Γύρη

Η γύρη από πολλά είδη φυτών προκαλεί αλλεργικές ασθένειες όπως η αλλεργική ρινίτιδα, το άσθμα και η επιπεφυκίτιδα, που επηρεάζουν το 40% των Ευρωπαίων. Η κλιματική αλλαγή αυξάνει τη διάρκεια της περιόδου γύρης, τη συγκέντρωση και την αλλεργιογονικότητα, επιδεινώνοντας τα συμπτώματα αλλεργίας και τις επιπτώσεις στην υγεία. Η ατμοσφαιρική ρύπανση εντείνει την αλλεργιογονικότητα της γύρης και η συνδυασμένη έκθεση μπορεί να αυξήσει το άσθμα και τις αλλεργικές αντιδράσεις.

Θέματα υγείας

Χιλιάδες είδη φυτών απελευθερώνουν τη γύρη τους στον αέρα κάθε χρόνο. Ο αντίκτυπος στην ανθρώπινη υγεία είναι κυρίως εμφανής σε αλλεργικές ασθένειες, καθώς η έκθεση σε αλλεργιογόνα από αερομεταφερόμενη γύρη ή η εισπνοή τους μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις της μύτης (αλλεργική ρινίτιδα, κοινώς γνωστή ως αλλεργική ρινίτιδα), των ματιών (επιπεφυκίτιδα ρινόκερου) και των βρόγχων (βρογχικό άσθμα). Ο επιπολασμός της αλλεργίας στη γύρη στον ευρωπαϊκό πληθυσμό εκτιμάται σε 40%, γεγονός που την καθιστά ένα από τα πιο κοινά αλλεργιογόνα στην Ευρώπη (D’Amato et al., 2007). Ακόμη και οι χαμηλές συγκεντρώσεις γύρης στον αέρα μπορούν ήδη να προκαλέσουν συμπτώματα αλλεργίας σε πολύ ευαίσθητα άτομα. Οι αλλεργικές αντιδράσεις στη γύρη είναι μια σημαντική αιτία διαταραχής του ύπνου, διαταραχής της ψυχικής ευεξίας και μειωμένης ποιότητας ζωής, απώλειας παραγωγικότητας ή χαμηλότερης σχολικής απόδοσης για τα παιδιά και του σχετικού κόστους υγειονομικής περίθαλψης. Η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών με αλλεργία (90%) θεωρείται ότι δεν έχει υποβληθεί σε θεραπεία ή έχει υποβληθεί σε κακομεταχείριση, παρά το γεγονός ότι διατίθεται κατάλληλη θεραπεία για αλλεργικές ασθένειες με μάλλον χαμηλό κόστος (Zuberbier et al., 2014).

Ο ρόλος της γύρης στην ανάπτυξη και τη σοβαρότητα των αλλεργικών ασθενειών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της διάρκειας της έκθεσης (που σχετίζεται με τη διάρκεια της εποχής της γύρης και τον χρόνο που δαπανάται σε αλλεργιογόνο περιβάλλον), της έντασης της έκθεσης (που σχετίζεται με τη συγκέντρωση γύρης στον αέρα) καθώς και της αλλεργιογονικότητας της γύρης. Οι παράγοντες αυτοί έχουν μεγάλη γεωγραφική και χρονική μεταβλητότητα, γεγονός που οδηγεί σε διαφορές στον επιπολασμό της αλλεργικής ρινίτιδας που σχετίζεται με τη γύρη μεταξύ τοποθεσιών και περιόδων (Bousquet, 2020).

Στην Ευρώπη, τα αγρωστώδη (οικογένειαPoaceae) είναι η κύρια αιτία αλλεργικών αντιδράσεων λόγω της γύρης (García-Mozo, 2017), δεδομένου του ευρέος γεωγραφικού εύρους τους. Μεταξύ των δέντρων, η πιο αλλεργιογόνος γύρη παράγεται από σημύδα στη βόρεια, κεντρική και ανατολική Ευρώπη, καθώς και από ελαιόδεντρα και κυπαρίσσια στις περιοχές της Μεσογείου. Η αλλεργιογόνος γύρη παράγεται επίσης από διάφορα ποώδη φυτά. Το Ragweed (Ambrosia artemisiifolia) απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή ως δυνητικά, εξαιρετικά αλλεργιογόνα χωροκατακτητικά είδη στην Ευρώπη.

Οι αλλεργίες στη γύρη είναι συνήθως εποχιακές. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η κύρια περίοδος γύρης, που καλύπτει τις εκλύσεις γύρης διαφόρων φυτικών ειδών, εκτείνεται σε περίπου έξι μήνες, από την άνοιξη έως το φθινόπωρο, με γεωγραφικές διαφορές ανάλογα με το κλίμα και τη βλάστηση (Bousquet, 2020). Η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Αλλεργίας και Κλινικής Ανοσολογίας (EAACI) καθορίζει την έναρξη της περιόδου γύρης για διάφορα είδη με βάση τις συγκεντρώσεις γύρης στον αέρα που επηρεάζουν την ανθρώπινη υγεία. Η έναρξη της περιόδου γύρης χόρτου, για παράδειγμα, ορίζεται όταν 5 από τις 7 διαδοχικές ημέρες μεταφέρουν περισσότερους από 10 κόκκους γύρης χόρτου/m3 αέρα και το άθροισμα της γύρης σε αυτές τις 5 ημέρες υπερβαίνει τους 100 κόκκους γύρης/m3 αέρα (Pfaar et al., 2017). Οι επισκέψεις στο τμήμα επειγόντων περιστατικών και οι νοσηλείες αυξάνονται όταν οι συγκεντρώσεις γύρης χόρτου υπερβαίνουν τους 10 και 12 κόκκους/m3 αέρα, αντίστοιχα (Becker et al., 2021). Παρόμοια κριτήρια υπάρχουν για τη σημύδα, το κυπαρίσσι, την ελιά και την αμβροσία (Pfaar et al., 2020).

Ο κίνδυνος αλλεργίας εξαρτάται από τη συγκέντρωση γύρης στον αέρα. Ωστόσο, ο αριθμός των αλλεργιογόνων που απελευθερώνονται από έναν κόκκο γύρης (που αντανακλάται στη λεγόμενη ισχύ των αλλεργιογόνων γύρης) μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή, την εποχή, τους ατμοσφαιρικούς ρύπους, την υγρασία και τις περιόδους καταιγίδας (Tegart et al., 2021). Οι κόκκοι γύρης απελευθερώνουν, εκτός από τα αλλεργιογόνα, μια μεγάλη ποικιλία βιοδραστικών ουσιών, συμπεριλαμβανομένων των σακχάρων και των λιπιδίων. Όταν οι ουσίες αυτές εισπνέονται, μπορούν επίσης να διεγείρουν αλλεργικές αντιδράσεις και να καθορίσουν τη σοβαρότητα της αλλεργικής αντίδρασης στη γύρη (η λεγόμενη αλλεργιογονικότητα της γύρης) (Gilles et al., 2018). Επιπλέον, η αλλεργιογονικότητα ορισμένων ειδών γύρης μπορεί να ενισχυθεί από περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως οι ατμοσφαιρικοί ρύποι. Τα μακροπρόθεσμα υψηλά επίπεδα NO₂ στα αστικά περιβάλλοντα συνδέονται με αυξημένη αλλεργιογονικότητα της γύρης ορισμένων ειδών, συμπεριλαμβανομένης της σημύδας (Gilles et al., 2018· Plaza et al., 2020). Επίσης, το όζον θα μπορούσε να ενισχύσει την αλλεργιογονικότητα (Sénéchal et al., 2015). Ως εκ τούτου, η συνδυασμένη έκθεση σε ατμοσφαιρικούς ρύπους και αλλεργιογόνα μπορεί να έχει συνεργιστική επίδραση τόσο στο άσθμα όσο και στην αλλεργία (Rouadi et al., 2020).

Η έκθεση στη γύρη μπορεί επίσης να προκαλέσει φλεγμονή των βλεννογόνων μεμβρανών, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα αναπνευστικών λοιμώξεων, ακόμη και σε μη αλλεργικά άτομα (Becker et al., 2021). Μελέτη των Damialis et al. (2021) εξέτασε τη συσχέτιση μεταξύ των ποσοστών μόλυνσης από τη νόσο Covid-19 και των συγκεντρώσεων γύρης κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος πανδημίας την άνοιξη του 2020, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη συγχυτικούς παράγοντες όπως η υγρασία, η θερμοκρασία, η πυκνότητα του πληθυσμού και τα μέτρα περιορισμού της κυκλοφορίας. Διαπιστώθηκε ότι οι συγκεντρώσεις γύρης εξηγούν κατά μέσο όρο το 44 % της μεταβλητότητας του ποσοστού μόλυνσης με υψηλότερα ποσοστά σε υψηλότερες συγκεντρώσεις γύρης (Damialis et al., 2021).

Μοντελοποιημένο ποσοστό του πληθυσμού που είναι ευαισθητοποιημένος στη γύρη αμβροσίας στο βασικό σενάριο (αριστερά) και στο μέλλον με την παραδοχή μετρίου σεναρίου εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (RCP 4.5· δεξιά)

_{Πηγή: Lake et al., 2017}

Επιπτώσεις που παρατηρήθηκαν

Τις τελευταίες δεκαετίες, ο επιπολασμός των αλλεργιών που προκαλούνται από τη γύρη έχει αυξηθεί στην Ευρώπη. Η αύξηση αυτή δεν μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά από αλλαγές στη γενετική ή τις συνθήκες υγείας του πληθυσμού (D’Amato et al., 2007, 2020· Becker et al., 2021). Η αύξηση του επιπολασμού των νόσων αυτών μπορεί να σχετίζεται με τη βελτίωση της υγιεινής, την αυξημένη χρήση αντιβιοτικών και τον εμβολιασμό, καθώς και με αλλαγές στον τρόπο ζωής, τις διατροφικές συνήθειες και την ατμοσφαιρική ρύπανση (de Weger et al., 2021). Επιπλέον, η κλιματική αλλαγή επηρεάζει την έκθεση στη γύρη και την αλλεργική ευαισθητοποίηση με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης της μετατόπισης και της παράτασης της περιόδου γύρης, των αλλαγών στη συγκέντρωση γύρης και την αλλεργιογονικότητα, καθώς και των αλλαγών στη γεωγραφική κατανομή της γύρης.

Γύρη: εποχιακές βάρδιες και παράταση της περιόδου

Τόσο η έναρξη όσο και η διάρκεια των εποχών γύρης οφείλονται σε μετεωρολογικές μεταβλητές, κυρίως στη θερμοκρασία. Ως απάντηση στην υπερθέρμανση του πλανήτη, τα φυτά αλλάζουν το χρονοδιάγραμμα των αναπτυξιακών σταδίων τους, συμπεριλαμβανομένης της ανθοφορίας και της απελευθέρωσης γύρης. Μια ολοκληρωμένη μελέτη των παγκόσμιων συνόλων δεδομένων γύρης ανέδειξε αυξήσεις στη διάρκεια της περιόδου γύρης (κατά μέσο όρο 0,9 ημέρες ετησίως) και στο φορτίο γύρης κατά τα τελευταία 20 έτη (Ziska et al., 2019). Στις αστικές περιοχές, όπου ζουν οι περισσότεροι Ευρωπαίοι, οι υψηλότερες θερμοκρασίες που επιδεινώνονται από το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας οδηγούν σε πρόωρη έναρξη της περιόδου γύρης (D’Amato et al., 2014). Με βάση τα δεδομένα για τη θερμοκρασία του αέρα, η Υπηρεσία Κλιματικής Αλλαγής του Copernicus απεικονίζει την έναρξη της περιόδου γύρης σημύδας από το 2010 έως το 2019, παρουσιάζοντας περιφερειακές διαφορές στην πρόοδο της έναρξης της περιόδου γύρης. Ωστόσο, η ακτινοβολία, οι βροχοπτώσεις και η υγρασία επηρεάζουν επίσης την απελευθέρωση γύρης και τη μεταφορά στον αέρα, αν και λιγότερο από τη θερμοκρασία.

Γύρη: Συγκέντρωση και αλλεργιογονικότητα

Οι θερμότερες συνθήκες και οι αυξημένες συγκεντρώσεις CO₂ στην ατμόσφαιρα διεγείρουν την ανάπτυξη των φυτών. Αυτό μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις γύρης και αλλεργιογόνων στον αέρα, καθώς και την αλλεργιογονικότητα της γύρης, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο αλλεργικών αντιδράσεων (Beggs, 2015· Ziska et al., 2019). Επίσης, οι μεταβαλλόμενες συνθήκες υγρασίας, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι καταιγίδες κατά την περίοδο της γύρης προκαλούν υψηλότερες συγκεντρώσεις γύρης και αλλεργιογόνων στον αέρα, οι οποίες οδηγούν σε σοβαρότερες αλλεργικές αντιδράσεις και κρίσεις άσθματος (Shea et al., 2008· Wolf et al., 2015· D’Amato et al., 2020).

Γύρη: γεωγραφικές μετατοπίσεις

Η υπερθέρμανση του πλανήτη και η συνακόλουθη επιμήκυνση της καλλιεργητικής περιόδου διευκολύνουν τη μετανάστευση χωροκατακτητικών φυτικών ειδών προς βορρά στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που απελευθερώνουν αλλεργιογόνο γύρη. Η εισαγωγή νέων αλλεργιογόνων μπορεί να αυξήσει την τοπική ευαισθητοποίηση, δηλαδή τη διαδικασία κατά την οποία τα άτομα καθίστανται ευαίσθητα ή αλλεργικά λόγω έκθεσης σε αλλεργιογόνα (Confalonieri et al., 2007). Ένα ιδιαίτερο παράδειγμα είναι το Ragweed (Αμβροσία),το οποίο εισήχθη στην Ευρώπη πριν από αρκετές δεκαετίες από την αμερικανική ήπειρο με μεταφορές. Η γύρη Ragweed είναι ιδιαίτερα αλλεργιογόνος και απελευθερώνεται σχετικά αργά στην εποχή (αρχές Σεπτεμβρίου), προκαλώντας ενδεχομένως πρόσθετο κύμα αλλεργίας και επιμήκυνση της αλλεργικής περιόδου (Vogl et al., 2008· Chen et al., 2018). Έχουν ήδη αναφερθεί σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία και την οικονομία σε περιοχές στις οποίες έχει εισβάλει αμβροσία στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, τη Γαλλία και την Ιταλία (Makra et al., 2005). Ενώ η εξάπλωση της αμβροσίας στην Ευρώπη οφείλεται κυρίως στις μεταφορές και τις γεωργικές δραστηριότητες, οι κλιματικές αλλαγές διευκολύνουν τον αποικισμό νέων περιοχών. Επιπλέον, οι κόκκοι γύρης αμβροσίας μπορούν εύκολα να μεταφερθούν εκατοντάδες έως χιλιάδες χιλιόμετρα αεροπορικώς, προκαλώντας έτσι μέγιστο αριθμό γύρης και συναφή συμπτώματα αλλεργίας σε περιοχές όπου η αμβροσία δεν είναι ακόμη ευρέως διαδεδομένη (Chen et al., 2018).

Προβλεπόμενα αποτελέσματα

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στις εποχές γύρης, τις συγκεντρώσεις και την αλλεργιογονικότητα αναμένεται να οδηγήσουν σε αυξημένη έκθεση του ευρωπαϊκού πληθυσμού στη γύρη και τα αεροαλλεργιογόνα στο μέλλον. Αυτό θα αυξήσει την πιθανότητα νέων αλλεργικών ευαισθητοποιήσεων, μεταξύ άλλων και για τα αρχικά ασθενή αλλεργιογόνα (de Weger et al., 2021). Σύμφωνα με το σενάριο μεσαίων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (RCP 4.5), η ευαισθητοποίηση για την αμβροσία αναμένεται να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη και να αυξηθεί σε ορισμένες χώρες έως και 200 % έως το 2050 (Lake et al., 2017).

Σε ήδη ευαισθητοποιημένα άτομα, η διάρκεια και η σοβαρότητα των αλλεργικών συμπτωμάτων αναμένεται να αυξηθεί υπό την κλιματική αλλαγή λόγω των μεγαλύτερων εποχών γύρης και της υψηλότερης αλλεργιογονικότητας της γύρης. Εάν η περίοδος κατά την οποία οι άνθρωποι εκτίθενται στη γύρη παραταθεί, η αποφυγή αλλεργιογόνων ως στρατηγική αντιμετώπισης θα γίνει πιο περίπλοκη, επηρεάζοντας την ψυχική ευεξία.

Οι κλιματικές αλλαγές στα αεροαλλεργιογόνα και οι σχετικές προκληθείσες αλλεργικές αντιδράσεις προβλέπεται να έχουν επιπτώσεις στον επιπολασμό του άσθματος και στο σχετικό ιατρικό κόστος (φάρμακα, επείγουσες νοσοκομειακές επισκέψεις) (Anderegg et al., 2021). Επιπλέον, οι υψηλές θερμοκρασίες και οι καύσωνες, που αναμένεται να αυξηθούν σε συχνότητα και διάρκεια υπό το μεταβαλλόμενο κλίμα, επιδεινώνουν τα αναπνευστικά προβλήματα και αυξάνουν τη θνησιμότητα για όσους πάσχουν από άσθμα και άλλα αναπνευστικά προβλήματα που προκύπτουν από αλλεργίες (D’Amato et al., 2020). Επίσης, η ευαισθησία των ανθρώπων σε ιογενείς λοιμώξεις μπορεί να αυξηθεί μέσω της επιδείνωσης της αναπνευστικής φλεγμονής και της αποδυνάμωσης των ανοσολογικών αποκρίσεων που προκαλούνται από αλλεργιογόνα και γύρη (Gilles et al., 2020).

Οι πράσινες υποδομές στις πόλεις, που εγκαθίστανται ως μέτρα προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, ενδέχεται επίσης να αυξήσουν τα φορτία γύρης και τις αλλεργικές αντιδράσεις στο μέλλον (Cheng and Berry, 2013). Μια περιπτωσιολογική μελέτη σε 18 χώρους πρασίνου στις Βρυξέλλες κατέδειξε ότι το αλλεργιογόνο δυναμικό των αστικών πάρκων αναμένεται να διπλασιαστεί ως αποτέλεσμα των συνδυασμένων αλλαγών στη διάρκεια των περιόδων γύρης, της αλλεργιογονικότητας της γύρης και των ποσοστών ευαισθητοποίησης του πληθυσμού (Aerts et al., 2021). Η εξέταση κατάλληλων ειδών δέντρων για τα αστικά περιβάλλοντα είναι ζωτικής σημασίας κατά τον σχεδιασμό μέτρων προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή και τη συμμετοχή στον χωροταξικό σχεδιασμό, προκειμένου να αποφευχθεί η επιδείνωση των κινδύνων αλλεργίας.

Απαντήσεις πολιτικής

Οι συγκεντρώσεις γύρης διαφόρων δέντρων και αγρωστωδών παρακολουθούνται συστηματικά σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Οι μετρήσεις χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της έναρξης και της διάρκειας, καθώς και της έντασης, της περιόδου γύρης. Οι μετρήσεις, σε συνδυασμό με χημικά μοντέλα μεταφοράς, χρησιμοποιούνται επίσης για τη δημιουργία συστημάτων κινδύνου αλλεργίας που χρησιμοποιούνται σε συστήματα πληροφοριών γύρης ή έγκαιρης προειδοποίησης. Η πύλη πληροφοριών για τη γύρη, η οποία προέρχεται από σύμπραξη μεταξύ του Ευρωπαϊκού Δικτύου Αεροαλλεργιογόνων και της Υπηρεσίας Παρακολούθησης της Ατμόσφαιρας του Copernicus (CAMS), παρέχει καθημερινά επικαιροποιημένες προβλέψεις συγκέντρωσης γύρης και εκτιμήσεις κινδύνου αλλεργίας για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Σε αντίθεση με το επίπεδο γύρης, δεν υπάρχουν μετρήσεις ρουτίνας στο επίπεδο αλλεργιογόνων, ούτε για τον αριθμό των αλλεργιογόνων σε έναν κόκκο γύρης, ούτε για τη συγκέντρωση αλλεργιογόνων στον αέρα. Ωστόσο, η πρόσβαση σε αυτό το είδος δείκτη θα βοηθούσε να εξηγηθεί η εμφάνιση συμπτωμάτων αλλεργίας πριν από την εποχή, ιδίως σε συνθήκες στις οποίες τα υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης συμπίπτουν με χαμηλές συγκεντρώσεις γύρης (Cabrera et al., 2021).

Ο καθορισμός γενικών ορίων συγκεντρώσεων γύρης που αφορούν όλους τους πληθυσμούς είναι δύσκολος, καθώς οι επιπτώσεις στην υγεία εξαρτώνται επίσης από την ευαισθησία ενός ατόμου (Becker et al., 2021). Παρόλα αυτά, οι υπηρεσίες πληροφοριών για τη γύρη μπορούν να υποστηρίξουν μεμονωμένους ασθενείς για να αποφύγουν τα αρνητικά αποτελέσματα για την υγεία, ειδικά όταν χτενίζουν την παρακολούθηση της γύρης και την τεκμηρίωση των ακριβών μεμονωμένων συμπτωμάτων. Για παράδειγμα, εφαρμογές για έξυπνα τηλέφωνα που συνδυάζουν δεδομένα μεμονωμένων συμπτωμάτων και συγκεντρώσεις γύρης θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό των ορίων προσωπικής γύρης και την αποτελεσματικότερη μείωση των επιπτώσεων στην υγεία (Becker et al., 2021).

Διάγνωση, διαχείριση και αντιμετώπιση

Η αλλεργία στη γύρη υποδιαγιγνώσκεται και συχνά δεν αντιμετωπίζεται. Ως εκ τούτου, η ευαισθητοποίηση σχετικά με τις επιπτώσεις των αλλεργιών είναι απαραίτητη για να βοηθήσει τους ανθρώπους να αναγνωρίσουν, να αποτρέψουν και να διαχειριστούν τα συμπτώματα αλλεργίας. Είναι απαραίτητο να διαγνωστεί ο τύπος της γύρης που προκαλεί την αλλεργία και να ξεκινήσει η φαρμακευτική αγωγή πριν από την έναρξη της εποχής της γύρης. Κατά τη διάρκεια της εποχής της γύρης, η πρόληψη και η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων βασίζεται κυρίως στην αποφυγή έκθεσης σε αλλεργιογόνα. Οι συστάσεις κυμαίνονται από το να αποφεύγετε να είστε σε εξωτερικούς χώρους, να φοράτε γυαλιά ηλίου, να αποφεύγετε το στέγνωμα των ρούχων έξω, να κρατάτε τα παράθυρα κλειστά και άλλα. Η EAACI διαθέτει έναν ειδικό ιστότοπο για ασθενείς με συστάσεις και αρκετές χώρες έχουν επίσης εθνικές οργανώσεις ασθενών που μπορούν να συμβουλεύουν τους ασθενείς με αλλεργίες.

Ζητήματα χωροταξικού σχεδιασμού

Η δημιουργία υποαλλεργικών χώρων πρασίνου εντός και πλησίον πόλεων, μέσω προσεκτικής επιλογής ειδών δέντρων (Aerts et al., 2021) μπορεί να μειώσει τον επιπολασμό των αλλεργιών στη γύρη. Ποια είδη δέντρων είναι κατάλληλα, εξαρτάται από την τοποθεσία και η επιλογή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις προβλεπόμενες κλιματικές αλλαγές. Δεν συνιστάται η αφαίρεση αλλεργιογόνων δέντρων από υφιστάμενους χώρους πρασίνου για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημικών υπηρεσιών, μεταξύ άλλων για τη στήριξη της προσαρμογής σε υψηλές θερμοκρασίες στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής (Aerts et al., 2021).

Μέτρα ελέγχου

Η πρόσφατη εισβολή της κοινής εξαιρετικά αλλεργιογόνου αμβροσίαςώθησε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν χημικές και μηχανικές μεθόδους ελέγχου. Επίσης, η οδηγία 2002/32/ΕΚ της ΕΕ σχετικά με τις ανεπιθύμητες ουσίες στις ζωοτροφές θεσπίζει ένα νομικό πρότυπο για τη συγκέντρωση σπόρων Ambrosia στις ζωοτροφές για την πρόληψη της περαιτέρω εξάπλωσης του φυτού. Ομοίως, τα μείγματα σπόρων για πτηνά δεν πρέπει να περιέχουν περισσότερα από 50 χιλιοστόγραμμα σπόρων Ambrosia ανά χιλιόγραμμο.

Η ανάπτυξη ενός παράγοντα βιολογικού ελέγχου κατά της αμβροσίας, όπως ο σκαθάρι των φύλλων της Βόρειας Αμερικής, θα μπορούσε να μειώσει την εμφάνιση αμβροσίας στην Ευρώπη και να μειώσει τον αριθμό των ασθενών κατά περίπου 2,3 εκατομμύρια και το κόστος για την υγεία κατά 1,1 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως (Schaffner et al., 2020). Ωστόσο, η εισαγωγή παραγόντων βιολογικού ελέγχου μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα καταστρέφοντας τις μη στοχευόμενες καλλιέργειες και τα αυτόχθονα φυτικά είδη και θα πρέπει να προσεγγίζεται με προσοχή.

Σχετικοί πόροι

Indicator

Four-day forecast of ground-level pollen

Map viewer

Αναφορές

Aerts, R., et al., 2021, «Tree pollen allergy risks and changes across scenarios in urban green spaces in Brussels, Belgium», Τοπίο και πολεοδομικός σχεδιασμός 207, σ. 104001. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2020.104001.
Anderegg, W.R.L., et al., 2021, «Anthropogenic climate change is worsening North American pollen seasons» (Η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή επιδεινώνει τις περιόδους γύρης της Βόρειας Αμερικής), Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών, 118(7), σ. e2013284118. https://doi.org/10.1073/pnas.2013284118.
Becker, J., et al., 2021, «Threshold values of grass pollen (Poaceae) concentrations and increase in emergency department visits, hospital admissions, drug consumption and allergic symptoms in patients with allergic rhinitis: a systematic review», Aerobiologia, 37(4), σ. 633-662. https://doi.org/10.1007/s10453-021-09720-9.
Beggs, P.J., 2015, «Περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα: from Asthma to Hay Fever and Beyond», Current Climate Change Reports, 1(3), σ. 176-184.https://doi.org/10.1007/s40641-015-0018-2.
Bousquet, 2020, «Allergic rhinitis», Nature Reviews Disease Primers, 6(1), σ. 1–1. https://doi.org/10.1038/s41572-020-00237-y.
Cabrera, M., et al., 2021, «Influence of environmental drivers on allergy to pollen grains in a case study in Spain (Madrid): μετεωρολογικοί παράγοντες, ρύποι και συγκέντρωση αερομεταφερόμενων αεροαλλεργιογόνων», Environmental Science and Pollution Research International, 28(38), σ. 53614-53628. https://doi.org/10.1007/s11356-021-14346-y.
Cariñanos, P., Casares-Porcel, M. and Quesada-Rubio, J.-M., 2014, «Estimating the allergenic potential of urban green spaces: A case-study in Granada, Spain», Landscape and Urban Planning, 123, σ. 134-144. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2013.12.009.
Chen, K.-W., et al., 2018, «Ragweed Pollen Allergy: Burden, Characteristics, and Management of an Imported Allergen Source in Europe», International Archives of Allergy and Immunology, 176(3-4), σ. 163-180. https://doi.org/10.1159/000487997.
Cheng, J.J. και Berry, P., 2013, «Health co-benefits and risks of public health adaptation strategies to climate change: a review of current literature», International Journal of Public Health, 58(2), σ. 305-311. https://doi.org/10.1007/s00038-012-0422-5.
Confalonieri, U., et al., 2007) Ανθρώπινη υγεία. Κλιματική αλλαγή 2007: Επιπτώσεις, προσαρμογή και ευπάθεια. Συμβολή της ομάδας εργασίας II στην τέταρτη έκθεση αξιολόγησης της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή, M.L. Parry, O.F. Canziani, J.P. Palutikof, P.J. van der Linden και C.E. Hanson, Eds., Cambridge University Press, Cambridge, Ηνωμένο Βασίλειο, 391-431.
D’Amato, G., et al., 2007, «Allergenic pollen and pollen allergy in Europe», Allergy, 62(9), σ. 976–990. https://doi.org/10.1111/j.1398-9995.2007.01393.x.
D’Amato, G., et al., 2014, «Climate change and respiratory diseases», European Respiratory Review, 23(132), σ. 161–169. https://doi.org/10.1183/09059180.00001714.
D’Amato, G., et al., 2020, «The effects of climate change on respiratory allergy and asthma induced by pollen and mold allergens» (Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην αναπνευστική αλλεργία και το άσθμα που προκαλείται από αλλεργιογόνα γύρης και μούχλας), Allergy, 75(9), σ. 2219-2228. https://doi.org/10.1111/all.14476.
Damialis, A., et al., 2021, «Higher airborne pollen concentrations correlated with increased SARS-CoV-2 infection rates, as evidenced from 31 countries across the world», Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών, 118(12), σ. e2019034118. https://doi.org/10.1073/pnas.2019034118.
García-Mozo, H., 2017, «Poaceae pollen as the leading aeroallergen world: A review», Allergy, 72(12), σ. 1849-1858. https://doi.org/10.1111/all.13210
Gilles, S., et al., 2018, «The role of environmental factors in allergy: A critical reappraisal», Πειραματική Δερματολογία, 27(11), σ. 1193-1200. https://doi.org/10.1111/exd.13769.
Gilles, S., et al., 2020, «Pollen exposure weakens innate defence against respiratory viruses», Allergy, 75(3), σ. 576-587. https://doi.org/10.1111/all.14047.
Lake, I.R., et al., 2017, «Climate Change and Future Pollen Allergy in Europe», Environmental Health Perspectives, 125(3), σ. 385–391. https://doi.org/10.1289/EHP173.
Makra, L., et al., 2005, «The history and impacts of airborne Ambrosia (Asteraceae) pollen in Hungary», Grana, 44(1), σ. 57-64. https://doi.org/10.1080/00173130510010558.
Pfaar, O., et al., 2017, «Defining pollen exposure times for clinical trials of allergen immunotherapy for pollen-induced rhinoconjunctivitis – an EAACI position paper», Allergy, 72(5), σ. 713–722. https://doi.org/10.1111/all.13092.
Pfaar, O., et al., 2020, «Pollen season is reflected on symptom load for grass and birch pollen-induced allergic rhinitis in different geographic areas—An EAACI Task Force Report», Allergy, 75(5), σ. 1099–1106. https://doi.org/10.1111/all.14111.
Plaza, M.P., et al., 2020, «Atmospheric pollutants and their association with olive and grass aeroallergen concentrations in Córdoba (Ισπανία)», Environmental Science and Pollution Research International, 27(36), σ. 45447–45459. https://doi.org/10.1007/s11356-020-10422-x.
Rouadi, P.W., et al., 2020, «Immunopathological features of air pollution and its impact on inflammatory airway diseases (IAD)», The World Allergy Organization Journal, 13(10), σ. 100467. https://doi.org/10.1016/j.waojou.2020.100467.
Schaffner, U., et al., 2020, «Biological weed control to relief millions from Ambrosia allergies in Europe», Nature Communications, 11(1), σ. 1745. https://doi.org/10.1038/s41467-020-15586-1.
Sénéchal, H., et al., 2015, «A Review of the Effects of Major Atmospheric Pollutants on Pollen Grains, Pollen Content, and Allergenicity», The Scientific World Journal, 2015, σ. e940243. https://doi.org/10.1155/2015/940243.
Shea, K.M., et al., 2008, «Climate change and allergic disease», The Journal of Allergy and Clinical Immunology, 122(3), σ. 443-453· κουίζ 454–455. https://doi.org/10.1016/j.jaci.2008.06.032.
Tegart, L.J., et al., 2021, «“Pollen potency”: η σχέση μεταξύ των ατμοσφαιρικών μετρήσεων γύρης και της έκθεσης σε αλλεργιογόνα», Aerobiologia, 37(4), σ. 825-841. https://doi.org/10.1007/s10453-021-09726-3.
Vogl, G., et al., 2008, «Modelling the spread of ragweed: Effects of habitat, climate change and diffusion», The European Physical Journal Special Topics, 161(1), σ. 167–173. https://doi.org/10.1140/epjst/e2008-00758-y.
de Weger, L.A., et al., 2021, «Long-Term Pollen Monitoring in the Benelux: Evaluation of Allergenic Pollen Levels and Temporal Variations of Pollen Seasons» (Αξιολόγηση των επιπέδων αλλεργιογόνου γύρης και των χρονικών μεταβολών των εποχών γύρης), Frontiers in Allergy, 2. https://doi.org/10.3389/falgy.2021.676176
Wolf, T., et al., 2015, «The Health Effects of Climate Change in the WHO European Region», Climate, 3(4), σ. 901-936. https://doi.org/10.3390/cli3040901
Ziska, L.H., et al., 2019, «Temperature-related changes in airborne allergenic pollen abundance and seasonality across the Northern hemisphere: a retrospective data analysis», The Lancet Planetary Health, 3(3), σ. e124–e131. https://doi.org/10.1016/S2542-5196(19)30015-4
Zuberbier, T., et al., 2014, «Economic burden of insufficient management of allergic diseases in the European Union: a GA2LEN review», Allergy, 69(10), σ. 1275-1279. https://doi.org/10.1111/all.12470