονται από εμπειρογνώμονες, με τη συλλογή δειγμάτων κουνουπιών σε ολόκληρη τη Γερμανία. Οι πολίτες καλούνται να συλλάβουν κουνούπια (μη κατεστραμμένα) στο ιδιωτικό τους περιβάλλον, να τα παγώσουν, να συμπληρώσουν ένα συνοδευτικό έντυπο και στη συνέχεια να τα αναρτήσουν σε ένα από τα δύο εμπλεκόμενα ερευνητικά ιδρύματα. Ο ιστότοπος του έργου παρέχει στους ενδιαφερόμενους καθοδήγηση σχετικά με τη λήψη και τη συμβολή των δειγμάτων κουνουπιών και τον τρόπο επεξεργασίας τους. Κατά την παραλαβή, οι εμπειρογνώμονες προσδιορίζουν τα υποβληθέντα είδη κουνουπιών μορφολογικά (με μικροσκόπιο) ή γενετικά. Στη συνέχεια, οι συνεισφέροντες λαμβάνουν λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις υποβολές τους. Εάν συμμετέχουν παιδιά και αυτό υποδεικνύεται στο έντυπο, εκδίδεται ειδικό πιστοποιητικό για αυτά.

Ενώ οι περισσότερες συνεισφορές στο «Mückenatlas» αναφέρονται σε αυτόχθονα κουνούπια, το έργο επιστήμης των πολιτών συνέβαλε επίσης στην καταγραφή χωροκατακτητικών ειδών κουνουπιών. Το 2013 ανακαλύφθηκε σημαντικός πληθυσμός του Ae. japonicus στη βόρεια γερμανική πόλη του Ανόβερου, χάρη σε προηγούμενη συμβολή στον «Mückenatlas», καθώς η περιοχή πιθανότατα δεν θα είχε θεωρηθεί περιοχή για την εξάπλωση αυτού του είδους .. Έχει προταθεί ότι οι συνεισφορές στον «Mückenatlas» αντικατόπτριζαν την εξάπλωση των γνωστών σήμερα πληθυσμών του Ae. japonicus της Γερμανίας, υποδεικνύοντας ότι ένα τέτοιο έργο επιστήμης των πολιτών μπορεί να συμβάλει επιτυχώς στην αποκάλυψη αλλαγών στα κρούσματα κουνουπιών και να βοηθήσει στον σχεδιασμό στοχευμένων μέτρων επιτόπιας επιτήρησης . Οι πρώτες συνεισφορές του Ae. albopictus στον άτλαντα το 2014 οδήγησαν επίσης στην ανακάλυψη ενός τοπικά αναπαραγωγικού πληθυσμού στη νότια Γερμανία. Σχεδόν όλοι οι γνωστοί πληθυσμοί του Aedes albopictus έχουν ανακαλυφθεί μετά από κοινοποιήσεις πολιτών, μεταξύ άλλων μέσω συνεισφορών στον άτλαντα.

Στη συνέχεια, οι τοπικοί δήμοι στους οποίους εμφανίστηκαν τα εν λόγω κουνούπια ενημερώθηκαν προκειμένου να ληφθούν μέτρα ελέγχου, γεγονός που καταδεικνύει ότι το Mückenatlas μπορεί να λειτουργήσει ως πολύτιμο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης. Σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις, η έγκαιρη προειδοποίηση έχει οδηγήσει στην εξάλειψη των πληθυσμών. Τα δεδομένα τόσο για τα αυτόχθονα όσο και για τα χωροκατακτητικά είδη, η τοποθεσία και η ημερομηνία σύλληψης καταγράφονται στη συνέχεια στη γερμανική εθνική βάση δεδομένων κουνουπιών CULBASE και χρησιμοποιούνται για τη χαρτογράφηση της κατανομής των πληθυσμών κουνουπιών σε ολόκληρη τη χώρα. Στο μέλλον, η βάση δεδομένων θα παρέχει πληροφορίες σε ερευνητές και υπεύθυνους χάραξης πολιτικής για τη διευκόλυνση της μοντελοποίησης, των εκτιμήσεων κινδύνου και της διαχείρισης των ασθενειών που μεταδίδονται από τα κουνούπια.

Τα πορίσματα σχετικά με το Ae. albopictus αναφέρονται επίσης στις κρατικές υπηρεσίες επιδημιολογίας λοιμωδών νόσων, οι οποίες διαβιβάζουν τα αναφερόμενα δεδομένα στις αντίστοιχες υπηρεσίες υγείας, στο ECDC, καθώς και στη γερμανική εθνική επιτροπή εμπειρογνωμόνων «Τα κουνούπια ως φορείς νοσημάτων». Το «Mückenatlas» έχει συνδεθεί και συμβάλει σε δύο μεγαλύτερα ερευνητικά έργα. Μεταξύ 2015 και 2018, ένα έργο παρακολούθησης («CuliMo»– «Culiciden / Steckmücken Monitoring in Deutschland») που υλοποιήθηκε από έξι ερευνητικά ιδρύματα σε ολόκληρη τη Γερμανία κατέγραψε τη γεωγραφική και εποχιακή εμφάνιση κουνουπιών, καθώς και δυνητικών παθογόνων παραγόντων. Μέρος των δεδομένων παρασχέθηκε απευθείας από το έργο επιστήμης των πολιτών. Η άλλη ερευνητική πρωτοβουλία («CuliFo»– «Culiciden Forschungsprojekt») εξέτασε συγκεκριμένα ποια χωροκατακτητικά και αυτόχθονα είδη είναι κατάλληλα για τη μετάδοση νόσων που μεταδίδονται από κουνούπια στη Γερμανία μεταξύ 2015 και 2019.

Ο ίδιος ο «Mückenatlas» βασίστηκε σε εκστρατείες προβολής και ενημέρωσης του κοινού για την ευαισθητοποίηση σχετικά με το έργο και την αύξηση της συμμετοχής. Οι ειδικές δράσεις περιλάμβαναν δελτία Τύπου, άρθρα εφημερίδων, συνεντεύξεις για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, παρουσιάσεις στο κοινό και φυλλάδια.

Το «Mückenatlas» είναι μια συνεργασία μεταξύ του γερμανικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Ερευνών για την Υγεία των Ζώων (Friedrich-Loeffler-Institute [FLI]) και του Leibniz Centre for Agricultural Landscape Research (ZALF) e.V. Είναι υπεύθυνοι για τον εντοπισμό των ειδών κουνουπιών μετά την υποβολή των πολιτών, τη διεξαγωγή επιτόπιας έρευνας, την αποθήκευση και τη διάδοση των συλλεγόμενων δεδομένων. Το FLI φιλοξενεί επίσης την Εθνική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων «Τα κουνούπια ως φορείς νοσημάτων», η οποία παρέχει συμβουλές, καθοδήγηση και συστάσεις σχετικά με το θέμα των νόσων που μεταδίδονται από κουνούπια από το 2019, εστιάζοντας ιδίως στο ασιατικό κουνούπι τίγρης (Ae. albopictus).

Ως πρωτοβουλία για την επιστήμη των πολιτών, τα άτομα που ζουν σε ολόκληρη τη Γερμανία και συμμετέχουν στο έργο αποτελούν κρίσιμη συνιστώσα της επιτυχίας του έργου. Από την ίδρυσή του το 2012, περισσότεροι από 30 000 συμμετέχοντες έχουν συνεισφέρει περισσότερα από 150 000 δείγματα κουνουπιών. Τα μέσα ενημέρωσης συνέβαλαν στην ευαισθητοποίηση σχετικά με το έργο.

Ορισμένα άλλα ερευνητικά ιδρύματα, όπως το Bernhard-Nocht-Institute for Tropical Medicine, συμμετείχαν στα κοινά έργα «CuliMo» και «CuliFo». Διάφοροι ερευνητές έχουν χρησιμοποιήσει το «Mückenatlas» τόσο ως πηγή δεδομένων όσο και ως περιπτωσιολογική μελέτη της επιστήμης των πολιτών στην επιτήρηση των κουνουπιών σε επιστημονικές δημοσιεύσεις (π.χ. Kerkow et al., 2019· Pernat et al., 2021).

Ο μεγάλος αριθμός συνεισφορών καταδεικνύει ένα επίπεδο επιτυχίας του έργου, το οποίο έχει καταστεί «εξαιρετικό εργαλείο για την παθητική παρακολούθηση των κουνουπιών μεγάλης κλίμακας» (Werner et al., 2014) και «αποτελεσματικό εργαλείο για τη συλλογή δεδομένων» (Walther and Kampen, 2017). Ο διάλογος μεταξύ πολιτών και επιστημόνων ως ισότιμος, η διαφάνεια, η δέσμευση και η συνάφεια έχουν αναφερθεί ως κρίσιμοι παράγοντες επιτυχίας για το «Mückenatlas», καθώς και για την επικοινωνία για τα έργα επιστήμης των πολιτών γενικότερα. Εκτός από τις ποικίλες εμφανίσεις κουνουπιών λόγω εποχής και γεωγραφίας, η κάλυψη των μέσων ενημέρωσης έχει επηρεάσει τον αριθμό των υποβολών που ελήφθησαν .

Ο συνδυασμός πολιτών ως συλλεκτών δεδομένων, που συνεισφέρουν δείγματα χωρίς προηγούμενη μεροληψία επιλογής, και επιστημόνων που διασφαλίζουν την ποιότητα μέσω της ταυτοποίησης των κουνουπιών, οδηγεί σε υψηλή ποιότητα δεδομένων (Kampen et al., 2015). Ενώ ο αριθμός των κουνουπιών που συλλέγονται σε συμβατικές παγίδες είναι μεγαλύτερος, η γεωγραφική κατανομή των υποβολών των πολιτών είναι ευρύτερη και η πιθανότητα τυχαίων αλιευμάτων υψηλότερη, σε σύγκριση με τις συμβατικές παγίδες. Επιπλέον, το 66 % των κουνουπιών αλιεύονται σε σπίτια ανθρώπων και, ως εκ τούτου, παρέχουν στους επιστήμονες δείγματα που δεν είναι διαθέσιμα μέσω των τακτικών προσπαθειών παρακολούθησης (Pernat et al., 2021a). Ως εκ τούτου, αυτή η προσέγγιση πολίτη-επιστήμης συμβάλλει στην επέκταση των γνώσεων σχετικά με τα κουνούπια στις αστικές περιοχές και στις ανθρώπινες κατοικίες.

Όπως επισημαίνεται στον ιστότοπο «Mückenatlas», οι ίδιοι οι πολίτες μαθαίνουν για την τοπική βιοποικιλότητα, καθώς και για την οικολογία και τη βιολογία των κουνουπιών στο περιβάλλον τους. Σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων «Τα κουνούπια ως φορείς νοσογόνων παραγόντων» (2016), η συμμετοχή και η ευαισθητοποίηση των πολιτών είναι καίριας σημασίας για την καταπολέμηση των κουνουπιών, ιδίως σε κατοικημένες περιοχές. Ενώ η επιστήμη έχει επωφεληθεί από βελτιωμένα δεδομένα, το «Mückenatlas» έχει εξυπηρετήσει τέτοιους εκπαιδευτικούς σκοπούς ,, λαμβάνοντας υπόψη τις συνοδευτικές εκστρατείες του έργου στα μέσα ενημέρωσης και την ανατροφοδότηση των συνεισφερόντων.

Ωστόσο, υπάρχουν πτυχές που θα μπορούσαν να θεωρηθούν περιοριστικοί παράγοντες. Λόγω των δειγμάτων που υποβάλλονται από μη ειδικούς, ακόμη και το 25 % των συνεισφορών είναι έντομα εκτός των κουνουπιών (Walther and Kampen, 2017). Επιπλέον, τα υποβληθέντα δεδομένα θα μπορούσαν να είναι μεροληπτικά, π.χ. όσον αφορά τη χωρική κατανομή ή τις προτιμήσεις των ατόμων για τη σύλληψη χωροκατακτητικών, «εξαιρετικών» ειδών (Pernat et al., 2021a). Επιπλέον, όπως όλα τα έργα επιστήμης των πολιτών, το «Mückenatlas» εξαρτάται από την ευαισθητοποίηση των ανθρώπων σχετικά με την ύπαρξή του και την προθυμία των ατόμων να συμμετάσχουν και να ακολουθήσουν τις διαδικασίες για τη σωστή σύλληψη των κουνουπιών. Η έλλειψη οικονομικής επιστροφής των εξόδων αποστολής (ακόμη και αν πρόκειται για μικρή δαπάνη για ορισμένους) καθώς και η εκτύπωση και συμπλήρωση του απαιτούμενου εντύπου ενδέχεται να περιορίσουν το ποιος μπορεί να συμμετάσχει στο έργο.

Το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Τροφίμων και Γεωργίας (BMEL) χρηματοδότησε την πρωτοβουλία «Mückenatlas». Τα δύο συνοδευτικά ερευνητικά έργα («CuliMo» και «CuliFo») έλαβαν έκαστο χρηματοδότηση ύψους 2,2 εκατ. ευρώ από το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Τροφίμων και Γεωργίας για τη χρηματοδότηση διαφόρων δραστηριοτήτων παρακολούθησης και έρευνας, συμπεριλαμβανομένων δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τον Mückenatlas. Στο πλαίσιο του έργου παρακολούθησης («CuliMo») 2015-2018, το οποίο ανέφερε ειδικότερα τον «άτλαντα» ως υποέργο, η FLI και η ZALF έλαβαν χρηματοδότηση 735.768,00 EUR και 854.735,00 EUR αντίστοιχα. Τα έξοδα αποστολής των κουνουπιών στα ερευνητικά ιδρύματα καλύπτονται από τα συμμετέχοντα άτομα, δηλαδή δεν επιστρέφονται από το έργο. Οι συμμετέχοντες γενικά δεν αμείβονται οικονομικά, αλλά λαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τις παρατηρήσεις τους μετά από ανάλυση και μπορούν να καταγραφούν ως συνεισφέροντες στον ιστότοπο «Mückenatlas», εάν το επιθυμούν.

Τα μέτρα επιτήρησης για την παρακολούθηση των κουνουπιών και των παθογόνων παραγόντων (λοιμώδεις παράγοντες, π.χ. ιός που προκαλεί ασθένεια) έχουν προσδιοριστεί ως οικονομικά αποδοτικοί τρόποι αντιμετώπισης των κινδύνων για την υγεία που συνδέονται με ασθένειες που μεταδίδονται από κουνούπια (Engler et al., 2013) — «τόσο το ανθρώπινο όσο και το οικονομικό κόστος μιας πιθανής επιδημίας μπορούν να περιοριστούν» (Semenza and Suk, 2018). Ως εκ τούτου, η επιστημονικά τεκμηριωμένη προσέγγιση του «Mückenatlas» από τους πολίτες θα μπορούσε να προσφέρει περαιτέρω δυνατότητες εξοικονόμησης κόστους σε σύγκριση με άλλες μεθόδους επιτήρησης. Η προσέγγιση παθητικής παρακολούθησης με τη συμμετοχή των πολιτών οδηγεί σε μείωση του κόστους, του χρόνου και της εργασίας σε σύγκριση με την ενεργό συλλογή, π.χ. με τη δημιουργία παγίδων (Kampen et al., 2015).

Τα οφέλη της πρωτοβουλίας περιλαμβάνουν, εκτός από τη συμβολή στην επιστημονική έρευνα, την αύξηση της ευαισθητοποίησης των πολιτών σχετικά με την εξάπλωση των κουνουπιών, τη βιολογία και τους σχετικούς κινδύνους.

Η γερμανική κυβέρνηση περιλαμβάνει την ανθρώπινη υγεία ως έναν τομέα προτεραιότητας στη στρατηγική της για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή (2008) και έχει αναγνωρίσει συγκεκριμένα την ανάγκη ανάληψης δράσης όσον αφορά τις νόσους που μεταδίδονται από φορείς στο σχέδιο δράσης της (2011). Η παρακολούθηση των αυτόχθονων και χωροκατακτητικών ειδών κουνουπιών και της δυνατότητάς τους να μεταδίδουν νοσογόνους παράγοντες περιλαμβάνεται στα καθορισμένα μέτρα. Στο πλαίσιο των προσπαθειών προσαρμογής στον τομέα της υγείας, το γερμανικό Υπουργείο Περιβάλλοντος, Προστασίας της Φύσης, Πυρηνικής Ασφάλειας και Προστασίας των Καταναλωτών ενημέρωσε το κοινό σχετικά με τους κινδύνους για την υγεία που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή σε δημοσίευση του 2020. Αναφέρει ρητά το «Mückenatlas» ως ευκαιρία για τους πολίτες να στηρίξουν την παρακολούθηση των κουνουπιών που μπορούν να συμβάλουν στην εξάπλωση ασθενειών.

Το «Mückenatlas» ξεκίνησε το 2012 και έκτοτε οι πολίτες έχουν συμβάλει στο περιεχόμενό του. Οι συνεισφορές μπορούν να αποστέλλονται όλο το χρόνο, αλλά ποικίλλουν ανάλογα με την εποχή, με περισσότερα δείγματα να αποστέλλονται το καλοκαίρι.

Τα δεδομένα για τα κουνούπια και τις ασθένειες που μεταδίδονται από φορείς συλλέγονται συνεχώς. Το «Mückenatlas» και η βάση δεδομένων CULBASE χρησιμεύουν ως αποθετήριο πληροφοριών, υποστηρίζοντας μακροπρόθεσμα μέτρα προσαρμογής για την υγεία. Η τρέχουσα περίοδος χρηματοδότησης του έργου ολοκληρώνεται στο τέλος του 2022. Ωστόσο, υπάρχουν σχέδια για την παράταση και τη θεσμοθέτηση του έργου στο ZALF, το οποίο ακολουθεί το παράδειγμα του FLI, όπου το έργο έχει ενσωματωθεί στη συστηματική παρακολούθηση παγίδων από το 2019.

Doreen Werner

Leibniz Centre for Agricultural Landscape Research (ZALF) e.V.
Müncheberg (Germany)
E-Mail: mueckenatlas@fli.de

Helge Kampen

Federal Research Institute for Animal Health:
Institut für Infektionsmedizin
Greifswald – Insel Riems (Germany)
E-Mail: mueckenatlas@fli.de

Kampen, H., Medlock, J.M., Vaux, A., Koenraadt, C., van Vliet, A., Bartumeus, F., Oltra, A., Sousa, C.A., Chouin, S., Werner, D., 2015. Προσεγγίσεις για την παθητική επιτήρηση των κουνουπιών στην ΕΕ. Παράσιτα & Διανύσματα 8, 9. https://doi.org/10.1186/s13071-014-0604-5

Kampen, H., Tews, B.A., Werner, D., 2021. Τα πρώτα στοιχεία για τον ιό του Δυτικού Νείλου διαχειμάζουν στα κουνούπια στη Γερμανία. Ιοί 13, 2463. https://doi.org/10.3390/v13122463

Kerkow, A., Wieland, R., Koban, M.B., Hölker, F., Jeschke, J.M., Werner, D., Kampen, H., 2019. Τι κάνει το ασιατικό κουνούπι θάμνων Aedes japonicus japonicus να αισθάνεται άνετα στη Γερμανία; Μια ασαφής προσέγγιση μοντελοποίησης. Παράσιτα & Διανύσματα 12, 106. https://doi.org/10.1186/s13071-019-3368-0

Pernat, N., Kampen, H., Jeschke, J.M., Werner, D., 2021α. Buzzing homes: χρησιμοποιώντας δεδομένα της επιστήμης των πολιτών για να διερευνήσει τις επιπτώσεις της αστικοποίησης στις εσωτερικές κοινότητες κουνουπιών. Έντομα 12, 374. https://doi.org/10.3390/insects12050374

Pernat, N., Kampen, H., Ruland, F., Jeschke, J. M., Werner, D., 2021β. Οδηγοί χωροχρονικής διακύμανσης στις υποβολές κουνουπιών στο επιστημονικό έργο πολιτών «Mückenatlas». Επιστημονικές εκθέσεις 11, 1356. https://doi-org/10.1038/s41598-020-80365-3

Walther, D., Kampen, H., 2017. Το έργο «Mueckenatlas» για την επιστήμη των πολιτών συμβάλλει στην παρακολούθηση της κατανομής και της εξάπλωσης χωροκατακτητικών ειδών κουνουπιών στη Γερμανία. Εφημερίδα της Ιατρικής Εντομολογίας 54, 1790–1794. https://doi.org/10.1093/jme/tjx166

Werner, D., Hecker, S., Luckas, M., Kampen, H., 2014. Το έργο «Mueckenatlas» για την επιστήμη των πολιτών στηρίζει την παρακολούθηση των κουνουπιών (Diptera, Culicidae) στη Γερμανία, σε: Πρακτικά της όγδοης διεθνούς διάσκεψης για τους αστικούς επιβλαβείς οργανισμούς. Müller, G., Pospischil, R., Robinson, W. H. (επιμ.), Ουγγαρία, σ. 119–124. icup1098.pdf