All official European Union website addresses are in the europa.eu domain.
See all EU institutions and bodiesΠεριγραφή
Η επιλογή αυτή περιλαμβάνει την υιοθέτηση συστημάτων και στρατηγικών για την ενίσχυση της ασφάλειας τόσο για τις υπεράκτιες δραστηριότητες (πλοήγηση, αλιευτικές δραστηριότητες) όσο και για τις χερσαίες δραστηριότητες (λιμένες, δραστηριότητες μεταποίησης), την αντιμετώπιση των προκλήσεων που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή. Η επιλογή αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για τον αλιευτικό τομέα, ο οποίος θεωρείται από τον FAO ως ιδιαίτερα επικίνδυνη δραστηριότητα στη θάλασσα, αλλά αφορά και άλλες θαλάσσιες δραστηριότητες, όπως η ναυσιπλοΐα, οι λιμενικές δραστηριότητες, η υδατοκαλλιέργεια και οι υπεράκτιες πλατφόρμες, δεδομένου ότι τα δυσμενή καιρικά φαινόμενα και οι καταιγίδες συμβάλλουν σε πολλά θαλάσσια ατυχήματα.
Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και τα αυξανόμενα επίπεδα καταιγίδων, ιδίως στη βόρεια Ευρώπη (ΕΟΠ, 2017, Vousdoukas et al., 2016) έχουν προκαλέσει ζημίες σε διάφορες λιμενικές υποδομές και χερσαίες εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της πλημμύρας, της διακοπής της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, των στάσεων εργασίας και του κλεισίματος των λιμένων. Τα ίδια γεγονότα απειλούν την ασφάλεια των πληρωμάτων και των επιβατών στη θάλασσα κατά τη διάρκεια της ναυσιπλοΐας και ενδέχεται να προκαλέσουν μείωση της ανάπτυξης και των επιδόσεων της αλιευτικής δραστηριότητας. Επιπλέον, οι σοβαροί και θυελλώδεις χειμώνες έχουν αναφερθεί ότι αναγκάζουν τα αλιευτικά σκάφη να εγκλωβιστούν στο λιμάνι για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ώστε να αποφευχθούν κίνδυνοι για τους αλιείς, με σαφείς οικονομικές απώλειες. Πολλές από αυτές τις επιπτώσεις περιγράφονται ως σημαντικές σε παγκόσμια κλίμακα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο (βλ., μεταξύ άλλων, τη δημοσίευση του FAO του 2018 σχετικά με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια, την έρευνα της λιμενικής βιομηχανίας της UNCTAD σχετικά με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, την έκθεση του ΚΚΕρ σχετικά με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στις μεταφορές).
Ο αλιευτικός κλάδος ανταποκρίνεται ήδη σε διάφορες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής με στόχο την ενίσχυση της επιχειρησιακής ασφάλειας, επενδύοντας στη μείωση της ευπάθειας σε κινδύνους καταστροφών. Παραδείγματα αναφέρονται στην πρώτη αξιολόγηση της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή για τη βιομηχανία θαλασσινών του Ηνωμένου Βασιλείου και στη διαδοχική παρακολούθησή της, η οποία επικαιροποιεί σταδιακά τις πληροφορίες και συλλέγει νέα σχόλια από τα ενδιαφερόμενα μέρη του κλάδου. Οι στρατηγικές προσαρμογής για την αντιμετώπιση της ασφάλειας στη θάλασσα εξετάζονται επίσης στις κατευθυντήριες γραμμές της IFAD για την προσαρμογή και τον μετριασμό των επιπτώσεων (2015) και στο έργο ClimeFish που χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα «Ορίζων 2020», με στόχο να διασφαλιστεί ότι η αύξηση της παραγωγής θαλασσινών θα πραγματοποιείται σε περιοχές και για είδη όπου υπάρχει δυνατότητα βιώσιμης ανάπτυξης, δεδομένων των αναμενόμενων κλιματικών αλλαγών.
Τα πιθανά μέτρα για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα, κατά τη διάρκεια υπεράκτιων δραστηριοτήτων, αφορούν: (I) υιοθέτηση βελτιωμένων ατομικών διατάξεων επίπλευσης (ii) επένδυση στην ευστάθεια των πλοίων και (iv) εκτέλεση ειδικής κατάρτισης για την ασφάλεια στη θάλασσα στους χειριστές. Για την αλιεία, η προσαρμογή θα μπορούσε επίσης να περιλαμβάνει την ανύψωση των καταστρωμάτων και των κινούμενων εργαλείων, τη λειτουργία της αντλίας και του πληρώματος στην πρύμνη του σκάφους Για χερσαίες δραστηριότητες, τα μέτρα προσαρμογής που ενισχύουν την ασφάλεια των φορέων εκμετάλλευσης περιλαμβάνουν i) αναχώματα και αναχώματα που προστατεύουν τις υποδομές, ii) τη θέσπιση διαδικασιών έκτακτης ανάγκης σε λιμένα με εξειδικευμένο και εκπαιδευμένο προσωπικό, ii) διάφορες δράσεις με στόχο την αύξηση της ανθεκτικότητας των λιμένων και την προστασία στρατηγικών συνιστωσών (π.χ. αλλαγές στον σχεδιασμό υποδομών και το χρησιμοποιημένο υλικό) και iii) την εσωτερική μετεγκατάσταση των τόπων μεταποίησης.
Σύμφωνα με την έκθεση του ΚΚΕρ σχετικά με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στις μεταφορές, οι βασικές προσεγγίσεις προσαρμογής για τους ευρωπαϊκούς θαλάσσιους λιμένες περιλαμβάνουν την ανύψωση των υποδομών για την αντιστάθμιση της προβλεπόμενης στάθμης της θάλασσας, την κατασκευή θυελλωδών αμυντικών συστημάτων και τη μετεγκατάσταση θαλάσσιων λιμένων. Οι προσεγγίσεις αυτές μπορούν να συμβάλουν στην αύξηση της ασφάλειας των φορέων εκμετάλλευσης που εργάζονται στη θάλασσα ή στις χερσαίες εγκαταστάσεις υπό αντίξοες συνθήκες. Η μετεγκατάσταση των θαλάσσιων λιμένων θα πρέπει να εξετάζεται μόνο όταν ο θαλάσσιος λιμένας κινδυνεύει σημαντικά από πλημμύρες, αποτελώντας μια πολύ δαπανηρή λύση. Θα πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά οι σκληρές παράκτιες άμυνες για την προστασία των θαλάσσιων λιμένων από πλημμύρες (συμπεριλαμβανομένων των αναχωμάτων, των θαλάσσιων τειχών και των κυματοθραυστών), αξιολογώντας πιθανές σχετικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, όπως η διάβρωση των ακτών και η υποβάθμιση των οικοτόπων.
Πέραν αυτών που περιγράφονται ανωτέρω, άλλες επιλογές προσαρμογής μπορούν να στηρίξουν την ασφάλεια σε υπεράκτιες και παράκτιες δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης συστημάτων παρακολούθησης, μοντελοποίησης και πρόβλεψης και συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης που μπορούν να ενημερώνουν εγκαίρως τους φορείς εκμετάλλευσης για τους κινδύνους από δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Ηοριοθέτηση και η χωροθέτηση βάσει κινδύνου, λαμβανομένων υπόψη των υφιστάμενων και μελλοντικών κλιματικών κινδύνων, μπορούν επίσης να αυξήσουν την ασφάλεια στη θάλασσα, ιδίως για τον τομέα της υδατοκαλλιέργειας. Τέλος, η αύξηση της πρόσβασης σε χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και μηχανισμούς ασφάλισης μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας των επιχειρήσεων, ιδίως για τις φτωχές κοινότητες. Η συνεκτίμηση των σημερινών και μελλοντικών κλιματικών κινδύνων μπορεί επίσης να αυξήσει την ασφάλεια στη θάλασσα, ιδίως για τον τομέα της υδατοκαλλιέργειας. Τέλος, η αύξηση της πρόσβασης σε χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και μηχανισμούς ασφάλισης (βλ. την επιλογή Ασφάλιση ως εργαλείο διαχείρισης κινδύνων) μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας των επιχειρήσεων, ιδίως για τις φτωχές κοινότητες.
Η προσαρμογή των θαλάσσιων μεταφορών αποτελεί μέρος των λύσεων για τη διασφάλιση της συνέχειας των αλυσίδων εφοδιασμού για τον επιχειρηματικό και βιομηχανικό τομέα. Οι προαναφερθέντες κίνδυνοι κλιματικής αλλαγής προκαλούν διαταραχές που θα μπορούσαν τελικά να προκαλέσουν αυξημένο κόστος και να επηρεάσουν τον αγοραστή, τον προμηθευτή ή ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού.
Πρόσθετες λεπτομέρειες
Πληροφορίες αναφοράς
Λεπτομέρειες προσαρμογής
Κατηγορίες IPCC
Δομικό και φυσικό: Επιλογές μηχανικής και δομημένου περιβάλλοντος, Κοινωνική: ΣυμπεριφορικήΣυμμετοχή των ενδιαφερομένων
Τα ενδιαφερόμενα μέρη που συμμετέχουν στην ενίσχυση της ασφάλειας σε υπεράκτιες και χερσαίες δραστηριότητες περιλαμβάνουν τις υπηρεσίες αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, τις λιμενικές αρχές και τους δημόσιους φορείς με αρμοδιότητα για την ασφάλεια στη θάλασσα (ακτοφυλακές) και τη θέσπιση κανονισμών και προτύπων. Οι σχεδιαστές και οι κατασκευαστές σκαφών διαδραματίζουν επίσης ρόλο στη διασφάλιση της ασφάλειας των σκαφών και άλλων θαλάσσιων εγκαταστάσεων, όπως ιχθυοτροφεία ή λιμενικές κατασκευές. Συνιστάται μια ευρεία συμμετοχική προσέγγιση, με τη συμμετοχή των τοπικών κοινοτήτων, για την αύξηση της ευαισθητοποίησης σε θέματα ασφάλειας. Ο FAO συνιστά ιδιαίτερα μια ολιστική προσέγγιση, επισημαίνοντας ότι η ασφάλεια των αλιέων δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο μέσω κυβερνητικών δραστηριοτήτων αλλά και μέσω δραστηριοτήτων από τη βάση προς την κορυφή με συντονισμένο τρόπο.
Επιτυχία και περιοριστικοί παράγοντες
Ο σαφής και ειδικός ανά τόπο προσδιορισμός των βασικών κλιματικών κινδύνων και η κατανόηση των συνεπειών για την ασφάλεια συγκαταλέγονται μεταξύ των κύριων παραγόντων που συμβάλλουν στην επιλογή του καταλληλότερου μέτρου προσαρμογής για τη βελτίωση της επιχειρησιακής ασφάλειας. Πράγματι, τα κοινά εμπόδια για αυτή την επιλογή προσαρμογής αναφέρονται στην ανάγκη για καλύτερα αποδεικτικά στοιχεία και εμπιστοσύνη στις προβλέψεις και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Η εμπιστοσύνη στις προβλέψεις για την κλιματική αλλαγή είναι ιδιαίτερα απαραίτητη για να ληφθούν δεόντως υπόψη οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή μεταξύ πολλών άλλων κινδύνων που επηρεάζουν τον τομέα και για να γίνουν οι επιχειρήσεις επενδύσεις στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Επιπλέον, το μακροπρόθεσμο πλαίσιο των προβλέψεων για την κλιματική αλλαγή μπορεί να είναι ανεπαρκώς συμβατό με τα συντομότερα επενδυτικά χρονοδιαγράμματα των θαλάσσιων επιχειρήσεων.
Κόστος και οφέλη
Η επιλογή αυτή περιλαμβάνει μέτρα που μπορούν να εφαρμοστούν με ελάχιστες επιπτώσεις στους πόρους (π.χ. έγκριση βασικού εξοπλισμού ασφάλειας, μικρές προσαρμογές των υποδομών για την αύξηση της ανθεκτικότητας των χερσαίων δραστηριοτήτων) ή με σημαντικούς πόρους, για παράδειγμα σε περίπτωση ανύψωσης ή μετεγκατάστασης τόπων επεξεργασίας ή θαλάσσιων λιμένων, που μπορεί να είναι πολύ δαπανηρές.
Τα οφέλη περιλαμβάνουν την ανθρώπινη ασφάλεια των αλιέων και των υπευθύνων επιχειρήσεων, καθώς και την αποφυγή πιθανών οικονομικών απωλειών που απορρέουν από το κλείσιμο των λιμένων, τις ζημίες στις υποδομές, τις διακοπές λειτουργίας και τα αλιευτικά σκάφη που έχουν εγκλωβιστεί σε λιμένες. Οι θαλάσσιες εμπορευματικές μεταφορές είναι καίριας σημασίας για τη μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων εμπορευμάτων σε μεγάλες αποστάσεις και έχουν πολύ μικρότερη ένταση άνθρακα από τις οδικές μεταφορές. Έτσι, οι δράσεις που αποσκοπούν στην ενίσχυση της ασφάλειάς του είναι πολύ σημαντικές για τη βιωσιμότητα και τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων εφοδιαστικής μεγάλων αποστάσεων. Είναι επίσης αποφασιστικό για τους βιομηχανικούς παραγωγούς που βασίζονται σε αυτό να προμηθεύονται τα προϊόντα τους και να παραδίδουν τα προϊόντα τους στις αγορές προορισμού τους.
Νομικές πτυχές
Δεδομένου ότι η ασφάλεια στη θάλασσα είναι ένα παγκόσμιο ζήτημα για όλες τις θαλάσσιες δραστηριότητες, οι διεθνείς κανονισμοί έχουν αναπτυχθεί κατά κύριο λόγο από τον IMO, τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό, θέτοντας παγκόσμια πρότυπα για την ασφάλεια, την προστασία και τις περιβαλλοντικές επιδόσεις της διεθνούς ναυτιλίας. Ένα σαφές παράδειγμα είναι η SOLAS, μεταξύ των σημαντικότερων συνθηκών που αφορούν την ασφάλεια στη θάλασσα.
Η ασφάλεια στη θάλασσα αποτελεί επίσης βασικό στοιχείο της ευρωπαϊκής πολιτικής θαλάσσιων μεταφορών, με στόχο την προστασία των επιβατών, των μελών του πληρώματος, του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των παράκτιων περιοχών. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία ενσωματώνει τα πρότυπα του ΔΝΟ και παρέχει πρόσθετα μέτρα μέσω μιας ευρείας δέσμης οδηγιών και κανονισμών σχετικά με την εκπαίδευση και τα προσόντα, τον εξοπλισμό πλοίων, την ασφάλεια στα πλοία και τις λιμενικές εγκαταστάσεις και την ασφάλεια των επιβατηγών πλοίων. Ειδικότερα, η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ασφάλεια στη θάλασσα και το σχέδιο δράσης της (2014) προσδιόρισαν την κλιματική αλλαγή και τα ακραία φαινόμενα μεταξύ των κύριων απειλών και κινδύνων για το σύστημα θαλάσσιων μεταφορών και τις θαλάσσιες υποδομές, τονίζοντας την ανάγκη αξιολόγησης της ανθεκτικότητας του τομέα σε αυτούς τους κινδύνους και τη λήψη κατάλληλων προσαρμοστικών μέτρων για τον μετριασμό τους.
Στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, το ΕΜΧΑ ενθαρρύνει την ασφάλεια και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας στο πλαίσιο των προτεραιοτήτων 1 και 2 της Ένωσης (Προώθηση περιβαλλοντικά βιώσιμης, αποδοτικής ως προς τη χρήση των πόρων, καινοτόμου, ανταγωνιστικής και βασιζόμενης στη γνώση αλιείας και υδατοκαλλιέργειας), στη στήριξη των επενδύσεων επί του σκάφους ή σε ατομικό εξοπλισμό πέραν του ενωσιακού και εθνικού δικαίου (άρθρο 32), στην υποδομή των αλιευτικών λιμένων, στις ιχθυόσκαλες, στους χώρους εκφόρτωσης και στα καταφύγια (άρθρο 43) και στον εκσυγχρονισμό των μονάδων υδατοκαλλιέργειας (άρθρο 48).
Χρόνος υλοποίησης
Τα απλά μέτρα προσαρμογής που εφαρμόζονται για την ενίσχυση της ασφάλειας κατά τη διάρκεια των αλιευτικών δραστηριοτήτων και της ναυσιπλοΐας μπορούν να εφαρμοστούν σύντομα (1-2 έτη), ενώ πιο σύνθετες λύσεις όπως η ανύψωση/εγκατάσταση των λιμενικών υποδομών απαιτούν μεγαλύτερο χρόνο για την εφαρμογή τους. Άλλα μέτρα αποτελούν μέρος μιας διαδικασίας συνεχούς και αυτόνομης προσαρμογής, μετά τη γενική τεχνολογική αναβάθμιση των συστημάτων και των συσκευών.
Διάρκεια ζωής
Αυτή η επιλογή προσαρμογής θα πρέπει να θεωρηθεί ως συνεχής διαδικασία, η οποία απαιτεί σταδιακή επικαιροποίηση των συστημάτων και διαδικασιών ασφάλειας και συνεχή παρακολούθηση της αποτελεσματικότητάς τους.
Πληροφορίες αναφοράς
Ιστότοποι:
Αναφορές:
FAO, (2018). Επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια. Σύνθεση της τρέχουσας γνώσης, των επιλογών προσαρμογής και μετριασμού. Τεχνικό έγγραφο FAO, Αλιεία και Υδατοκαλλιέργεια. ISSN 2070-7010 627.
Border Economics, Irbaris, Ecofys, (2013). Θέμα «Οικονομικά της ανθεκτικότητας στην κλιματική αλλαγή» Φυσικό περιβάλλον: Θαλασσινά ψάρια CA0401. Εκπονήθηκε έκθεση για την Defra και τις αποκεντρωμένες διοικήσεις.
Garrett, A., Buckley, P., and Brown, S., (2015). Κατανόηση και αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής στη βιομηχανία θαλασσινών του Ηνωμένου Βασιλείου: Προσαρμογή στον κίνδυνο της κλιματικής αλλαγής για την άγρια αλίευση θαλασσινών. Έκθεση για τα θαλάσσια ψάρια στην κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου στο πλαίσιο της Δύναμης Αναφοράς Προσαρμογής στην Κλιματική Αλλαγή.
Δημοσιεύτηκε στο Climate-ADAPT: Apr 11, 2025
Language preference detected
Do you want to see the page translated into ?