Ponieważ zmiana klimatu i degradacja środowiska zmieniają krajobraz ryzyka, choroby muchy piaskowej (SFBD), w tym leiszmanioza i wirusy takie jak Toskania (TOSV), nie są już ograniczone do południowych szerokości geograficznych. Najnowsze dowody z projektu CLIMOS wskazują, że oczekuje się, iż przydatność klimatu dla gatunków wektorów much piaskowych wzrośnie w regionach endemicznych, w tym w południowo-zachodniej Iberii, południowym i południowo-zachodnim wybrzeżu Francji, regionach przybrzeżnych we Włoszech i na Bałkanach oraz w zachodniej i środkowej Turcji, z pojawiającymi się zagrożeniami w wcześniej niezagrożonych regionach, w tym w Austrii, Niemczech i Niderlandach. Dokument ten przekłada dane pochodzące z 13 krajów na praktyczne cele polityczne. Uważamy, że wyniki te będą miały zasadnicze znaczenie dla kształtowania przyszłych wytycznych dotyczących zapobiegania chorobom.