1.4 Identificatie en verwerving van personele en technische middelen

Het niveau van menselijke en technische middelen die nodig zijn voor aanpassing zijn kritieke factoren voor degenen die aanpassingsmaatregelen in een stad willen initiëren. Een duidelijk begrip van deze vereisten is belangrijk voor het verkrijgen van ondersteuning op hoog niveau van besluitvormers.

Elk aanpassingsproces is uniek en er zijn verschillende beheers- en institutionele regelingen mogelijk, die elk verschillende behoeften aan middelen hebben. Op het gebied van personele middelen variëren de keuzes van goedkope, door één persoon geleide coördinatie van bestaande sectorale activiteiten tot de oprichting van een specifieke aanpassingseenheid die toezicht houdt op en processen coördineert met diepgaande risicobeoordelingen, betrokkenheid en participatie van belanghebbenden, evenals gedetailleerde planning, uitvoering en monitoring van aanpassingsmaatregelen.

De keuze moet worden gebaseerd op de mate van blootstelling en kwetsbaarheid van het stedelijk gebied aan risico’s van klimaatverandering, de omvang van de bevolking en de activa die worden bedreigd, het scala aan gevoelige sectoren en de bestaande institutionele structuur.

In de context van beperkte budgetten zijn er verschillende manieren om de behoefte aan middelen te verminderen:

• voortbouwend op activiteiten die reeds plaatsvinden en relevant zijn voor aanpassing, d.w.z. aanpassing integreren in bestaande plannen en beleidsmaatregelen (zie stap 5.3);
• deelname aan ondersteunende netwerken en initiatieven, zoals het Burgemeestersconvenant (zie stap 1.8);
• toegang tot verschillende financieringsbronnen (zie stap 1.5);
• samenwerking met de particuliere sector (zie stap 1.6);
• samenwerking met universiteiten en onderzoeksprojecten (zie stap 1.6);
• Afstemming op andere processen, zoals de uitvoering van een duurzaamheidsstrategie (zie stap 2.6).

Uitwisseling van ervaringen en casestudy's uit andere stedelijke gebieden die een aanpassingsproces zijn begonnen, kan nuttig zijn om inzicht te krijgen in de behoeften aan hulpbronnen. Zie stap 3.2 voor voorbeelden van goede aanpassingspraktijken.