Start Baza danych Studia przypadków Zielona dolina Emscher odporna na powodzie i ciepło, Niemcy

Exclusion of liability

This translation is generated by eTranslation, a machine translation tool provided by the European Commission.

Website experience degraded
The European Climate and Health Observatory is undergoing reconstruction until June 2024 to improve its performance. We apologise for any possible disturbance to the content and functionality of the platform.
Studia przypadków

Zielona dolina Emscher odporna na powodzie i ciepło, Niemcy

Zielona dolina Emscher odporna na powodzie i ciepło, Niemcy

Ponad sto lat temu słabo zaludniony krajobraz łąk wodnych został przekształcony w konurbację przemysłową, a nieokiełznana rzeka Emscher w rejonie Zagłębia Ruhry przekształciła się w stworzony przez człowieka system otwartych dróg ściekowych. Ze względu na osiadanie spowodowane przez górnictwo niemożliwe było zbudowanie podziemnego systemu kanalizacyjnego. Dlatego też Emscher i jego dopływy były regulowane i wykorzystywane do transportu ścieków wraz z wodą deszczową na powierzchni. To sprawiło, że Emscher stał się po prostu świetnym otwartym kanałem ściekowym. Wraz ze spadkiem w przemyśle górniczym tradycyjny przemysł ciężki ustąpił miejsca branży usługowej i zaawansowanych technologicznie.

W latach 90. rozpoczęto odbudowę 85-kilometrowego odcinka rzeki Emscher, stopniowo tworząc New Emscher Valley, biorąc również pod uwagę wyzwania związane ze zmianami klimatu. Ten zakrojony na szeroką skalę projekt miał stymulować rozwój regionalny, stymulując postęp gospodarczy, ekologiczny i społeczny w dolinie. Osiągnięto to poprzez konsensus społeczny i ścisłą współpracę między gminami, przedsiębiorstwami i obywatelami. W 2006 r. plan działania Emscher 2020 obejmujący zasady planowania nowego projektu rewitalizacji został opublikowany przez Emschergenossenschaft (Spółdzielnia Emscher). Wdrożono wiele środków przewidzianych w tym planie działania. Ścieki zostały przelane przez zamknięte kanały, a rzeka i jej dopływy zostały przekształcone w naturalne drogi wodne. Stopniowo rozwijana przy pomocy kilku projektów i roli regionalnych organów planowania dolina obejmuje chłodzenie terenów zielonych, obszary kontroli powodzi, tereny rekreacyjne i sieć łączącą różne siedliska. W związku z tym poprawia jakość życia w obszarze metropolitalnym Ruhry również w przyszłych warunkach klimatycznych. Wzmacniając sieć zielonej infrastruktury i zmieniając gospodarkę wodną, dolina Emscher z powodzeniem zaczęła zwiększać swoją zdolność pochłaniania dwutlenku węgla, tworzyć korzystniejszy mikroklimat, zmniejszać ryzyko powodziowe w przypadku obfitych opadów deszczu oraz osiągać bardziej zrównoważony cykl wody w okresach suchych okresów letnich.

 

Opis studium przypadku

Wyzwania

WXX wieku rzeka Emscher była wykorzystywana głównie do szybkiego i całkowitego opróżniania wszystkich ścieków z tego obszaru. Spowodowało to ekstremalne wahania ilości odprowadzanej wody. Po ulewie, do 350 metrów sześciennych na sekundę wody mogło przepływać przez Emscher, w przeciwieństwie do tego w okresach suchych tylko 11 metrów sześciennych na sekundę wody mogło przepłynąć przez zanieczyszczoną drogę wodną. Biorąc pod uwagę prognozę zmian klimatu, można spodziewać się więcej skrajności.

Według prognoz klimatycznych dalekiego zasięgu obszar Emscher doświadczy bardziej mokrych i umiarkowanych zim, a także częstszych ekstremalnych wiatrów i burz. Lato będzie gorętsze i powtarzające się wydarzenia ekstremalnych opadów. Te zmiany klimatyczne pozostawią trwały wpływ na warunki społeczno-gospodarcze ludności, bezpieczeństwo oraz wydajność i konkurencyjność regionu. Bardziej szczegółowo przewiduje się następujące wyzwania związane ze zmianą klimatu dla tego obszaru (Quirmbach i in., 2012):

  • Wzrost ekstremalnych opadów deszczu: częściej i bardziej dotkliwe. Zmiana klimatu podwoi wydarzenia związane z ekstremalnymi opadami deszczu. Dane z lat 1961-1990 pokazują, że opady deszczu wynoszą ponad 40 mm/d około 2 razy w roku. Prognozy dla podobnych wydarzeń na lata 2021-2050 są około 5 razy w roku, a na lata 2071-2100 nawet ponad 5 razy. Średnie roczne opady wzrosną o około 9 % do 2050 r.
  • Wzrost temperatury: więcej gorących dni, mniej zimnych dni. W ciągu ostatnich 50 lat średnia temperatura powietrza wykazała wzrost o 1 °C. W przyszłości średnia roczna temperatura ma wzrosnąć o kolejne 1,6 stopni do 2050 r. i około 2,9 stopnia do 2100 r. Nie tylko wzrost średniej temperatury, ale także ekstremalne będą bardziej powszechne z większą liczbą dni z temperaturami wyższymi niż 30 stopni. Do 2050 r. spodziewane jest 50 % więcej gorących dni, a do 2100 – 100 % więcej gorących dni. Spowoduje to stres cieplny, szczególnie dla starzejącej się populacji ludzkiej w rejonie Zagłębia Ruhry. Zimne dni z mrozem i lodem zmniejszą się o około 50 % do 2050 r. i o około 80 % do 2100 r.
  • Wpływ na wody gruntowe: mniej latem, a w zimie wyższe. Latem oczekuje się, że wyższe temperatury zaowocują niższym stopniem ładowania wód gruntowych. Zimą, przy większej liczbie opadów, oczekuje się, że poziom wód gruntowych wzrośnie. Zwiększy to możliwość powodzi. W szczególności, jeśli nie zostanie wdrożona zrównoważona gospodarka wodami burzowymi, w najbliższej przyszłości obszary zagrożone powodzią wzrosną o około 20 %.
  • Wpływ na ekosystemy. Opisane powyżej zmiany klimatu będą miały wpływ na ekosystemy takie jak części wód, tereny podmokłe i lasy. Szczególnie zbiorniki wodne są wrażliwe: niski poziom wody latem podniesie poziom składników odżywczych i zanieczyszczeń, ekstremalne opady deszczu spowodują erozję na brzegach rzeki, a wyższa temperatura obniży poziom tlenu w wodzie.
Cele

Aby przygotować się do przyszłych warunków klimatycznych, Emschergenossenschaft (Emscher Cooperative), stowarzyszenie gospodarki wodnej odpowiedzialne za rzekę Emscher, zdecydowało się na elastyczne rozwiązania oparte na przyrodzie. Dokonano wyboru połączenia kanałów ściekowych skierowanych pierwotnie do Emscher i jego dopływów do zamkniętych kanałów, z rewitalizacją rzek, mając na celu wzmocnienie obiegu wodnego i czerpanie korzyści z buforowania wody, a także z chłodzenia zapewnianego przez usługi ekosystemowe przyrody. Krótko mówiąc, głównymi celami adaptacyjnymi były:

  • Na lato: stworzenie zielonych korytarzy parku krajobrazowego Emscher do chłodzenia, a także stworzenie odpornego systemu wodnego, co pozwoli uniknąć wysychania strumieni i rzek.
  • Na zimę: zwiększenie zdolności retencyjnych jednolitych części wód w celu uniknięcia powodzi w przypadku ulewnych opadów.
Rozwiązania

Tradycyjnym rozwiązaniem w odpowiedzi na oczekiwane zapotrzebowanie na zrzuty wody byłaby budowa systemu kanalizacyjnego, który mógłby poradzić sobie z oczekiwanymi wahaniami ilości wody. W ramach projektu rewitalizacji Emscher przyjęto bardziej przejściowe podejście wzmacniające cykl wodny poprzez przekształcenie rzeki i jej dopływów w naturalne drogi wodne oraz poprzez ścieki kanałami zamkniętymi. Stopniowo rozwijana dolina obejmuje już chłodzenie terenów zielonych, obszary kontroli powodzi, tereny rekreacyjne i sieć siedlisk. Wszystkie te środki przyczyniają się do poprawy jakości życia w obszarze metropolitalnym Ruhry. Ważnymi elementami projektu Emscher były i są naturalne odtworzenie systemu Emscher, gospodarowanie ściekami z podziemnymi instalacjami kanalizacji, uwzględnienie ochrony przeciwpowodziowej we wszystkich projektach oraz zrównoważone gospodarowanie wodami deszczowymi z powrotem (czystej) wody deszczowej do naturalnych cykli wodnych. Kolejnymi elementami są inicjatywy edukacyjne wokół Doliny Emscher oraz rozwój cennych terenów rekreacyjnych.

Zbiorniki wodne podobne do przyrody mają większą zdolność do buforowania ekstremalnych zdarzeń pogodowych. W przypadku ulewnych opadów, zbiornik wodny podobny do natury ma większą zdolność retencji niż silnie zmodyfikowana. Pasy zielone towarzyszące Emscher i jego dopływom działają jako korytarze dopływu świeżego powietrza dla gęstych obszarów miejskich. Tereny podmokłe i obszary retencji wód opadowych chłodzą wyspy ciepła. Jakość życia ludzi wzrasta, zmniejsza się stres cieplny, a nowe ścieżki rowerowe wzdłuż jednolitych części wód zapewniają możliwości zrównoważonej mobilności. Ogólnym podejściem jest integracja gospodarki wodnej i planowania urbanistycznego na potrzeby rozwoju obszarów miejskich wrażliwych na wodę.

Zanim rozpoczęły się projekty takie jak dynaklim i przyszłe miasta, każdy z aktorów w regionie Emscher opracował własne podejście adaptacyjne. Na przykład zarządy wodne przeanalizowały, czy ich zrównoważona gospodarka wodna była odpowiednia do radzenia sobie z oczekiwanymi skutkami zmiany klimatu. Miasta oceniły swoje zasoby budowlane i omówiły, jakie ulepszenia będą potrzebne w odpowiedzi na efekt wyspy upałów. Ponadto Regionalne Stowarzyszenie Ruhry (Regionalverband Ruhr) wspierało pomiary temperatury w miastach. Przy wsparciu tych dwóch projektów opracowano podejście międzysektorowe, w tym wszystkie zainteresowane strony z różnych sektorów, takie jak: gospodarka wodna, planowanie, budownictwo, służby zdrowia i ratownictwa. Ponadto, będąc partnerem w projekcie Future Cities, sprawa Emscher posłużyła za przykład do opracowania strategii na rzecz dostosowania regionów miejskich do radzenia sobie z oczekiwanymi skutkami zmiany klimatu. W ramach projektu opracowano wspólne narzędzie „Przyszły kompas przystosowawczymiast”, aby pomóc regionom miejskim w tworzeniu własnej strategii adaptacyjnej. Narzędzie to w znacznym stopniu sprzyjało interdyscyplinarnemu podejściu do rozwiązań międzysektorowych.

Przykładem projektu Future Cities jest zrównoważony rozwój dwóch odpornych na zmianę klimatu parków przemysłowych w Bottrop, w regionie Emscher. Powodzie błyskowe po intensywnych opadach deszczu często miały miejsce w obu miejscach. Oczekuje się, że sytuacja ta zostanie zintensyfikowana wraz ze zmianami klimatycznymi. Emschergenossenschaft i gmina Bottrop uzgodniły współpracę w celu restrukturyzacji parków przemysłowych „Scharnhölzstraße” i „Boytal”, łącząc w ten sposób środki wodno-zielone i energetyczne, aby były odporne na zmianę klimatu. „Scharnhölzstraße” to stary obiekt biznesowy o niemal całkowicie zamkniętej powierzchni. Na miejscu ulewne deszcze zwykle powodują problemy, a także przegrzanie w okresach suszy. Przyjęto podejście połączone w odniesieniu do przestrzeni publicznej z jednej strony i prywatnych pomieszczeń przemysłu z drugiej strony. Przewidziano zdecentralizowane rozwiązania w zakresie wody deszczowej (infiltracja wody deszczowej i wykorzystanie wody deszczowej, zużycie energii słonecznej i wzbogacenie strefy zielonej) w celu wzmocnienia obszaru na nadchodzące wydarzenia klimatyczne.

Chociaż system Emscher jest teraz dobrze przygotowany, ulewne opady deszczu mogą od czasu do czasu powodować powodzie. W związku z tym rozpoczęto lub planowano inne projekty w zakresie ochrony, przekwalifikowania i adaptacji. Na przykład w 2020 r. Konferencja Ruhry zainicjowała nowy projekt zatytułowany „Region odporny na zmianę klimatu z międzynarodową charyzmą” (Klimaresiliente Region mit internationaler Strahlkraft). W ramach tego projektu podejście ekosystemowe i całościowe stosowane w regionie Emscher zostanie rozszerzone na cały obszar Zagłębia Ruhry. System Ruhry obejmuje powierzchnię 4 435 km², na której ok. 5,1 mln osób mieszka w 53 miastach i społecznościach. Na wdrożenie środków dostosowawczych w ciągu najbliższych dziesięciu lat w tej dziedzinie dostępne będzie finansowanie w wysokości około 250 mln euro.

Przydatność

Przypadek opracowany, wdrożony i częściowo sfinansowany jako środek przystosowania się do zmiany klimatu.

Dodatkowe Szczegóły

Udział zainteresowanych stron

Projekt odbudowy Emscher jest ściśle powiązany z rozwojem regionalnym i przywiązuje dużą wagę do podnoszenia świadomości i edukacji. Nowa Dolina Emscher jest rozwijana poprzez ścisłą współpracę gmin, przedsiębiorstw i obywateli, koordynowaną przez Emschergenossenschaft (Emscher Cooperative).

Dwa projekty dynaklim i przyszłe miasta przyczyniły się do zacieśnienia współpracy między różnymi podmiotami. W ramach pierwszego projektu powstała grupa dynaklim. W jej skład wchodzi ponad 50 partnerów sieciowych: przedsiębiorstw zajmujących się gospodarką regionalną, radami ds. wody, gminami, uczelniami wyższymi i ośrodkami badawczymi, a także inicjatywami regionalnymi i społeczeństwa obywatelskiego. Wspólnie opracowali wspólną regionalną strategię przystosowania się do zmiany klimatu. Sieć dynaklim tworzy stałą wymianę nowej wiedzy i doświadczeń praktycznych między partnerami projektu a społeczeństwem. Podobnie w ramach projektu „Przyszłe miasta” zdefiniowano kilka działań mających na celu wsparcie kontynuacji po zakończeniu projektu. Podjęto szereg inicjatyw mających na celu zapewnienie trwałości powyższych projektów, w tym zaangażowanie zainteresowanych stron:

  • Poprzednie doroczne spotkania projektu dynaklim kontynuują partnerzy projektu DWA (Deutschen Vereinigung für Wasserwirtschaft, Abwasser und Abfalland).
  • Niektóre środki opracowane w kontekście projektu dynaklimu zostały włączone do „Planu ochrony klimatu” rządu Nadrenii Północnej-Westfalii.
  • Plan działania Emscher 2020 upoważnia organizacje odpowiedzialne za proces adaptacji i stanowi, że organizacje te kontynuują niezbędne działania również po zakończeniu projektów.
  • Korzystanie z Future Cities Adaptation Compass w mieście Dortmund obejmuje szeroki udział zainteresowanych stron. Proces rozpoczął się od analizy zainteresowanych stron, aby upewnić się, że żaden właściwy podmiot nie zostanie pominięty.

Inne istotne działania związane z udziałem zainteresowanych stron to:

  • W przypadku przywrócenia cieków wodnych systemu Emscher mieszkańcy są zaangażowani w planowanie i wdrażanie w szerokim procesie informacyjnym i partycypacyjnym.
  • Jeśli chodzi o zrównoważone gospodarowanie wodą burzową, mieszkańcy regionu Emscher są szczegółowo informowani o tym, w jaki sposób można ich zaangażować, w tym platformę internetową.
  • W szczególności w odniesieniu do ekstremalnych opadów deszczu rozpoczęto kampanię informacyjną w ramach projektu Future Cities. Kampania opiera się na platformie internetowej.

Wodociągi Emscher i sąsiednia rzeka Lippe stoją przed podobnymi wyzwaniami związanymi ze zmianami klimatu. W związku z tym obie deski wodne, Emschergenossenschaft i Lippeverband, wspólnie opracowały środki gospodarki wodnej.

Czynniki sukcesu i czynniki ograniczające

Rewitalizacja rzeki Emscher i jej doliny rozpoczęła się w 1992 roku. Po wielu latach planowania i wdrażania, New Emscher Valley przeszedł od czysto przewidywanego ideału do rzeczywistości, która zainspirowała nowy rozwój miast. Modernizacja infrastruktury ściekowej i związana z tym rewitalizacja Emscher sprawiają, że rzeka staje się cenną przestrzenią do wypoczynku i relaksu w regionie. Ludzie mogą teraz ponownie doświadczyć Emscher, który był kiedyś niedostępny dla społeczeństwa ze względu na wysoki poziom zanieczyszczenia. Rewitalizacja Emscher i odprowadzanie ścieków do podziemnych kanałów uwolniło nowe przestrzenie dla innowacji nad ziemią, czyniąc region Emscher bardziej atrakcyjnym. Aby rozwijać te nowe przestrzenie, połączono innowacje ekologiczne, społeczne i instytucjonalne. W związku z tym przekształcenie w Emscher jest nie tylko projektem technologicznym, ale również stanowi ważny czynnik stymulujący w szczególności poprawę jakości życia i osiągnięcie pozytywnych skutków gospodarczych w regionie Zagłębia Ruhry.

Budowa kanałów podziemnych jest nadal w toku i ma zostać ukończona do 2022 r. Należy podkreślić, że poprawa ekologiczności jest procesem ciągłym, który w związku z tym musi być stale wspierany. Głównym czynnikiem ograniczającym dla innych interwencji jest przestrzeń kosmiczna. W gęsto zaludnionym regionie, takim jak region Emscher z 2,700 osób na kilometr kwadratowy, bardzo trudno jest znaleźć miejsce na wędrujący system rzeczny. Konkurencyjne wymagania dotyczące przestrzeni kosmicznej są wielorakie: aspekty gospodarcze, społeczne i ekologiczne muszą być ze sobą powiązane. Ponadto władze publiczne mogą zatwierdzać plany wyłącznie na podstawie obowiązujących przepisów.

Koszty i korzyści

Z wolumenem inwestycji w wysokości 4,5 mld euro i okresem kilkudziesięciu lat, tj. od 1989 r. (rozpoczęcie Międzynarodowej Wystawy Budownictwa IBA Emscherpark) do 2022 r. (oczekiwany koniec budowy podziemnych kanałów kanalizacyjnych), przebudowa Emscher jest jednym z największych projektów infrastrukturalnych w Europie. Inwestycje o takiej wielkości mają zauważalny wpływ na gospodarkę regionu. Dzięki rewitalizacji Emscher w latach 1991–2020 utworzono około 1400 miejsc pracy rocznie (por. badanie przeprowadzone przez Rheinisch-Westfälisches Institut für Wirtschaftsforschung, listopad 2013 r.). Znaczenie projektu przekształcenia wykracza jednak daleko poza jego bezpośredni wpływ na zatrudnienie. Modernizacja regionu Emscher zapewnia nową jakość życia i pracy oraz niesie ze sobą ogromne możliwości trwałego zwiększenia atrakcyjności Zagłębia Ruhry. W ten sposób może pozytywnie wpłynąć na decyzje firm zorientowanych na innowacje, które rozważają przeniesienie się lub rozpoczęcie działalności w regionie. Pomyślne przekształcenie tak dużego systemu rzecznego jest również pozytywnym sygnałem dla podobnych dużych projektów w zakresie gospodarki wodnej i rozwoju obszarów miejskich w całej Europie.

Biorąc pod uwagę wyzwania związane z przystosowaniem się do zmiany klimatu, trudno nazwać związane z tym koszty, gdyby nie podjęto decyzji o odbudowie Emscher, lecz o wdrożeniu wyższych wałków i większych kanałów kanalizacyjnych. Oprócz tego, że zapewnienie czysto technicznego systemu ochrony kosztowałoby fortunę, nigdy nie byłoby to w 100 % dowodem, biorąc pod uwagę, że nikt nie wie dokładnie, jak ekstremalne będą następne opady deszczu.

Rewitalizacja Emscher jest opłacana przez członków Emschergenossenschaft, które są gminami, przemysłem górniczym i podmiotami prywatnymi. Ponadto, najlepiej wykorzystano kilka funduszy: z kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia – krajowe finansowanie badań, takie jak KLIMZUG, oraz finansowanie UE, takie jak cel 2, INTERREG, 7PR i HORIZON2020, LIFE+. W miarę możliwości mile widziane jest wsparcie ze strony podmiotów prywatnych, lokalnych przedsiębiorstw i organizacji pozarządowych, takich jak Emscherfreunde ( Przyjaciele Emscher).

Czas wdrożenia

Rewitalizacja Emscher rozpoczęła się w 1992 roku. Budowa kanałów podziemnych trwa około 25 lat i ma zostać w pełni ukończona do 2022 r. Ekologiczna poprawa rzeki Emscher i jej doliny jest procesem ciągłym.

Okres użytkowania

Rewitalizacja rzeki Emscher i jej doliny jest trwającym procesem, który ma być długotrwały.

Źródło informacji

Kontakt

Emschergenossenschaft / Lippeverband
Office of the board of management

Mario Sommerhäuser, head of office
E-mail: sommerhaeuser.mario@eglv.de

Martina Oldengott
E-mail: oldengott.martina@eglv.de

Andreas Giga
E-mail: giga.andreas@eglv.de 

Źródło

Emschergenossenschaft / Lippeverband

Opublikowane w Climate-ADAPT Nov 22 2022   -   Ostatnia modyfikacja w Climate-ADAPT Mar 07 2024


Skontaktuj się z nami w przypadku jakichkolwiek innych zapytań na temat tego studium przypadku lub w celu udostępnienia nowego studium przypadku (e -mail climate.adapt@eea.europa.eu )

Akcje Dokumentu