Προσέγγιση διαχείρισης λεκάνης απορροής για τους κινδύνους αιφνίδιων πλημμυρών στη Γλασκόβη

Το λευκό νερό έχει προκαλέσει δυστυχία στους κατοίκους και τις επιχειρήσεις στη νότια πλευρά της Γλασκώβης για πολλές δεκαετίες. Ο ποταμός είναι επιρρεπής σε πλημμύρες. Μόλις δώδεκα ώρες βροχής μπορούν να προκαλέσουν άνοδο της στάθμης των υδάτων κατά έξι μέτρα, με τη δυνατότητα να μετατρέψουν τον ποταμό σε έναν ορμητικό χείμαρρο, καθώς συγκεντρώνει ορμή προς τα κατάντη προς τα ευάλωτα προάστια της πόλης. Τα τελευταία 100 χρόνια έχουν σημειωθεί περισσότερες από 20 σημαντικές πλημμύρες που προκλήθηκαν από σχετικά μικρές καταιγίδες. Ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα ήταν στο Hogmanay το 1984, όταν 500 σπίτια πλημμύρισαν και προκλήθηκαν εκατομμύρια λίβρες ζημιών. Μόνο 12 ημέρες αργότερα οι πλημμύρες προκάλεσαν περαιτέρω δυστυχία στην ίδια περιοχή. Το 1990 οι κάτοικοι της περιοχής χτυπήθηκαν ξανά. Το 1994, ο ποταμός έσπασε για άλλη μια φορά τις όχθες του σε διάφορα μέρη και το 1999 οι οικογένειες υπέστησαν χιλιάδες κιλά ζημιές όταν το νερό έφτασε στο ύψος της μέσης στα σπίτια τους. Συνολικά, εκτιμήθηκε ότι 1.710 κτίρια κατοικιών και 40 επιχειρήσεις κινδυνεύουν από πλημμύρες, αν και λόγω του οικιστικού χαρακτήρα των κατοικιών σε αυτόν τον τομέα αυτό ισοδυναμεί με περισσότερα από 6.700 σπίτια, με το εκτιμώμενο κόστος των ζημιών να υπερβαίνει τα 100 εκατομμύρια λίρες στερλίνες, σε τιμές του 2008, αν δεν γίνει τίποτα.

Οι υφιστάμενες αντιπλημμυρικές άμυνες κατά μήκος του διαδρόμου White Cart Water ήταν αποσπασματικές και απομονωμένες. Απαιτήθηκαν σημαντικές επενδύσεις για την προστασία των ακινήτων όχι μόνο από τους τρέχοντες κινδύνους πλημμύρας, αλλά και από τις συχνότερες πλημμύρες που αναμένονται ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής Με βάση τις προβλέψεις της UKCP09, το σενάριο μεσαίων εκπομπών και τον χρονικό ορίζοντα του 2050 για τη Γλασκόβη, θα υπάρξει αύξηση της σοβαρότητας των συμβάντων πλημμύρας από ποταμούς (αύξηση συμβάντος 1:100 ετών σε συμβάν 1:200 ετών) και αύξηση της σοβαρότητας των συμβάντων πλημμύρας από ποταμούς (από 1:100 ετησίως σε 1:200 ετησίως).

Η απειλή επανειλημμένων πλημμυρών παρουσίαζε επίσης σημαντικές ασφαλιστικές δυσκολίες για τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και την τοπική οικονομία. Στα τέλη του 2002, ο ασφαλιστικός κλάδος απέσυρε την εγγύησή του για οικονομικά προσιτή ασφάλιση έναντι πλημμυρών σε περιοχές υψηλού κινδύνου. Ο κλάδος επιβεβαίωσε ότι θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο να επιβάλει υψηλότερα ασφάλιστρα ή ακόμη και να αρνηθεί εντελώς την κάλυψη από πλημμύρες. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική μείωση των αξιών των ακινήτων.

Η ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τις πλημμύρες της δεκαετίας του 1980 και του 1990, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι οι μετεωρολόγοι προβλέπουν πιο έντονες περιόδους βροχοπτώσεων στο μέλλον ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής, κατέστησαν την εξεύρεση λύσης για ένα σχέδιο σημαντική προτεραιότητα για το Δημοτικό Συμβούλιο της Γλασκόβης.

Το γενικό αποτέλεσμα του καθεστώτος ήταν να μετριαστεί η πλημμύρα οικιστικών και επιχειρηματικών ακινήτων σε αρκετές περιοχές της προαστιακής Γλασκώβης από το White Cart Water και σε δύο περιοχές της προαστιακής Γλασκώβης από το Auldhouse Burn (παραπόταμος του White Cart Water). Το καθεστώς περιλάμβανε επίσης την κατασκευή περιοχών εξασθένησης των πλημμυρών στα ανάντη της Γλασκόβης.

Το πρόγραμμα σχεδιάστηκε για να προφυλαχθεί από το 1% (ένα στα 100 έτη) των πλημμυρών, λαμβάνοντας υπόψη τις προβλέψεις για την κλιματική αλλαγή έως τη δεκαετία του 2050, που ισοδυναμεί με 0,5% (ένα στα 200 έτη) των πλημμυρών με βάση την τρέχουσα κατάσταση (στοιχεία από το 2006)· καθώς και για την παροχή βιώσιμης και φιλικής προς το περιβάλλον λύσης στο πρόβλημα των πλημμυρών.

Από το 1984 έχουν εκπονηθεί διάφορες μελέτες για τον καθορισμό κατάλληλου συστήματος πρόληψης των πλημμυρών για το νερό από λευκό κάρρο και τον παραπόταμό του με σκοπό την παροχή προστασίας έως και 1 στα 200 έτη (που αντιστοιχεί σε προστασία έως 1 στα 100 έτη έως το 2050, σύμφωνα με τις προβλέψεις για την κλιματική αλλαγή). Το 2002 ξεκίνησε η ανάπτυξη του προγράμματος με τη βοήθεια συμβούλων μηχανικών. Το πρόγραμμα White Cart Water Flood Prevention, το μεγαλύτερο πρόγραμμα αντιπλημμυρικής προστασίας στη Σκωτία, δημοσιεύθηκε το Νοέμβριο του 2004 και εγκρίθηκε από την κυβέρνηση της Σκωτίας το 2006.

Το καθεστώς βασίζεται στην αρχή της διαχείρισης των λεκανών απορροής. Συνδυάζει λύσεις μηχανικής αιχμής και φυσικές τεχνικές διαχείρισης κινδύνων πλημμύρας. Κεντρικό στοιχείο σε αυτό είναι η βελτιστοποίηση της αποθήκευσης πλημμυρικών υδάτων στην άνω λεκάνη απορροής, η οποία επιτρέπει τον περιορισμό των αντιπλημμυρικών τειχών εντός της πόλης σε αποδεκτό ύψος, συμβάλλοντας στον περιορισμό των επιπτώσεων στους υφιστάμενους οικοτόπους άγριας ζωής και αποφεύγοντας τη δημιουργία φραγμών μεταξύ του ποταμού και της κοινότητας. Η εναλλακτική προσέγγιση θα ήταν μια λύση «μόνο τείχη», η οποία θα είχε ως αποτέλεσμα την κατασκευή απαράδεκτα υψηλών τειχών κατά μήκος του αστικού διαδρόμου του ποταμού.

Το σχέδιο περιλάμβανε την κατασκευή τριών χώρων αποθήκευσης πλημμυρών ανάντη της πόλης για την προσωρινή συγκράτηση του μεγαλύτερου μέρους των πλημμυρικών υδάτων που παράγονται από ακραίες βροχοπτώσεις και τον έλεγχο της απελευθέρωσης νερού που διέρχεται κατάντη από την πόλη σε αποδεκτό επίπεδο. Συνολικά, εξετάστηκαν 33 χώροι για την κατασκευή των ταμιευτήρων αποθήκευσης με φράγματα ύψους έως 16 μέτρων· οι χώροι αυτοί αξιολογήθηκαν ως προς το μέγεθος, την τοπογραφία, τη γεωτεχνική καταλληλότητα και τις σχετικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Αρκετές από τις τοποθεσίες που εξετάστηκαν απορρίφθηκαν λόγω σημαντικών περιβαλλοντικών και γεωτεχνικών ανησυχιών. Μαζί οι τρεις τελικά κατασκευασμένοι χώροι αποθήκευσης πλημμυρών έχουν τη δυνατότητα να συγκρατήσουν πάνω από 2,6 εκατομμύρια κυβικά μέτρα πλημμυρικών υδάτων και να μειώσουν τις μέγιστες ροές ποταμών έως και 45%.

Κεντρικό στοιχείο για την επιτυχή λειτουργία των χώρων αποθήκευσης ήταν η εγκατάσταση των μεγαλύτερων συσκευών ελέγχου ροής υδροφράκτη στον κόσμο στα τρία φράγματα σε κάθε χώρο αποθήκευσης. Το Hydro-Brake έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει στο νερό να ρέει χωρίς περιορισμούς μέσα από αυτό για όσο το δυνατόν περισσότερο. Όταν το νερό ανάντη φτάσει σε προκαθορισμένο ύψος σε περίπτωση πλημμύρας, το Hydro-Brake ενεργοποιεί και απελευθερώνει νερό στον ποταμό με ελεγχόμενο ρυθμό. Οι χώροι αποθήκευσης παραμένουν ξηροί για το μεγαλύτερο μέρος του έτους.

Κατά τη διάρκεια της καταιγίδας, οι χώροι προσωρινής αποθήκευσης μειώνουν σημαντικά τη ροή κατάντη. Ωστόσο, αυτή η πολύ μειωμένη ροή, σε συνδυασμό με τη μεγάλη λεκάνη απορροής κατάντη των πλημμυρικών ζωνών αποθήκευσης, εξακολουθεί να αποτελεί απειλή και να είναι ικανή να προκαλέσει πλημμύρες στη Γλασκόβη. Για το λόγο αυτό κατασκευάστηκαν αντιπλημμυρικές άμυνες, με τη μορφή χαμηλών τοίχων και επιχωμάτων, σε επιλεγμένα τμήματα του διαδρόμου του ποταμού μέσα από την πόλη συνολικού μήκους 7,6 χλμ.

Τα έργα αυτά έδωσαν επίσης ευκαιρίες για περιβαλλοντική βελτίωση κατά μήκος του διαδρόμου του ποταμού και γύρω από τους τόπους αποθήκευσης. Οι κεντρικοί οχετοί από σκυρόδεμα, οι οποίοι περιέχουν τους υδροφράκτες, εγκλωβίστηκαν από μεγάλα χωμάτινα φράγματα, τα οποία κατασκευάστηκαν κυρίως με υλικά που κερδήθηκαν επί τόπου, γεγονός που περιόρισε σημαντικά την ανάγκη για διαδρομές βαρέων φορτηγών για τη μεταφορά 180.000 κυβικών μέτρων υλικού. Αντί να αφήσουν εκτεθειμένες τις δομές σκυροδέματος των υπερχειλιστών για αυτές τις δεξαμενές, καθώς είναι απίθανο να χρησιμοποιηθούν, ήταν γεμάτες με θυσιαστικό υλικό (έδαφος). Δημιουργήθηκε κάλυψη χόρτου για να διασφαλιστεί η ανάμειξη των φραγμάτων με το υφιστάμενο τοπίο. Αυτοί οι υπερχειλιστές θα αναπτυχθούν μόνο εάν συμβεί πλημμύρα 1: 200 ετών, οπότε η δύναμη του απελευθερωμένου νερού θα το ξεπλύνει.

Τα φράγματα και οι οχετοί έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να διασφαλίζεται ότι δεν εμποδίζουν τη μετακίνηση των ψαριών και των θηλαστικών ανάντη και κατάντη. Η βάση των οχετών ενσωματώνει διαφράγματα και ογκόλιθους για να εξασφαλίσει ένα ποικίλο μοτίβο ροής και να διατηρήσει ένα ελάχιστο βάθος νερού για τη διέλευση των ψαριών σε χαμηλές ροές. Επιπλέον, δεν υπάρχουν υδραυλικές σταγόνες, με τη βάση του οχετού τοποθετημένη στην ίδια κλίση με την αρχική κοίτη του ποταμού. Έχουν επίσης παρασχεθεί προεξοχές θηλαστικών σε όλο το μήκος του οχετού και η συνεχής παρακολούθηση έχει δείξει ότι χρησιμοποιούνται από ενυδρίδες και στις τρεις τοποθεσίες. Επιπλέον, οι χώροι αποθήκευσης πλημμυρών θεωρήθηκαν ευκαιρία για την ενίσχυση της βιοποικιλότητας μέσω της δημιουργίας τεχνητών οικοτόπων άγριας ζωής: δασικές εκτάσεις με 6.000 νεοφυτεμένα δέντρα, θάμνους και πάνω από 90.000 τετραγωνικά μέτρα πλούσιων σε είδη υγρών λειμώνων, ρηχών γρατζουνιών και λιμνών. Ομοίως, στο εσωτερικό της πόλης πραγματοποιήθηκε η ανάπλαση ενός υπάρχοντος πάρκου, ο εξωραϊσμός των κήπων και των κατανομών. Επίσης, δημιουργήθηκαν τεχνητοί οικότοποι για πουλιά, νυχτερίδες και ενυδρίδες και φυτεύτηκαν 1.000 δέντρα. Οι εξελίξεις συνέβαλαν επίσης στη βελτίωση των πράσινων χώρων αναψυχής.

Το δημοτικό συμβούλιο της Γλασκόβης αναγνώρισε τη σημασία της συμμετοχής των κύριων ενδιαφερόμενων μερών στην πρόοδο του προγράμματος. Συστάθηκαν διευθύνουσα ομάδα και ομάδες εργασίας για να συμβάλουν στην ανάπτυξη του καθεστώτος, επιτρέποντας στις τοπικές αρχές των ανώτερων λεκανών απορροής και στους περιβαλλοντικούς οργανισμούς να συνεισφέρουν στο καθεστώς από τα πρώτα στάδια έως την τελική του μορφή. Αυτό αποδείχθηκε ζωτικός παράγοντας που διασφάλιζε τον έγκαιρο προσδιορισμό των περιορισμών σχεδιασμού και των περιβαλλοντικών περιορισμών. Εξασφάλισε επίσης ότι ελήφθησαν υπόψη οι ευκαιρίες για περιβαλλοντικά, αναπτυξιακά και ψυχαγωγικά οφέλη, καθώς και ότι ενσωματώθηκε στο έργο ο μετριασμός της κλιματικής αλλαγής.

Η ανάπτυξη τεχνικών σχεδίων για το πρόγραμμα συμπληρώθηκε με τη δημιουργία μιας ομάδας εργασίας για το περιβάλλον (EWG) στην οποία συμμετείχαν ενδιαφερόμενα μέρη από την Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος της Σκωτίας, τη Φυσική Κληρονομιά της Σκωτίας, το Νερό της Σκωτίας, τοπικές ομάδες αλιείας/ψαράδων και τη Βασιλική Εταιρεία για την Προστασία των Πτηνών, καθώς και επαγγελματίες του περιβάλλοντος από τις τρεις εμπλεκόμενες τοπικές αρχές (Δημοτικό Συμβούλιο της Γλασκώβης, Συμβούλιο του East Renfrewshire και Συμβούλιο του South Lanarkshire). Το έργο της EWG συνέβαλε στην ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του συστήματος και, όπου ήταν δυνατόν, στη βελτίωση του φυσικού περιβάλλοντος, συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη ενός βιώσιμου συστήματος πρόληψης των πλημμυρών.

Η διαβούλευση αποτέλεσε βασική πτυχή της ανάπτυξης του καθεστώτος και της επιλογής των τριών τελευταίων πλημμυρικών χώρων αποθήκευσης. Μέσα από συζητήσεις ένας-προς-έναν και μια εκτεταμένη δημόσια έκθεση, συγκεντρώθηκαν οι απόψεις και οι απόψεις των επηρεαζόμενων μερών και, όπου ήταν δυνατόν, ενσωματώθηκαν στο σχέδιο. Το κοινό ενημερώθηκε πλήρως για την ανάπτυξη και την πρόοδο του έργου μέσω της διανομής τακτικών ενημερωτικών δελτίων και της δημιουργίας ειδικού ιστότοπου. Παρά το μέγεθος και το πεδίο εφαρμογής του έργου, ελήφθησαν μόνο περιορισμένες αντιρρήσεις, οι οποίες στη συνέχεια επιλύθηκαν μέσω συζήτησης χωρίς την ανάγκη δημόσιας τοπικής έρευνας.

Η λεπτομερής διαδικασία συμμετοχής των ενδιαφερόμενων μερών διήρκεσε λίγο περισσότερο από δύο έτη πριν από την υποβολή του προγράμματος και συνεχίστηκε σε μικρότερο βαθμό κατά τη διάρκεια της εξέτασης του προγράμματος από τους υπουργούς της Σκωτίας, η οποία διήρκεσε άλλους δεκαοκτώ μήνες.

Στις αρχές του έργου διορίστηκε αξιωματικός σύνδεσμος πλήρους απασχόλησης για τη διαχείριση της συμμετοχής των ενδιαφερόμενων μερών και εξακολούθησε να συμμετέχει μέχρι την ολοκλήρωση των κατασκευαστικών εργασιών· αυτό οδήγησε σε πολύ μικρό αριθμό αντιρρήσεων που διατύπωσαν τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Η συνεργασία μεταξύ των τοπικών αρχών και της ομάδας του έργου ήταν ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της ομαλής διέλευσης του έργου μέσω των νόμιμων διαδικασιών έγκρισης.

Η παρουσία πολλών υπόγειων υπηρεσιών, η εγγύτητα των υφιστάμενων κτιρίων, τα χωροκατακτητικά είδη (συμπεριλαμβανομένων των ιαπωνικών κόμβων και των γιγάντιων γουρουνιών) και η περιορισμένη πρόσβαση κατέστησαν τον σχεδιασμό και την επακόλουθη κατασκευή των αστικών αντιπλημμυρικών έργων σημαντική πρόκληση. Η μορφή κατασκευής που υιοθετήθηκε εξέτασε αυτούς και άλλους περιορισμούς και επεδίωξε να επιτύχει την καταλληλότερη λύση. Σε πολλές περιοχές, η μόνη πρόσβαση για την κατασκευή αντιπλημμυρικών έργων ήταν από το ρέμα του ποταμού. Όπου αυτό ήταν απαραίτητο, κατασκευάστηκαν προσωρινές οδοί έλξης βράχων και πλατφόρμες εργασίας εντός του ποταμού.

Οι κατασκευαστικές εργασίες πραγματοποιήθηκαν σε δύο χωριστές συμβάσεις μεταξύ 2008 και 2011, η συνολική αξία των οποίων ανερχόταν σε 53 εκατ. λίρες στερλίνες (63 εκατ. ευρώ). Η προστασία από τις πλημμύρες στο White Cart Water στο Cathcart υποστηρίχθηκε από επιχορήγηση 80 τοις εκατό ύψους 40 εκατομμυρίων λιρών από την κυβέρνηση της Σκωτίας. Η κυβέρνηση της Σκωτίας εφάρμοζε ένα σύστημα βάσει του οποίου θα παρείχε χρηματοδότηση ισοδύναμη με το 80 % των έργων διαχείρισης των κινδύνων πλημμύρας.

Ο προβλεπόμενος κίνδυνος πλημμυρών εκτιμήθηκε ότι θα μειωθεί σε λιγότερο από 1 % (συμπεριλαμβανομένων των μελλοντικών επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στη δεκαετία του 2050), ποσοστό που ισοδυναμεί με κίνδυνο μικρότερο από 0,5 % με βάση την τρέχουσα κατάσταση. Τα εγκατεστημένα μέτρα αντιπλημμυρικής προστασίας αποδείχθηκαν αποτελεσματικά για την έγκαιρη αποτροπή εκατομμυρίων ζημιών από πλημμύρες, ακόμη και πριν και αμέσως μετά την ολοκλήρωση των έργων. Στις 4 Φεβρουαρίου 2011, ένα πλημμυρικό γεγονός ενός στα δέκα έτη (10% ετήσια πιθανότητα υπέρβασης) μειώθηκε σημαντικά σε αντίκτυπο, κυρίως ως αποτέλεσμα της υδραυλικής ολοκλήρωσης των χώρων αποθήκευσης πλημμυρών, και εκτιμάται ότι αποτράπηκαν ζημίες μεταξύ 1 εκατομμυρίου και 3 εκατομμυρίων λιρών στερλινών. Στις 29 Νοεμβρίου 2011 σημειώθηκε ακόμη μεγαλύτερη πλημμύρα. Το γεγονός αυτό συνέβη λίγο μετά την ολοκλήρωση του σχεδίου και περίπου 231 ιδιοκτησίες απέφυγαν τις πλημμύρες, που αντιστοιχούν σε εξοικονομημένο κόστος 12 εκατομμυρίων λιρών στερλινών. Η ανάλυση μετά το συμβάν έδειξε ότι το σχήμα λειτουργεί όπως αναμενόταν με προβλέψεις μοντέλων που ταιριάζουν στενά με τα παρατηρούμενα δεδομένα.

Το βασικό νομικό μέσο είναι το ίδιο το «καθεστώς» που προωθήθηκε βάσει του νόμου για την πρόληψη των πλημμυρών (Σκωτία) του 1961. Αυτό έδωσε στο Συμβούλιο το δικαίωμα πρόσβασης στην ιδιοκτησία για να αναλάβει τα έργα που ορίζονται από το σύστημα εντός ορισμένων καθορισμένων ορίων διαστάσεων. Ενώ το σύστημα παρείχε το νομικό πλαίσιο, για την εκτέλεση των έργων έπρεπε να πληρούνται όλες οι άλλες απαιτήσεις σχετικά με την πολεοδομική και περιβαλλοντική νομοθεσία και να λαμβάνονται όλες οι ειδικές άδειες, εγκρίσεις και/ή εγκρίσεις που απαιτούνται για την εκτέλεση των έργων. Δεδομένου ότι τα υδατορρεύματα αποτελούν το όριο μεταξύ των διαφόρων τοπικών αρχών, χρειάστηκε να υποβληθούν συνολικά 14 χωριστές αιτήσεις χωροταξικού σχεδιασμού. Δύο από τις κατασκευές του φράγματος διχοτομήθηκαν από το όριο μεταξύ των τοπικών αρχών και απαιτούσαν ένα μέρος του φράγματος να καλύπτεται από αίτηση χωροταξικού σχεδιασμού που υποβλήθηκε σε έναν τοπικό φορέα και το άλλο μέρος σε άλλον. Αυτά έπρεπε να τύχουν προσεκτικής διαχείρισης και συντονισμού. Επιπλέον, η νομοθεσία που διέπει τη διαχείριση των φραγμάτων απαιτούσε η νομική ευθύνη για ένα φράγμα που χωρίζεται από ένα όριο να ανήκει σε έναν οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης. Αυτό κατέστη δυνατό χάρη στη συνεργασία μεταξύ των εμπλεκόμενων τοπικών αρχών.

Ο συνεργατικός χαρακτήρας της διαδικασίας μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων τοπικών αρχών και άλλων ενδιαφερόμενων μερών κατέστησε δυνατή την αντιμετώπιση ζητημάτων προτού αυτά καταστούν δυνητικά νομικά εμπόδια που θα μπορούσαν να έχουν σταματήσει τη διαδικασία ή να οδηγήσουν σε δημόσια τοπική έρευνα ή να κληθούν να εξεταστούν από τους υπουργούς της κυβέρνησης της Σκωτίας. Αυτό ήταν το κλειδί για την επιτυχή υλοποίηση του έργου.

Το πρόγραμμα πρόληψης των πλημμυρών προωθήθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο της Γλασκόβης το 2004 και εγκρίθηκε από την κυβέρνηση της Σκωτίας το 2006. Η κατασκευή της άνω λεκάνης απορροής των πλημμυρών και της αστικής άμυνας πραγματοποιήθηκε με δύο χωριστές συμβάσεις, οι οποίες εκτελέστηκαν ταυτόχρονα, μεταξύ 2008 και 2011. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 2011.

Ένα επιπλέον τείχος αστικής άμυνας μήκους 3 χλμ. θα κατασκευαστεί έως το καλοκαίρι του 2019, στο πλαίσιο του τοπικού σχεδίου διαχείρισης κινδύνων πλημμύρας Clyde και Loch Lomond. Αυτό θα βελτιώσει περαιτέρω την αντιπλημμυρική άμυνα, προστατεύοντας άλλες περιοχές στην περιοχή της πόλης.

Η διάρκεια ζωής του σχεδιασμού των φυσικών έργων είναι 120 χρόνια.

Bill Douglas
Glasgow City Council
Flood Risk Management
Project Management and Design
Development and Regeneration Services (DRS)
231 George Street
Glasgow G1 1RX, United Kingdom
Tel.: +44 0141 287 8669
E-mail: bill.douglas@drs.glasgow.gov.uk

Generic e-mail: floodriskmanagement@drs.glasgow.gov.uk

Σύμφωνο των Δημάρχων για το Κλίμα και την Ενέργεια: Καλές πρακτικές για βιώσιμες, κλιματικά ανθεκτικές και ζωντανές πόλεις από τους υπογράφοντες το Σύμφωνο των Δημάρχων.