All official European Union website addresses are in the europa.eu domain.
See all EU institutions and bodiesWest-Nijlvirus (WNV) is een door muggen overgedragen virus dat West-Nijlkoorts veroorzaakt en een brede geografische spreiding heeft. Stijgende temperaturen zullen waarschijnlijk de transmissie verhogen en de distributie van de WNV en de duur van het transmissieseizoen verlengen, waardoor het infectierisico in bestaande hotspots en in voorheen niet-getroffen regio's in Europa toeneemt.
West-Nijlkoorts totaal aantal gevallen en lokaal verworven gevallen meldingspercentage (kaart) en totaal aantal gemelde gevallen en lokaal verworven gevallen (grafiek) in Europa
Bron: ECDC, 2024, Surveillance Atlas of Infectious Diseases (surveillanceatlas van infectieziekten)
Opmerkingen: Kaart en grafiek tonen gegevens voor de EER-lidstaten en de samenwerkende landen, met uitzondering van Denemarken, Zwitserland en Turkije wegens het ontbreken van gegevens. De grenzen en namen op deze kaart impliceren geen officiële goedkeuring of aanvaarding door de Europese Unie. De ziekte moet op EU-niveau worden gemeld, maar de verslagperiode verschilt van land tot land. Wanneer landen nul gevallen melden, wordt het meldingspercentage op de kaart weergegeven als '0'. Wanneer landen in een bepaald jaar geen melding hebben gemaakt van de ziekte, is het percentage niet zichtbaar op de kaart en wordt het aangeduid als “niet-gerapporteerd” (laatst bijgewerkt in juli 2024).
Bron & -transmissie
De WNV komt voor in een opmerkelijk groot aantal verschillende (vogel)soorten, wat de brede geografische spreiding verklaart (Blitvich, 2008). Terwijl vogels fungeren als de primaire gastheer van het virus, kunnen mensen en andere zoogdieren ziek worden wanneer ze worden gebeten door een mug die is geïnfecteerd met de WNV. Toch zijn zoogdieren niet in staat om zelf muggen te infecteren (Chancey et al., 2015). Constante infecties tussen muggen en vogels in muggen-actieve seizoenen resulteren in het behoud van hoge virale hoeveelheden, wat leidt tot constant hoge risico's voor menselijke infectie. Gedurende het winterseizoen in Europa kan de WNV volharden in muggen (Rudolf et al., 2017).
De WNV wordt voornamelijk overgedragen door Culex-muggen en in mindere mate door Aedes-muggen. Culex-muggen zijn wijdverspreid over Europa (ECDC, 2022a,b). Toch is de kans op WNV-transmissie in het zuiden groter dan in Noord-Europa, aangezien hogere temperaturen het transmissiepotentieel van Culex-muggen versnellen (Colpitts et al., 2012; Vogels et al., 2017). Muggen kunnen de WNV ook doorgeven aan hun eieren en larven, waardoor de viruscirculatie in stand wordt gehouden (Colpitts et al., 2012).
Afgezien van de infectieroute met muggenvector, kan de WNV ook worden overgedragen via bloedtransfusies, orgaantransplantaties of moederlijke overdracht van moeder op ongeboren kind (Hayes et al., 2005).
Gezondheidseffecten
Slechts 20% van de mensen die besmet zijn met de WNV vertonen symptomen. Ongeveer een vijfde van deze patiënten ontwikkelt koorts, die vaak gepaard gaat met andere symptomen zoals hoofdpijn, pijn, braken, diarree of huiduitslag. De meeste mensen die koorts ontwikkelen, herstellen volledig, maar kunnen gedurende een langere periode zwakte en vermoeidheid ervaren.
Een minderheid van de geïnfecteerde mensen ontwikkelt een ernstige ziekte, dat wil zeggen, West Nile Neuroinvasive Disease (WNND). In het geval van orgaandonatie is het risico op het ontwikkelen van WNND echter relatief hoog: 40% van de mensen die een orgaan krijgen dat besmet is met de WNV krijgt WNND (Anesi et al., 2019). WNND kan meningitis (ontsteking van de membranen rond de hersenen en het ruggenmerg), encefalitis (ontsteking van de hersenen zelf) of in zeldzame gevallen poliomyelitis omvatten, wat kan leiden tot gedeeltelijke verlamming en schade aan hart- of longspieren. Symptomen zijn hoge koorts, hoofdpijn, nekstijfheid, bevingen, convulsies, verlies van gezichtsvermogen, gevoelloosheid of zelfs verlamming en coma. Patiënten met ernstige symptomen herstellen mogelijk niet volledig en soms heeft de WNND een fatale afloop.
Morbiditeit en mortaliteit in Europa
In het EER-lid en de samenwerkende landen (met uitzondering van Denemarken, Zwitserland en Turkije wegens het ontbreken van gegevens) in de periode 2008-2022:
- 6.537 zaken
- Het EU/EER-kennisgevingspercentage bedroeg 0,1 gevallen per 100 000 inwoners in 2019, tegenover 0,3 voor 2018
- Het sterftecijfer onder infecties met bekende uitkomst was in de periode 2016-2019 gemiddeld 12%
- Meer dan 90 % van de gevallen met een gemelde ziekenhuisopnamestatus werd tussen 2016 en 2019 in het ziekenhuis opgenomen
- Een toenemend aantal infecties geïdentificeerd als lokaal verworven, met > 90 % van de gevallen lokaal verworven tussen 2016 en 2022.
- Tussen 2010 en 2019 kon geen duidelijke trend in het aantal gemelde lokaal verworven infecties worden waargenomen. In 2010, 2012, 2013, 2016, 2018 en 2022 deden zich echter pieken voor.
(ECDC, 2014-2022)
Verdeling over de bevolking
- Infectiecijfers stijgen met de leeftijd en zijn de hoogste in de leeftijdsgroep met het hoogste ziektecijfer in Europa: >65 jaar oud
- Infectiecijfers zijn hoger bij mannen dan bij vrouwen (ECDC, 2014-2021)
- Groepen met een risico op ernstige ziekteverloop: ouderen en mensen met een lage immuniteit
- Groepen met een hoger risico op infectie: migrerende werknemers en reizigers
Klimaatgevoeligheid
Klimaatgeschiktheid
De WNV kan Culex-muggen infecteren bij temperaturen tot 18 °C. Hogere temperaturen leiden echter tot kortere incubatieperiodes (d.w.z. de periode van virusontwikkeling binnen de mug), snellere virusmutatie en -evolutie en een versterkte virale belasting (Leggewie et al., 2016). De Culex-muggensoorten gedijen tussen ongeveer 11 en 35 °C, met snellere ontwikkelingssnelheden en langere seizoenen bij hogere temperaturen (Mordecai et al., 2019; Rueda et al., 1990). Hoog genoeg temperaturen in de maand mei hebben een belangrijke invloed op de WNV-transmissiedynamiek gedurende het hele seizoen (Angelou et al., 2021). Naast luchttemperatuur zijn Culex-muggen ook gevoelig voor andere klimatologische factoren, zoals bodemtemperatuur, relatieve vochtigheid, bodemwatergehalte en windsnelheid, die belangrijke factoren zijn voor de epidemiologie van WNV (Stilianakis et al., 2016). Meer neerslag, hoge luchtvochtigheid en wind verminderen de muggenmassa en dus het WNV-risico (Ferraccioli et al., 2023). Toch zijn natuurlijke of kunstmatige containers gevuld met water nodig voor de voortplanting.
Seizoensgebondenheid
In Europa komen de meeste gevallen voor tussen juli en oktober, met een piek van infecties, voornamelijk in augustus (ECDC, 2014-2021). De seizoensgebondenheid van infecties valt samen met een warmere periode waarin muggenvectoren het meest actief zijn, de bijtsnelheid van vogels hoog is en de omgevingstemperatuur hoog genoeg is om virusvermenigvuldiging bij vectoren in heel Europa mogelijk te maken (ECDC, 2014-2021; Kioutsioukis et al., 2019).
Gevolgen van klimaatverandering
Klimaatfactoren zijn belangrijke oorzaken van WNV-overbrengende muggenpopulatiedynamiek, waarbij temperatuur en lange perioden van gematigd tot warm klimaat de sterkste determinanten zijn voor toegenomen muggenpopulaties (Ferraccioli et al., 2023). Een warmer klimaat in Europa zal over het algemeen leiden tot een kortere incubatieperiode van de WNV en de virusevolutie versnellen, waardoor de virale belasting binnen gastpopulaties toeneemt. Bovendien ontwikkelen Culex-muggen zich bij hogere temperaturen sneller, verlengen ze hun voortplantingsseizoen en voeden ze zich vaker. Daarom zullen stijgende temperaturen waarschijnlijk leiden tot snellere transmissie en bredere distributie van de WNV, langere transmissieseizoenen en een hoger risico op lokale verwerving van menselijke WNV-infecties in zowel bestaande transmissiegebieden als voorheen niet-getroffen Europese regio's (Leggewie et al., 2016).
Preventie & Behandeling
Preventie
- Persoonlijke bescherming: kleding met lange mouwen, muggenwerende middelen, netten of schermen, airconditioning en beperking van buitenactiviteiten 's nachts
- Bestrijding van muggen: milieubeheer, bv. het minimaliseren van reproductiemogelijkheden in open natuurlijke en kunstmatige wateren, en biologische of chemische maatregelen, bv. insecticiden en waterzuiveringschemicaliën (zie bv. de activiteiten van de muggenbestrijdingsactiegroep in Duitsland)
- Actieve monitoring en bewaking van muggen, ziektegevallen en het milieu om overdracht te voorkomen (zie bijvoorbeeld de casestudy’s van het initiatief “Mückenatlas”,het EYWA-project of de WNV-surveillance in Griekenland)
- Bewustmaking over ziektesymptomen, ziekteoverdracht en risico's op muggenbeten
- Screening van bloed- en orgaandonoren
- Momenteel zijn er geen WNV-vaccins die aan mensen mogen worden toegediend (DeBiasi en Tyler, 2006)
Behandeling
- Geen specifieke en effectieve antivirale therapie
- Symptoombehandeling met pijnbestrijding of rehydratatietherapie
- Nauwkeurige monitoring voor patiënten met encefalitis of ontsteking van de hersenen. Ventilatorondersteuning of hartmassages om ademhalings- of hartfalen te voorkomen (Chancey et al., 2015; DeBiasi en Tyler, 2006).
Further informatie
- Indicator Klimaatgeschiktheid voor de overdracht van infectieziekten - West-Nijlvirus
- Indicatoren Klimaatgeschiktheid voor de tijgermug - geschiktheid, seizoenslengte
- Casestudy over muggenbestrijding in de Boven-Rijnvlakte, Duitsland
- Casestudy over het EarlY WArning System for Mosquito borne diseases (EYWA)
- Casestudy over de Mückenatlas voor muggenbewaking in Duitsland
- Jaarlijkse epidemiologische verslagen van het ECDC
- ECDC-surveillanceatlas van infectieziekten
- Factsheet van het ECDC over West-Nijlkoorts
- Factsheet van het ECDC over Culex pipiens
- Factsheet van het ECDC over Aedes albopictus
- Factsheet van het ECDC over Aedes aegypti
Referenties
- Anesi, J. A. et al., 2019, Arenavirussen en West-Nijlvirus bij ontvangers van vaste orgaantransplantatie: Richtlijnen van de American Society of Transplantation Infectious Diseases Community of Practice, Clinical Transplantation 33(9), e13576. https://doi.org/10.1111/ctr.13576
- Angelou, A., et al., 2021, A climate-dependent spatial epidemiological model for the transmission risk of West Nile virus at local scale, One Health 13, 100330. https://doi.org/10.1016/j.onehlt.2021.100330.
- Blitvich, B.J., 2008, Transmission dynamics and changing epidemiology of West Nile virus, Animal Health Research Reviews 9, lid 1, 71–86. https://doi.org/10.1017/S1466252307001430
- Chancey, C. et al., 2015, The Global Ecology and Epidemiology of West Nile Virus, BioMed Research International e376230, 1-10 http://dx.doi.org/10.1155/2015/376230
- Colpitts, T. M. et al, 2012, West Nile Virus: Biologie, transmissie en menselijke infectie, klinische microbiologie, beoordelingen 25(4), 635–648. https://doi.org/10.1128/CMR.00045-12
- DeBiasi, R. L. en Tyler, K. L., 2006, West Nile virus meningoencephalitis, Nature Clinical Practice Neurology 2(5), 264-275. https://doi.org/10.1038/ncpneuro0176
- ECDC, 2014-2021, Annual epidemiological reports for 2012-2019 – West Nile virus infection (Jaarlijkse epidemiologische verslagen voor 2012-2019 – West-Nijlvirusinfectie). Beschikbaar op https://www.ecdc.europa.eu/en/west-nile-fever/surveillance-and-disease-data/annual-epidemiological-report. Laatst geraadpleegd in april 2023
- ECDC, 2022a, Culex modestus — huidige bekende verdeling: maart 2022, Online muggenkaarten, ECDC, Stockholm. Beschikbaar op https://www.ecdc.europa.eu/en/publications-data/culex-modestus-current-known-distribution-march-2022. Laatst geraadpleegd in december 2022
- ECDC, 2022b, Culex pipiens group — huidige bekende verdeling: maart 2022, Online muggenkaarten, ECDC, Stockholm. Beschikbaar op https://www.ecdc.europa.eu/en/publications-data/culex-pipipiens-group-current-known-distribution-march-2022. Laatst geraadpleegd in december 2022.
- ECDC, 2023, Surveillance Atlas of Infectious Diseases. Beschikbaar op https://atlas.ecdc.europa.eu/public/index.aspx. Laatst geraadpleegd in april 2023.
- Ferraccioli, F., et al., 2023, Effecten van klimaat- en milieufactoren op de muggenpopulatie, afgeleid uit de surveillance van het West-Nijlvirus in Griekenland. Wetenschappelijke verslagen 13, 18803. https://doi.org/10.1038/s41598-023-45666-3
- Hayes, E. B. et al., 2005, Epidemiology and Transmission Dynamics of West Nile Virus Disease, Emerging Infectious Diseases 11(8), 1167-1173. https://doi.org/10.3201/eid1108.050289a
- Kioutsioukis, I., en Stilianakis, N.I., 2019, Assessment of West nile virus transmission risk from a weather-dependent epidemiological model and a global sensitivity analysis framework, Acta Tropica 193, 129-141. https://doi.org/10.1016/j.actatropica.2019.03.003
- Leggewie, M. et al., 2016, Culex pipiens and Culex torrentium populations from Central Europe are susceptible to West Nile virus infection, One Health 2, 88–94. https://doi.org/10.1016/j.onehlt.2016.04.001
- Mordecai, E. A. et al., 2019, Thermische biologie van door muggen overgedragen ziekten, Ecologiebrieven 22(10), 1690-1708. https://doi.org/10.1111/ele.13335
- Rudolf, I., et al., 2017, West-Nijlvirus bij overwinterende muggen, Midden-Europa, Parasieten & Vectoren 10(452), 1-4. https://doi.org/10.1186/s13071-017-2399-7
- Rueda, L. M. et al., 1990, Temperature-Dependdent Development and Survival Rates of Culex quinquefasciatus and Aedes aegypti (Diptera: Culicidae), Journal of Medical Entomology 27(5), 892-898. https://doi.org/10.1093/jmedent/27.5.892
- Stilianakis, N.I., et al., 2016, Identificatie van klimatologische factoren die van invloed zijn op de epidemiologie van menselijke West-Nijlvirusinfecties in Noord-Griekenland. PLoS ONE 11, lid 9, e0161510. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0161510
- Vogels, C. B., et al., 2017, Vectorcompetentie van Europese muggen voor het West-Nijlvirus, Emerging Microbes & Infecties 6(e96), 1-13. https://doi.org/10.1038/emi.2017.82
Language preference detected
Do you want to see the page translated into ?