6. Monitoring en evaluatie van de aanpassing

Inspanningen om aanpassing te monitoren en te evalueren dienen over het algemeen zowel het leren als de verantwoordingsplicht. In de vroege stadia van de uitvoering van het aanpassingsbeleid zijn de inspanningen doorgaans gericht op het monitoren en evalueren van processen die in het kader van het aanpassingsbeleid zijn vastgesteld (wat wordt er gedaan?). Procedurele aspecten kunnen bijvoorbeeld bestaan uit bestaande coördinatiemechanismen, activiteiten op het gebied van onderzoek, kennisverspreiding en communicatie, of de betrokkenheid van belanghebbenden bij aanpassingsprocessen. Naarmate de ervaring met de uitvoering van aanpassingsmaatregelen toeneemt, wordt het steeds belangrijker om ook de effecten en resultaten van dergelijke processen en bijbehorende aanpassingsmaatregelen te begrijpen (wat maakt het verschil voor onze kwetsbaarheden en risico’s?).

Naarmate overheden steeds meer beschikken over aanpassingsstrategieën en aanpassingsplannen en de nationale aanpassingsstrategieën (NAS), nationale aanpassingsplannen (NAP) en/of sectorale aanpassingsplannen (SAP) worden herzien, wordt er steeds meer ervaring opgedaan met monitoring en beperkte ervaring met evaluatie. Als gevolg van een toename van adaptatie- en adaptatierelevante acties wordt het belangrijker om de doeltreffendheid, efficiëntie en billijkheid van adaptatiemaatregelen te waarborgen. Een specifiek monitoring- en evaluatieconcept of -strategie kan de doeltreffendheid en duurzaamheid van het aanpassingsproces in de loop van de tijd waarborgen. Begrijpen hoe we ons het best kunnen aanpassen aan de toekomstige klimaatverandering, hoe de risico’s het meest effectief kunnen worden verminderd en de veerkracht en het aanpassingsvermogen kunnen worden vergroot, en wat de kenmerken van een goed aangepaste samenleving kunnen zijn, bevinden zich nog in een vroeg stadium. Leren wat goed werkt (of niet) in welke omstandigheden en om welke redenen is van cruciaal belang. De ontwikkeling van een aanpassingsstrategie en een aanpassingsactieplan biedt de gelegenheid om na te gaan hoe de vooruitgang en prestaties op het gebied van aanpassing het best kunnen worden gemonitord, geëvalueerd en gerapporteerd.

Voor monitoring- en evaluatiebenaderingen op nationaal niveau (M&E) is het belangrijk dat ze zowel naar beneden als naar boven "kijken", zodat beslissingen op nationaal niveau worden gebaseerd op subnationale ervaringen en naties hun aanpassingsvooruitgang en ervaringen effectief kunnen delen met de bredere internationale gemeenschap. De uitvoering van een aanpassingsstrategie en/of een aanpassings-/actieplan moet een monitoring en evaluatie van de vooruitgang bij de aanpassing aan de klimaatverandering omvatten.

Beslissen wat een monitoring-, rapportage- en evaluatiesysteem (MRE) voor aanpassing beoogt te bereiken (doelen) heeft invloed op de manier waarop dit kan worden bereikt (de gebruikte methoden), de actoren die bij het proces moeten worden betrokken of betrokken, en de mate waarin de resultaten van MRE-activiteiten worden gebruikt in beleid en praktijken. Bijgevolg wordt in stap 6 van de AST nader ingegaan op elk van deze elementen.