Pływające lub podwyższone drogi

Infrastruktura transportu drogowego podatna na powodzie musi być zabezpieczona przed powodzią, aby ograniczyć potencjalny negatywny wpływ tych zdarzeń na szlaki transportowe. Pomaga to zapewnić łączność sieci drogowej, dostępność do dotkniętych obszarów lub, w razie potrzeby, ewakuację z zalanych regionów. Dostępne opcje zmniejszenia negatywnych skutków powodzi obejmują zastosowanie odpowiedniego projektu i materiałów, środki ochrony strukturalnej (bariery przeciwpowodziowe) oraz regularną staranną konserwację. Pływające i podwyższone drogi są również realnymi alternatywami, co zapewnia również dodatkowe korzyści oprócz odporności transportu drogowego na zmianę klimatu.

Pływające drogi to drogi, które unoszą się na wodzie lub są zbudowane na bardzo niestabilnym podłożu, takim jak torf. Drogi te mogą być wykorzystywane zarówno jako tymczasowe, jak i trwałe rozwiązania na obszarach, na których standardowe drogi są trudne, a nawet niemożliwe do zbudowania ze względu na niekorzystne warunki naturalne. Pływające drogi były na przykład wykorzystywane w Szkocji w celu zapewnienia dostępu do obszarów farm wiatrowych leżących na torfowiskach. Mogą być stosowane zarówno na obszarach stale lub okresowo zalanych, jak i w strefach zagrożonych powodzią, wspierając zarządzanie ryzykiem związanym z klęskami żywiołowymi i przystosowanie się do zmiany klimatu. Pływające drogi są bardziej elastyczne niż mosty i mogą być również wykorzystywane jako obwodnica w przypadku blokad dróg z przyczyn innych niż powódź, np. z powodu prac drogowych na moście lub na drodze wzdłuż drogi wodnej. Środek ten można szybko złożyć i łatwo przenieść. Ponadto pływające drogi zajmują mniej miejsca niż tradycyjne alternatywy. Pływające drogi zbudowane na wodzie są umieszczane na pływających pontonach, dzięki czemu mogą poruszać się zgodnie ze zmianą poziomu wody. Na niestabilnych podłożach stałych jako elementy konstrukcyjne drogi stosuje się dwie warstwy geosiatki.

W przeciwieństwie do dróg pływających, drogi podwyższone lub wiaduktowe są zwykle używane w sieci drogowej. Ze względu na swoją elewację projektową mogą zapewnić połączenie z szerszą siecią drogową również w przypadku powodzi. Podwyższone drogi mogą wyglądać jak most, ale zwykle są dłuższe i wznoszą się nad ziemią na całej swojej długości. Podwyższone drogi mogą być również budowane z innych powodów oprócz ochrony przeciwpowodziowej, takich jak: optymalizacja przepływu ruchu (np. na obszarach miejskich, aby uniknąć zbyt wielu przejazdów drogowych), budowa na pagórkowatym terenie utrudniającym drogi na poziomie gruntu lub minimalizacja bezpośredniego wpływu na środowisko cennych ekosystemów (chociaż podwyższone drogi mogą nadal znacząco zmienić lokalny krajobraz). Na szczycie nasypu można również wybudować podwyższoną drogę; w tym przypadku jest również nazywany groblą, jak na przykład przepływ wody Afsluitdijk między IJsselmeer a Morzem Wattowym. Budowanie podniesionych dróg jest zwykle droższe niż budowa dróg naziemnych. Zazwyczaj zwiększona odporność na zmianę klimatu jest dodatkową korzyścią, a nie głównym powodem ich budowy.

Główne podmioty zaangażowane w projektowanie, budowę i utrzymanie dróg pływających lub podniesionych są podobne do podmiotów zaangażowanych w rozwój innej infrastruktury transportu drogowego. Obejmują one planistów terytorialnych i urbanistów, organy administracji krajowej lub niższego szczebla odpowiedzialne za sieć drogową oraz przedsiębiorstwa budowlane oraz instytucje i organizacje odpowiedzialne za ochronę środowiska. Zaangażowanie instytucji badawczych jest również bardzo istotne zarówno z punktu widzenia aspektów technologicznych, jak i analizy wrażliwości i ryzyka związanego ze zmianą klimatu. Obywatele i użytkownicy infrastruktury transportowej muszą być prawidłowo informowani o lokalizacji dróg pływających i podniesionych oraz ich wykorzystaniu w przypadku powodzi lub jakiegokolwiek innego zdarzenia nadzwyczajnego. 

Kluczowe czynniki sukcesu obejmują zapewnienie odpowiedniego finansowania, uzyskanie wsparcia ze strony organów administracyjnych odpowiedzialnych za infrastrukturę transportową oraz zaangażowanie zainteresowanych stron, w tym ekspertów w dziedzinie transportu i środowiska, w proces projektowania i budowy dróg podwyższonych lub pływających. 

Główne czynniki ograniczające są związane z konfliktami z innymi rodzajami użytkowania gruntów (rolniczymi, mieszkaniowymi i rekreacyjnymi), niedopasowaniem do regionalnych strategii transportowych oraz niewystarczającymi zasobami finansowymi, aby zapewnić właściwe utrzymanie infrastruktury drogowej po zakończeniu budowy. Podobnie jak w przypadku każdej innej infrastruktury drogowej, przy ocenie rozwiązań alternatywnych należy starannie uwzględnić wpływ na środowisko (np. hałas i zanieczyszczenie powietrza, zniszczenie lub rozdrobnienie siedlisk itp.) na etapie budowy i eksploatacji oraz powiązane środki łagodzące. Wpływ na ekosystemy może być mniejszy niż w przypadku dróg na poziomie gruntu, podczas gdy drogi podwyższone mogą w większym stopniu wpływać na integralność krajobrazu.  

Pływające drogi są tańsze niż mosty, podczas gdy drogi podwyższone na szczycie nasypu są na ogół tańsze niż budowa drogi podobnej do mostu. Po zakończeniu budowy zarówno drogi pływające, jak i podwyższone nie wymagają większej konserwacji niż jakakolwiek inna droga. 

Podwyższone drogi są skuteczne przeciwko powodziom związanym ze spływem wód burzowych, ponieważ zwykle znajdują się powyżej poziomu wody. Pływające drogi i związane z nimi pochylnie mogą dostosowywać się do zmiennego poziomu wody. W przypadku powodzi do najważniejszych korzyści płynących z tej infrastruktury należą: zapewnienie dostępności obszaru dla służb ratowniczych, uodparnianie połączenia z ogólną siecią drogową na klimat, a tym samym zachowanie mobilności mieszkańców, umożliwienie ewakuacji z obszaru, gdy jest to konieczne i konieczne. Podwyższone drogi na obszarach miejskich służą również do przekierowywania ruchu poza gęsto zaludnione obszary, a tym samym pomagają w utrzymaniu bezpieczeństwa rowerzystów i pieszych na drogach. Jeżeli chodzi o pozostałą część sieci drogowej (zob. również wariant adaptacyjny Uodpornione na zmianę klimatu normy dotyczące projektowania, budowy i utrzymania dróg), drogi podwyższone i pływające są ważne dla transportu towarów i usług, a tym samym dla działalności przedsiębiorstw handlowych i producentów przemysłowych.

Władze lokalne, regionalne i krajowe są odpowiedzialne za budowę pływających i podwyższonych dróg oraz zarządzanie nimi. Aspekty prawne związane z projektowaniem, budową i utrzymaniem dróg podwyższonych i pływających są bardzo podobne do aspektów standardowej infrastruktury transportu drogowego. 

Etap przygotowawczy budowy dróg pływających lub podniesionych obejmuje kilka analiz eksperckich (w tym ocenę kosztów i korzyści), projektowanie i wymiarowanie, procesy administracyjne, w tym ocenę oddziaływania na środowisko i ocenę skoncentrowaną na uodparnianiu na zmianę klimatu. Faza ta trwa około 1-2 lat. Czas trwania fazy budowy waha się od kilku miesięcy do kilku lat w zależności od zakresu, wielkości i złożoności budowy. 

Jeśli w budownictwie stosowane są najnowocześniejsze technologie i zapewniona jest właściwa i regularna konserwacja infrastruktury, drogi podwyższone i pływające mogą trwać przez dziesięciolecia. Jednak z czasem może zaistnieć potrzeba częściowej przebudowy lub dostosowania dróg, aby lepiej radzić sobie ze zmieniającymi się potrzebami transportowymi lub zmianami klimatu.