Infrastruktura odporna na zmianę klimatu, perspektywy polityczne

W niniejszym dokumencie OECD dotyczącym polityki ochrony środowiska przedstawiono ramy służące uodpornieniu nowych i istniejących sieci infrastruktury na zmianę klimatu. W sprawozdaniu podkreślono nowe najlepsze praktyki i utrzymujące się wyzwania w krajach OECD i G20 oraz przedstawiono wytyczne dla krajów dotyczące sposobów zwiększenia odporności infrastruktury zgodnie z ich krajowymi uwarunkowaniami i priorytetami. W zwiększanie odporności na zmianę klimatu zaangażowanych jest wiele zainteresowanych stron z sektora prywatnego i publicznego. Sprawozdanie pokazuje, w jaki sposób rządy i przedsiębiorstwa współpracują w celu uruchomienia inwestycji w infrastrukturę odporną na zmianę klimatu, koncentrując się na następujących sektorach: transport, energia, telekomunikacja i woda.

Sieci infrastrukturalne, na które będą miały wpływ fizyczne skutki zwiększonej zmienności klimatu i skrajności, odgrywają kluczową rolę w budowaniu odporności społeczeństwa i gospodarki na te skutki. Zapewnienie infrastruktury odpornej na zmianę klimatu zmniejszy zatem bezpośrednie straty związane z wymianą lub naprawą infrastruktury, a także pośrednie koszty zakłóceń. Proces zwiększania odporności na zmianę klimatu obejmuje środki zarządzania i środki strukturalne dotyczące istniejącej i nowo wybudowanej infrastruktury. Nowe aktywa infrastrukturalne powinny być traktowane priorytetowo, planowane, projektowane, budowane i eksploatowane w świetle zmiany klimatu, która może wystąpić w ich cyklu życia. Istniejąca infrastruktura może wymagać modernizacji lub zarządzania w inny sposób ze względu na zmianę klimatu. Aby zaradzić fizycznym skutkom zmiany klimatu, może być potrzebna dodatkowa infrastruktura, taka jak mury morskie.

Struktura sprawozdania składa się z czterech głównych części. W pierwszym rozdziale określono zakres i cel sprawozdania oraz zastosowaną terminologię. W następnej sekcji przedstawiono wyzwania i możliwości związane z uodpornieniem infrastruktury na zmianę klimatu. Środki mające na celu sprostanie tym wyzwaniom omówiono w sekcji 3 (wzmocnienie otoczenia sprzyjającego) i sekcji 4 (mobilizacja inwestycji). Ponadto podsumowano przegląd zasięgu infrastruktury w krajowych ocenach ryzyka zmiany klimatu w krajach OECD i G20 oraz przedstawiono wykaz dostępnych narzędzi i sprawozdań mających na celu zwiększenie odporności infrastruktury.

Niniejsze sprawozdanie jest jednym z dokumentów OECD dotyczących polityki ochrony środowiska, którego celem jest identyfikacja i nadanie priorytetu kwestiom politycznym związanym ze środowiskiem. Wkład w postaci krajowych studiów przypadku lub przekrojowych przeglądów tematycznych uwypukla praktyczne doświadczenia związane z wdrażaniem.