Wspólna polityka rolna (WPR) po 2013 r.

Wspólna polityka rolna (WPR) po 2013 r.

Po szeroko zakrojonej debacie publicznej Komisja przedstawiła w dniu 18 listopada 2010 r. komunikat pt. „WPR do 2020 r.”, w którym przedstawiono warianty przyszłej WPR i zainicjowano debatę z innymi instytucjami i zainteresowanymi stronami. W dniu 12 października 2011 r. Komisja przedstawiła szereg wniosków ustawodawczych mających na celu uczynienie WPR skuteczniejszą polityką na rzecz bardziej konkurencyjnego i zrównoważonego rolnictwa oraz dynamicznych obszarów wiejskich.

W dniu 26 czerwca 2013 r. Komisja, Parlament Europejski i Rada osiągnęły porozumienie polityczne w sprawie reformy WPR. Porozumienie dotyczy czterech podstawowych rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rolnej – i) w sprawie płatności bezpośrednich, ii) w sprawie jednolitej wspólnej organizacji rynku (WOR), iii) w sprawie rozwoju obszarów wiejskich oraz iv) w sprawie rozporządzenia horyzontalnego dotyczącego finansowania WPR, zarządzania nią i monitorowania jej.

Polityka rozwoju obszarów wiejskich zachowa swoją obecną, udaną koncepcję: Państwa członkowskie lub regiony będą nadal opracowywać własne programy wieloletnie w oparciu o zestaw środków dostępnych na szczeblu UE – w odpowiedzi na potrzeby swoich obszarów wiejskich. Programy te będą współfinansowane z kopert krajowych, w których kwoty i stawki współfinansowania będą rozpatrywane w kontekście WRF (wieloletnie ramy finansowe). Na podstawie rzetelnej analizy do państw członkowskich/regionów należeć będzie decyzja, jakie środki stosują (i w jaki sposób) w celu osiągnięcia celów wyznaczonych w odniesieniu do sześciu szerokich „priorytetów” i ich bardziej szczegółowych „obszarów priorytetowych” (podpriorytetów). Sześć priorytetów obejmie:

• wspieranie transferu wiedzy i innowacji;
• zwiększenie konkurencyjności wszystkich rodzajów rolnictwa i zrównoważonej gospodarki leśnej;
• Promowanie organizacji łańcucha żywnościowego, w tym przetwarzania i wprowadzania do obrotu, & zarządzanie ryzykiem; Przywracanie, ochrona i wzmacnianie ekosystemów;
• Promowanie efektywnego gospodarowania zasobami i przechodzenia na gospodarkę niskoemisyjną; oraz
• Promowanie włączenia społecznego, ograniczania ubóstwa i rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich.

Państwa członkowskie będą musiały przeznaczyć co najmniej 30 % środków na rozwój obszarów wiejskich z budżetu UE na niektóre środki związane z gospodarowaniem gruntami i przeciwdziałaniem zmianie klimatu oraz co najmniej 5 % na podejście LEADER.