Door teken overgedragen encefalitis

Tick-borne encefalitis (TBE) is een virale infectie, die het centrale zenuwstelsel kan beïnvloeden. Het virus (TBEV) wordt meestal overgedragen via geïnfecteerde teken, maar kan ook mensen infecteren via consumptie van ongepasteuriseerde melk. Terwijl een derde van alle geïnfecteerde mensen geen ziektesymptomen heeft, kan de TBEV patiënten ernstig en soms met langdurige gevolgen treffen. In Europa neemt het aantal TBE-infecties toe. Klimaatveranderingen dragen bij aan deze evolutie, omdat het tekenpopulaties kan vergroten en hun verspreiding naar het noorden en naar grotere hoogten kan verschuiven.

Totaal aantal TBE-gevallen en meldingspercentage van lokaal verworven gevallen (kaart) en totaal aantal gemelde en lokaal verworven gevallen (grafiek) in Europa
_{Bron: ECDC, 2024, Surveillance Atlas of Infectious Diseases} (surveillanceatlas van infectieziekten)

_{Opmerkingen:Kaart en grafiek tonen gegevens voor de EER-lidstaten, met uitzondering vanIJsland, Liechtenstein, Malta, Portugal, Zwitserland en Turkije wegens het ontbreken van gegevens. De grenzen en namen op deze kaart impliceren geen officiële goedkeuring of aanvaarding door de Europese Unie. De ziekte moet op EU-niveau worden gemeld, maar de verslagperiode verschilt van land tot land.
Wanneer landen nul gevallen rapporteren,wordt het meldingspercentage opde kaart weergegeven als '0'. Wanneer landen in een bepaald jaar geen melding hebben gemaakt van de ziekte, is het percentageniet zichtbaar} op_{de kaart en wordt het aangeduid als "niet-gerapporteerd" (laatst bijgewerkt inmei 2023).}

Bron & -transmissie

Ixodes teken zijn verantwoordelijk voor de meeste TBEV transmissies naar mensen. Ze zijn wijdverspreid in Europa, waar ze focale infecties veroorzaken (ECDC, 2022). Jonge teken voeden zich meestal met kleine knaagdiersoorten, die de belangrijkste gastheren zijn voor de TBEV, terwijl volwassen teken zich voeden met grotere dieren. Wanneer teken besmet raken, kunnen ze de rest van hun leven besmettelijk blijven en TBE overdragen aan mensen en grote dieren zoals geiten, koeien, schapen, herten en varkens. Af en toe verspreidt het virus zich naar mensen via de consumptie van ongepasteuriseerde dierlijke melk. De TBEV kan zelfs overleven in de zure omgeving van de menselijke maag (Dörrbecker et al., 2010; Leonova et al., 2014; Kříha et al., 2021; CDC, 2022).

Gezondheidseffecten

Een derde van de mensen met een TBE-infectie ervaart geen symptomen. Voor degenen die ziek worden, ontstaan de symptomen enkele dagen tot een maand na de tekenbeet of een paar dagen na een door melk overgedragen infectie. De TBEV kan ontsteking van de hersenen (encefalitis) en het ruggenmerg (meningitis) veroorzaken. De eerste symptomen zijn koorts, hoofdpijn, braken en algemene zwakte. Deze kunnen worden gevolgd door een periode, waarin de eerste symptomen verlichten voordat ernstige symptomen zich beginnen te manifesteren. Ernstigere symptomen zijn verwarring, verlies van coördinatie, moeite met spreken, zwakte in de ledematen en toevallen. De ernst en duur van de ziekte zijn afhankelijk van de virusstam waarmee een patiënt is geïnfecteerd (Bogovic et al., 2010).

Morbiditeit in Europa

In de EER-lidstaten (met uitzondering van Cyprus, IJsland, Liechtenstein, Malta, Portugal, Zwitserland en Turkije wegens gebrek aan gegevens) in de periode 2012-2022:

• 28.485 zaken
• Tot 2017 was de langetermijntrend van infecties stabiel, met enkele jaren met meer infecties die verband konden houden met gunstige omgevingsomstandigheden. Sinds 2017 is het aantal gemelde TBE-gevallen geleidelijk toegenomen.

(ECDC, 2016-2022)

Verdeling over de bevolking

• Leeftijdsgroep met het hoogste ziektecijfer in Europa: 45-64 jaar
• Infectiecijfers zijn hoger bij mannen dan bij vrouwen, mogelijk gerelateerd aan een hogere blootstelling tijdens buitenactiviteiten en een lagere risicoperceptie bij mannen

(ECDC, 2016-2022)

Klimaatgevoeligheid

Klimaatgeschiktheid

Ixodes teken vereisen omgevingstemperatuur boven 7 ° C en vochtigheid boven 85% te reproduceren (Petri et al., 2010). Toch kunnen de teken temperaturen tussen 3 en 28 °C overleven en zijn ze het meest actief tussen 6 en 15 °C. Temperaturen boven 28 °C verminderen de tekenactiviteit of leiden tot uitdroging en de dood.

Seizoensgebondenheid

In Europa komen de meeste infecties voor tussen mei en november, met een piek tussen juni en augustus, wanneer de temperaturen het hoogst zijn. Er zijn geen aanwijzingen voor een verschuiving in het seizoenspatroon (ECDC, 2016-2022).

Gevolgen van klimaatverandering

Van Ixodes-tekenpopulaties wordt verwacht dat ze zich aanpassen aan een veranderend klimaat door hun distributiepatronen te verschuiven volgens hun geschikte temperatuurbereik. TBE-infecties nemen toe met meer neerslag en hogere temperaturen, wat betekent mildere winters, warmere bronnen en langere warme perioden (Gilbert, 2021). Hogere temperaturen versnellen de ontwikkeling van teken, verhogen de eiproductie, vergroten de bevolkingsdichtheid en verschuiven het geografische verspreidingsgebied naar het noorden en naar grotere hoogten. Bovendien kan warmer weer leiden tot grotere knaagdierenpopulaties en dus tot actievere teken, wat resulteert in een verhoogd risico op TBE-infectie voor mensen (Lukan et al., 2010). Als gevolg van de klimaatverandering zullen de TBE-gevallen naar verwachting toenemen in bergachtige gebieden boven 500 m boven de zeespiegel (Lukan et al., 2010) en met name in de noordelijke landen van Europa, zoals Finland, Duitsland, Rusland, Schotland, Slovenië, Noorwegen en Zweden (Lindgren en Gustafson, 2001).

Preventie & Behandeling

Preventie

• Actieve monitoring en surveillance van teken, ziektegevallen en het milieu (bv. TBE-surveillance in Tsjechië)
• Persoonlijke bescherming: kleding met lange mouwen en passende kleding, tekenafweermiddelen, het vermijden van tekenhabitats
• Vaccinatie
• Pasteurisatie van consumptiemelk

Behandeling

Geen specifieke en effectieve antivirale therapie

Referenties

Bogovic, P. et al., 2010, Hoe teken-gedragen encefalitis eruit kan zien: Klinische tekenen en symptomen, Travel Medicine and Infectious Disease 8(4), 246-250. https://doi.org/10.1016/j.tmaid.2010.05.011

CDC, 2022, Centers for Disease Control and Prevention, https://www.cdc.gov. Laatst geraadpleegd in augustus 2022.

Dörrbecker, B., et al., 2010, Tick-borne encephalitis virus and the immune response of the zoogdier host, Travel Medicine and Infectious Disease 8(4), 213-222. https://doi.org/10.1016/j.tmaid.2010.05.010

ECDC, 2016-2022, Annual epidemiological reports for 2014-2020 – Tick-borne encephalitis. Beschikbaar op https://www.ecdc.europa.eu/en/publications-data/monitoring/all-annual-epidemiological-reports. Laatst geraadpleegd in mei 2023.

ECDC, 2022, Ixodes ricinus – huidige bekende verdeling: maart 2022. Beschikbaar op https://www.ecdc.europa.eu/en/publications-data/ixodes-ricinus-current-known-distribution-march-2022. Laatst geraadpleegd in december 2022.

ECDC, 2023, Surveillance Atlas of Infectious Diseases. Beschikbaar op https://atlas.ecdc.europa.eu/public/index.aspx. Laatst geraadpleegd in mei 2023.

Gilbert, L., 2021, The Impacts of Climate Change on Ticks and Tick-Borne Disease Risk, Annual Review of Entomology 66(1), 373-388. https://doi.org/10.1146/annurev-ento-052720-094533)

Kříha, M. F. et al., 2021, What we know and still don't know about tick-borne encephalitis?, Epidemiology, Microbiology, Immunology 70(3), 189-198.

Leonova, G. N. et al., 2014, The nature of replicatie of tick-borne encephalitis virus strains isolated from residents of the Russian Far East with inapparent and clinical forms of infection, Virus Research 189, 34–42. https://doi.org/10.1016/j.virusres.2014.04.004

Lindgren, E. en Gustafson, R., 2001, Tick-borne encephalitis in Sweden and climate change, The Lancet 358(9275), 16-18. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(00)05250-8

Lukan, M. et al., 2010, Climate Warming and Tick-borne Encephalitis, Slowakije, Emerging Infectious Diseases 16, lid 3, 524-526. https://doi.org/10.3201/eid1603.081364

Petri, E. et al., 2010, Tick-borne encephalitis (TBE) trends in epidemiologie en huidig en toekomstig beheer, Travel Medicine and Infectious Disease 8(4), 233-245. https://doi.org/10.1016/j.tmaid.2010.08.001