2.5 Håndtering av kunnskapshull og handtering av usikkerheiter

2.5 Håndtering av kunnskapshull og handtering av usikkerheiter

I ein kvar beslutningsprosess er usikkerheit og kunnskapshull spesielt vektlagt som ei utfordring i arbeidet med klimatilpasning. Likevel er dette ikkje ein grunn til passivitet. Investering i fleksibel, låg-angst tilpasning handling er i eigeninteresse for dei fleste offentlege og private aktørar. Det finst måtar å løyse desse utfordringane på.

For det første må kvaliteten på informasjonen som vurderingane byggjer på, samt eksisterande kunnskapshull, gjerast eksplisitt. Forsking, sosial læring, utveksling av god praksis og interessentsamarbeid kan bidra til å redusere kunnskapsmangelen (t.d. når det gjeld plausible konsekvensar av klimaendringar, sårbarheiter og risikoar).

For det andre, når framtidas samfunn og miljø kan gå gjennom raske og uventa endringar, ser framtida ikkje ut til å vera føreseieleg gjennom enkel ekstrapolering av historiske trendar. Dette kan skje når det gjeld klimatiske utviklingar og systemers respons på dei, men òg når det gjeld sosioøkonomisk utvikling (t.d. økonomiske kriser, uventa konfliktar, pandemiar). Derfor er det viktig at utviklinga av ein tilpasningspolitikk ikkje føreset ei enkelt framtid. Det er viktig å identifisere, førebu seg på og praktisere handlingar under flere framtidige scenari.

Gitt usikkerheita knytte til klimaprognosar, er det naudsynt med robuste strategiar mot eit breitt spekter av moglege framtidige forhold. Å handtere usikkerheit i tilpasningsplanlegginga er eit viktig og utfordrande spørsmål. Det krev medvit om dei viktigaste usikkerheitene knytte til analysen, og ei forståing av kvaliteten på informasjonen som den er basert på.

Seksjonen Climate-ADAPT om usikkerheitsvegleiing gjev tilgang til ressursar som dekkjer følgjande tema:

• Kva meinast med usikkerheit?
• Korleis å faktor i usikkerheit?
• Korleis kommunisere usikkerheit?

.