European Union flag

Beschrijving

Bodemvocht, ook wel “groen water” genoemd, is het onderdeel van de watercyclus dat toegankelijk is voor de wortels van planten. Bodemvocht daalt in perioden van gebrekkige neerslag. Irrigatie is de meest gebruikte manier om het bodemwatertekort en daarmee het veel voorkomende watergebruik in de landbouw te bestrijden. In Europa is de landbouw goed voor ongeveer 32 % van de totale onttrekking van water, maar in de mediterrane landen bedraagt deze ongeveer 80 % en meer . De rol en de impact van irrigatie verschillen van regio tot regio en de heersende klimatologische omstandigheden: terwijl irrigatie in Zuid-Europa een essentieel ingrediënt van de landbouwproductie is, worden in Midden- en Noord-Europa velden sporadisch geïrrigeerd en meestal alleen in droge zomerperioden.  

Volgens het meest recente IPCC-rapport (AR6) zal het bodemwatergehalte in Zuid-Europa dalen; verzadigingsomstandigheden en drainage zullen steeds zeldzamer worden en beperkt blijven tot perioden in de winter en het voorjaar. Bijgevolg kan de vraag naar irrigatiewater voor het Middellandse Zeegebied aanzienlijk toenemen. Irrigatie zal in sommige andere delen van Europa noodzakelijk worden, terwijl de vraag zal afnemen in delen van Noord-Europa waar de neerslag waarschijnlijk zal toenemen. De energiesector (waterkracht) zal de watervoorraden extra belasten. Met deze ontwikkelingen zijn robuuster waterbeheer en beleid nodig om de toenemende concurrerende vraag tussen verschillende sectoren en toepassingen te beheren. 

Enkele manieren waarop de irrigatie-efficiëntie kan worden verbeterd, zijn: 

  • Een verschuiving van de zwaartekrachtirrigatie naar moderne systemen onder druk (bijv. druppel- en sprinklerirrigatie) . Dit zorgt voor een verbeterde transportefficiëntie en een verminderde watervraag voor irrigatie. Dit systeem, ook bekend als micro-irrigatie of druppelirrigatietechnologie, bespaart water en energie door transpiratie, verdamping en afvloeiingen op oppervlakteniveau te verminderen.
  • Tekortirrigatie (irrigatie onder de volledige gewaswaterbehoefte) gericht op de maximale productie per eenheid verbruikt water. Een kleine, maar groeiende hoeveelheid aandacht is besteed aan deze aanpak. De waterproductiviteit neemt toe bij irrigatie met een tekort. De toepassing van deze techniek vereist echter aanpassingen in de landbouwsystemen. Omdat de reactie van gewassen op waterstress aanzienlijk varieert, is een gedegen kennis van het gewasgedrag nodig om deze technologie toe te passen. 
  • Verbeterde irrigatietiming (klimaatslimme of precisie-irrigatie). Dit is gebaseerd op verbeterde weersvoorspellingen, hydrologische monitoring, systemen voor vroegtijdige waarschuwing, verbeterde informatie- en communicatietechnologie (ICT) en op weer gebaseerde agroadviesdiensten voor preventie en paraatheid (zie aanpassingsoptie voor precisielandbouw). 
  • Verschillende technieken kunnen worden toegepast op specifieke gewassen. Bijvoorbeeld, intermitterende / geautomatiseerde irrigatie (alternatieve bevochtiging en drogen) kan worden overwogen voor paddies. Het maakt efficiënt gebruik van water, verlaagt de arbeidskosten en verhoogt de opbrengsten (Masseroni et al. 2018). Deze techniek is vrij specifiek voor rijst en is mogelijk niet van toepassing op andere gewassen. 

Verbeterde irrigatie kan worden aangevuld met andere waterbesparende opties (zie bijvoorbeeld de optie voor hergebruik van water om waterschaarste en bodemwatertekort tegen te gaan. Als hernieuwbare energiebronnen (bv. zonne-energiepompen) worden gebruikt om deze innovatieve irrigatiesystemen van stroom te voorzien, wordt waterbesparing ook gecombineerd met mitigatie van klimaatverandering.  

Aanpassingsdetails

IPCC-categorieën
Structureel en fysiek: technologische opties
Participatie van belanghebbenden

Alle belanghebbenden kunnen worden betrokken bij een actie om irrigatiesystemen en -infrastructuren te reorganiseren, vanwege hun opmerkelijke sociale, economische en milieugevolgen. Niet alleen de belangrijkste actoren van de landbouwsector moeten hierbij worden betrokken, maar ook die van de sectoren die met de landbouw concurreren om dezelfde watervoorraden. Mogelijke naburige industrieën kunnen worden betrokken bij de beveiliging van pompen op zonne-energie of bij investeringen in klimaatslimme technologieën. Gezien de verwachte positieve effecten op de watercyclus als geheel, wordt verwacht dat milieuorganisaties en ngo's proactief zullen zijn bij het aanmoedigen van het gebruik van innovatieve systemen om irrigatie te verbeteren. Het verspreiden van bewustzijn over overmatig en duurzaam gebruik van water - met name binnen de landbouwsector - is van essentieel belang en kan leiden tot potentiële positieve effecten op landschapsniveau.

Succes en beperkende factoren

Zonder adaptati on in waterirrigatiepraktijken op landbouwbedrijfsniveau is het waarschijnlijk dat de akkerbouw in droogtegevoelige gebieden faalt, vooral gezien de slechtste klimaatscenario's. Wanneer aanpassing in irrigatiesystemen wordt geïmplementeerd, kunnen landbouwbedrijven veel beter voorbereid zijn op waterschaarste als gevolg van klimaatverandering. Het functioneren van landschappen kan worden hersteld of in stand gehouden door hergebruik en opslag van water. Energie kan worden bespaard door efficiënte irrigatieplanning en -implementatie. Besparing van energie- en waterkosten is een van de grootste stimulansen die het gebruik van efficiënte irrigatiesystemen kunnen stimuleren. De energiekosten stijgen en watertarieven, hoewel zeer variabel tussen verschillende landen, kunnen relevant zijn op bedrijfsniveau 

Landbouwers zijn echter vaak terughoudend om innovatieve beheerspraktijken toe te passen, omdat elke wijziging van de gebruikelijke praktijk kostbaar is en inspanningen vergt. Gebrek aan kennis, technologische capaciteit of locatiespecifiek wetenschappelijk bewijs zijn ook obstakels. Systemen voor het toestaan van wateronttrekking en waterprijsstellingsmechanismen in EU-landen bevatten veel vrijstellingen voor het gebruik van water in de landbouw.  In het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) zijn projecten en praktijken gefinancierd die naar verwachting het duurzame watergebruik zullen verbeteren. Er zijn echter nog steeds weinig stimulansen voor landbouwers om efficiëntere technologieën toe te passen (speciaal verslag van de Europese Rekenkamer, 2021).

Kosten en baten

Waterprijzen en irrigatiekosten zijn lokaal zeer gevarieerd, elk met een ander tarief voor watergebruik. Sommige betalen per hectare en krijgen onbeperkt watergebruik, sommige betalen per volume dat uit de rivier wordt gepompt. Andere gemeenschappen rekenen per liter gebruik (Esteve et al., 2015). Daarom kan het gebruik van nieuwe efficiënte irrigatiesystemen die de totale hoeveelheid water die door landbouwers wordt gebruikt, verminderen, verschillende gevolgen hebben voor de kostenbesparing, afhankelijk van de verschillende locaties. Pompen kunnen tussen de 3000-46000 euro kosten. Die kosten zijn afhankelijk van of ze diesel of elektrisch zijn en of de bewakingstools en schakelaars zijn inbegrepen. De pijpleiding kan variëren van 3,20-9,80 EUR/m voor draagbare buizen of 5,70-18,50 EUR/m voor ondergrondse buizen, afhankelijk van de diameter (DG ENV, 2012). 

De maatregelen voor de aanpassing van de irrigatie laten voordelen zien in alle gebieden met een hoog aandeel van de landbouw in het zoetwatergebruik. De voordelen kunnen alleen worden gerealiseerd als het geconserveerde water wordt opgeslagen voor efficiënt en klimaatslim gebruik (d.w.z. droge dagen, met efficiënte irrigatiemethoden). 

De toepassing van beste beheerspraktijken op het gebied van irrigatie gaat vaak gepaard met onderwijsprogramma’s voor landbouwers, waardoor hun kennis en bewustzijn inzake klimaatverandering worden verbeterd. 

Verbeterde irrigatiesystemen die efficiënt gebruik maken van watervoorraden minimaliseren de effecten op de hele watercyclus, met positieve effecten op het hele ecosysteem. Energiebesparing en de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen zijn andere voordelen, vooral als het energie-efficiënte systeem wordt gecombineerd met het gebruik van zonnepompen. 

Implementatie tijd

Met de juiste technologie, opleiding en middelen kunnen aanpassingsmaatregelen voor irrigatie relatief snel (2-5 jaar) worden uitgevoerd. Dit kan een aantal lokale structurele veranderingen vereisen. 

Levensduur

De levensduur varieert tussen 5 en 15 jaar, afhankelijk van de specifieke i c-maat. De efficiëntie op lange termijn van deze optie om het hoofd te bieden aan waterschaarste in de landbouwsector hangt ook af van de ernst van de klimaatverandering die zich in de Europese regio's zal voordoen.  

Referentie-informatie

Websites:
Referenties:

Esteve, P. et al. (2015) “A hydro-economic model for the assessment of climate change impacts and adaptation in irrigated agriculture”, Ecological Economics, 120, blz. 49-58. doi: https://doi.org/10.1016/j.ecolecon.2015.09.017. 

Grafton R. Q. et al. (2018) “The paradox of irrigation efficiency”, Science , 361(6404), blz. 748–750. doi: 10.1126/science.aat9314. 

Iglesias, A. en Garrote, L. (2015) “Adaptation strategies for agricultural water management under climate change in Europe”, Agricultural Water Management, 155, blz. 113-124. doi: https://doi.org/10.1016/j.agwat.2015.03.014. 

Masseroni, D. et al. (2018) “Evaluating performances of the first automatic system for paddy irrigation in Europe”, Agricultural Water Management, 201, blz. 58-69. doi: 10.1016/j.agwat.2017.12.019. 

Singh, C., Ford, J., Ley, D. et al.Beoordeling van de haalbaarheid van aanpassingsopties: methodologische vooruitgang en richtingen voor onderzoek en praktijk op het gebied van klimaatadaptatie. Klimaatverandering162, 255-277 (2020). https://doi-org.ezproxy.library.wur.nl/10.1007/s10584-020-02762-x 

Gepubliceerd in Climate-ADAPT: Apr 17, 2025

Language preference detected

Do you want to see the page translated into ?

Exclusion of liability
This translation is generated by eTranslation, a machine translation tool provided by the European Commission.