Obudowa pływająca i amfibijna

Zmienność zainteresowanych stron na wszystkich etapach planowania interwencji jest ważna dla złagodzenia ewentualnych konfliktów między różnymi użytkownikami jednolitej części wód oraz zmniejszenia obaw dotyczących kwestii bezpieczeństwa i możliwego wpływu na środowisko pływających i amfibijnych budynków mieszkalnych. Oprócz organów rządowych na odpowiednim szczeblu (gminy, zarządy gospodarki wodnej) zainteresowane strony mogą obejmować obywateli, organizacje pozarządowe, usługodawców, architektów oraz inżynierów/wykonawców. W zależności od konkretnej sytuacji lokalnej mogą istnieć zarówno zwolennicy (np. zainteresowani przyszli nabywcy, twórcy projektów), jak i przeciwnicy (np. organizacje pozarządowe zajmujące się ochroną środowiska/przyrody). Pływające dzielnice o silnych cechach zrównoważonego rozwoju zwykle przyciągają osoby zainteresowane ochroną środowiska, co może znaleźć odzwierciedlenie w przepisach ustalanych przez radę społeczną w celu wyboru nowych mieszkańców, a tym samym w ogólnym pozytywnym nastawieniu mieszkańców do kwestii środowiskowych i klimatycznych. 

Pomysł domu pływającego ma pewne wyraźne mocne strony, które sprawiają, że jest to obiecujące rozwiązanie w walce z powodziami na bogatych w wodę, śródlądowych obszarach zamieszkałych lub na odpowiednich obszarach przybrzeżnych. Pomaga zmniejszyć presję na budowę gruntów w miastach o ograniczonych możliwościach rozwoju i gwałtownie rosnących cenach nieruchomości: Stolice zbudowane na brzegach rzek, takich jak Londyn czy Amsterdam, są świadkami rosnącej liczby nowych projektów domów pływających. W Holandii są one szczególnie popularne, ponieważ uzupełniają tradycyjne podejście do tworzenia gruntów poprzez budowę zapór, a w kraju, w którym dwie trzecie ludności żyje pod poziomem morza, perspektywa posiadania miejsca zamieszkania zdolnego do pływania ma dodatkową atrakcyjność. Pływające domy mogą również przemawiać do potencjalnych mieszkańców za romantyczny urok życia na wodzie lub za atrakcyjność bliskości natury. Oznacza to, że potencjał adaptacyjny mieszkań pływających lub amfibii można łatwo połączyć z innymi potrzebami lub potrzebami użytkowników, którzy poszukują ekologicznych rozwiązań mieszkaniowych, takich jak poprawa jakości życia i lepsze połączenie z naturą. 

Należy dokładniej zbadać wpływ domów pływających na ekosystemy wodne za pomocą specjalnych działań w zakresie monitorowania środowiska. W przypadku małych struktur pływających stwierdzono na ogół niewielkie różnice w stężeniach parametrów jakości wody między otwartymi wodami a strukturami poniżej/blisko pływającymi, co sugeruje znikomy wpływ tych struktur. W rzeczywistości stwierdzono, że fundamenty działają jako nowy substrat dla kolonizacji społeczności biologicznych, co może mieć pozytywny wpływ na zdrowie ekosystemu. Oczekiwane skutki zależą w dużej mierze od skali i liczby pływających domów w jednolitej części wód (Lima i Boogaard, 2020 r.). 

Czynniki ograniczające obejmują ewentualny sprzeciw osób postrzegających domy pływające jako przeszkodę w żegludze i ogólnie jako zmianę głównego celu dróg wodnych jako infrastruktury transportowej i miejsc rekreacyjnych (zastrzeżenia, które nie dotyczą domów pływających zbudowanych w specjalnych basenach lub w marinach). Ich hybrydowy i nieco nieokreślony status prawny, obejmujący zarówno zarejestrowane środki transportu, jak i nieruchomości, może prowadzić do niepewności regulacyjnej. 

Innym czynnikiem ograniczającym jest to, że projekt pływającego domu i jego wnętrz, w tym mebli, musi być bardzo dokładny i określony, zanim dom zostanie faktycznie zbudowany, aby utrzymać dom wyrównany. Każda niewielka nierównowaga na powierzchni domu musi być starannie zrównoważona, aby uniknąć przechylenia, ponieważ nawet niewielki kąt nachylenia o pół stopnia na poziomie powierzchni wody może spowodować kilka centymetrów nachylenia dachu, powodując znaczny dyskomfort na najwyższym piętrze. Większe kąty mogą nawet zagrozić stabilności całego domu (gmina Amsterdam, 2012 r.). 

Mieszkania pływające i amfibijne zazwyczaj wiążą się z wyższymi kosztami budowy w porównaniu z tradycyjnymi mieszkaniami na lądzie ze względu na środki dostosowawcze niezbędne do radzenia sobie z rosnącym poziomem wody. Koszty budowy zależą od liczby wybudowanych domów, lokalizacji, projektu oraz użytych materiałów i technik. W przypadku pływających dzielnic w Amsterdamie (Ijsburg Waterbuurt) koszty budowy są o 10 % wyższe niż w przypadku porównywalnych tradycyjnych mieszkań, natomiast średnie koszty budowy domów w Schoonschip wynoszą 3000 EUR/m2, co wzrasta do ponad 4300 EUR/m2, gdy uwzględnione zostaną koszty prawne i dodatkowa infrastruktura niezbędna do połączenia domu z mediami. 

Odporność tych domów na powodzie ma pozytywny wpływ na ich wartość. Cena wywoławcza dla pływającego domu niedawno sprzedanego w Amsterdam Noord pochodziła z premii 1700 euro / m 2w porównaniu z dominującymi cenami nieruchomości w tym samym obszarze. 

Samodzielna infrastruktura pływającego sąsiedztwa wymaga okresowej konserwacji. Utrzymanie budynków zazwyczaj leży w gestii właściciela, a jego koszty muszą zostać dokładnie ocenione. Dostęp i usługi (zaopatrzenie w wodę, odprowadzanie ścieków, energia elektryczna, gaz itp.) mogą być droższe niż w przypadku zwykłych domów. 

Rządy i / lub władze lokalne są odpowiedzialne za procedury regulacyjne dla tych domów. Muszą przynajmniej przypisać możliwość, lokalizacje i warunki, w których pływające i amfibijne mieszkania są dozwolone w ich polityce i przepisach, i ogólnie muszą zorganizować dostęp i usługi. Jest to opcja, która oferuje wiele możliwości dla innowacji sektora prywatnego i może być realizowana w ramach inicjatyw publiczno-prywatnych (współpraca z architekturą lub towarzyszami rozwoju projektu). Główną kwestią prawną związaną z pływającymi domami jest wewnętrzna niejednoznaczność ich statusu, gdzieś pomiędzy nieruchomością a statkiem. Status ten zależy również od konkretnego projektu pływającego domu pod względem tego, jak trwale jest on podłączony do brzegu i do miejsca, w którym jest zainstalowany. Sposób, w jaki dom pływający jest klasyfikowany, ma konsekwencje dla jego rejestracji oraz dla kwestii prywatnych, administracyjnych i podatkowych, które go dotyczą. Jeśli jest uważany za nieruchomość, przepisy urbanistyczne i zagospodarowania przestrzennego, a także opodatkowanie są podobne do standardowych domów, a świadczenia społeczne związane z mieszkalnictwem mogą mieć zastosowanie. Jeżeli statek uznaje się za statek, zastosowanie ma prawo morskie. W Niderlandach domy pływające mają zazwyczaj status „do uble” i podwójną rejestrację (gmina Amsterdam, 2012 r.).  

Budowa samego domu może być dość szybka (co najwyżej kwestia miesięcy), w szczególności jeśli dom jest zbudowany gdzie indziej, a następnie przeciągnięty do ostatecznego miejsca cumowania. Projektowanie, zezwalanie i budowanie pływającej dzielnicy może zająć więcej czasu. Opóźnienia administracyjne dotyczące autoryzacji i norm bezpieczeństwa całego połączonego bloku pływających budynków mogą dodatkowo opóźnić ten proces. Pływające dzielnice Schoonschip w Amsterdamie wymagały około dziesięciu lat na wdrożenie.  

Domy amfibijne i pływające można uznać za „budynki stałe”, pod warunkiem że są one regularnie konserwowane.