Start Baza danych Studia przypadków Regionalne zarządzanie powodziami poprzez połączenie miękkich i twardych rozwiązań inżynieryjnych, Norfolk Broadlands

Exclusion of liability

This translation is generated by eTranslation, a machine translation tool provided by the European Commission.

Website experience degraded
The European Climate and Health Observatory is undergoing reconstruction until June 2024 to improve its performance. We apologise for any possible disturbance to the content and functionality of the platform.
Studia przypadków

Regionalne zarządzanie powodziami poprzez połączenie miękkich i twardych rozwiązań inżynieryjnych, Norfolk Broadlands

Regionalne zarządzanie powodziami poprzez połączenie miękkich i twardych rozwiązań inżynieryjnych, Norfolk Broadlands

Położony we wschodniej Anglii, Norfolk Broads (Broadland) jest jednym z najlepszych obszarów podmokłych w Wielkiej Brytanii. Obejmuje zarówno otwartą wodę, same Broads (sieć głównie żeglownych rzek i jezior), jak i nisko położone bagna otaczające pływy rzeki Yare, Waveney, Bure i ich dopływy. Rzeki te docierają do morza w Great Yarmouth. Broadland Flood Alleviation Project (BFAP) to długoterminowy 20-letni projekt mający na celu zapewnienie szeregu ulepszeń przeciwpowodziowych, konserwacji i reagowania kryzysowego wzdłuż pływowych rzek w Broadland. Projekt został przygotowany głównie w oparciu o wzmocnienie nasypów, aby oprzeć się na naruszeniu wystarczającej ilości grzbietu, aby chronić osiedla i kontrastować oczekiwane zmiany klimatu i skutki wzrostu poziomu mórz.

 

 

Opis studium przypadku

Wyzwania

Przez wiele stuleci rzeki Broadland odgrywały ważną rolę, przewożąc towary i sprzęt dla handlu i przemysłu. Dziś Broadland jest nadal ruchliwym obszarem, choć do różnych celów. Około 50 % ziemi jest wykorzystywane do tradycyjnego rolnictwa. Rzeki nadal zapewniają główną żeglugę śródlądową, która wraz z Broads zapewnia dostęp do 125 mil drogi wodnej. Rekreacja i turystyka stały się bardzo ważne, a ponad 7 milionów osób odwiedza cały obszar Broads każdego roku (stronainternetowa Broads Authority). W odpowiedzi branża wynajmu łodzi wnosi istotny wkład w lokalną gospodarkę: łącznie w lokalnej gospodarce wygenerowano 584 mln funtów dzięki wydatkom turystycznym i turystycznym.

Atrakcyjność tego obszaru jest ściśle związana z różnorodnością krajobrazów i siedlisk podmokłych, które nadają mu jakość nigdzie indziej w kraju. Obszar ten ma znaczenie międzynarodowe dla ochrony przyrody: w 1988 roku cała Broadland została oznaczona jako mająca równoważny status Parku Narodowego, a w 2015 roku Broads otrzymał oficjalny grant Parku Narodowego. Park Narodowy Broads jest pod opieką Broads Authority, lokalnego organu ds. planowania.

Ponieważ Norfolk jest nisko leżącym hrabstwem nadbrzeżnym, zmiany klimatu, a w szczególności wzrost poziomu mórz, są jednymi z głównych obaw dla tego opływowo zdominowanego obszaru. W 2016 r. Broads Authority opracował plan przystosowania się do zmiany klimatu, oparty na dogłębnej analizie potencjalnych zmian klimatycznych, które mają nastąpić w regionie Broads. Przewidywane zmiany porównano ze średnim obserwowanym klimatem w latach 1961-1990. Dane wykorzystane w badaniu koncentrowały się na scenariuszu wysokiej emisji (RCP8.5). Przewiduje się, że średnia miesięczna maksymalna temperatura wzrośnie o 3,5 °C do 2080 r. Przewiduje się, że średnie miesięczne opady wzrosną średnio o 0,62 mm do 2050 r. i 1,4 mm do 2080 roku. Modele klimatyczne są dość spójne z niemal wszystkimi wilgotnymi zimami, a wszystkie oprócz dwóch pokazują suchsze lata. Przewiduje się, że wzrost opadów w zimie wyniesie 5-8 mm do 2050 roku i 8-13 mm do 2080 roku. Jednocześnie oczekuje się, że zdarzenia ekstremalne wzrosną: zarówno bardziej intensywne opady w krótszych okresach, jak i dłuższe okresy suche.

W tym samym roku (2080 r.) prognozy przewidują wzrost bezwzględnego poziomu morza o prawie 40 cm w porównaniu z poziomem bazowym z 1990 r. w scenariuszu dotyczącym średnich emisji. Wzrost poziomu mórz zaostrzy fale sztormowe; poziom wody w Broads prawdopodobnie wzrośnie. Wyższe poziomy mórz mogą powstrzymywać wodę próbującą spływać z rzek, co może bezpośrednio powodować powodzie.

Brzegi powodziowe (około 260 km) zapewniają ochronę około 30 000 ha lądu znajdującego się poniżej poziomu morza. Wszystkie banki powodziowe ulegają pogorszeniu stanu. Jeśli nie zostaną odpowiednio utrzymane i dostosowane do nowych warunków, zjawisko to skutkuje obniżeniem standardu zapewnianej obronności, czyniąc je bardziej podatnymi na skutki powodzi.

Cele

Istniejące nasypy były zazwyczaj budowane przy użyciu torfowisk i miękkich glin. Historyczne utrzymanie obrony nie nadążało za tempem pogorszenia się stanu, a na początku lat 90. były one podatne na przekroczenie i naruszenie nawet skromnych skoków pływów. Ponadto integralność fundamentów nasypowych została zagrożona z powodu erozji brzegów rzek, spowodowanej głównie myciem łodzi. W 1996 roku przygotowano strategię łagodzenia powodzi dla Broadland, opartą na wzmocnieniu nasypów, aby oprzeć się nałamaniu z wystarczającą ilością herbu, aby chronić osadnictwo i przeciwdziałać przewidywanym skutkom zmiany klimatu. Pierwszym krokiem projektu BFAP jest wzmocnienie istniejących zabezpieczeń przeciwpowodziowych i przywrócenie ich do wysokości istniejącej w 1995 r., z uwzględnieniem wzrostu dźwigni morskiej i przyszłego rozliczenia banków powodziowych w przyszłych krokach. Oczekuje się, że projekt nie zapobiegnie wszelkim przyszłym powodziom w wyniku przebicia, ale znacznie zmniejszy ryzyko naruszenia. Krok ten obejmował również zastąpienie istniejącej ochrony w złych warunkach przy użyciu metod bardziej przyjaznych dla środowiska, w miarę możliwości. Drugi krok, zaplanowany do 2021 r., polega na wdrożeniu programu utrzymania istniejących banków powodziowych. Obejmuje to na przykład cięcie trawy, kontrolę erozji, prześwit kanałów i prace związane z bezpieczeństwem. Obejmuje to również dodatkowe banki powodziowe, które osiedliły się od czasu poprawy w projekcie.

Ponadto, zapewniając lepszy poziom usług w zakresie ochrony przeciwpowodziowej, projekt ma również na celu ochronę i wzmocnienie obszarów podmokłych Broadlands bogatych w różnorodność biologiczną.

Rozwiązania

Nisko leżące tereny zainteresowane projektem podzielono na 40 przedziałów ochrony przeciwpowodziowej. Są to obszary dyskretne graniczące z wysokimi murami gruntowymi lub powodziowymi, tak aby w przypadku powodzi prawdopodobnie znajdowały się w przedziale.

Wiele banków powodziowych osiedliło się od czasu, gdy zostały zbudowane lub ostatnio ulepszone i są zagrożone przekroczeniem nawet niewielkich skoków pływów. Oczekuje się, że sytuacja ta zostanie spotęgowana przez wzrost poziomu morza i potencjalny wzrost częstotliwości występowania burz. Co więcej, w niektórych częściach Broadland istniejące środki obronne są zagrożone ze względu na erozję krawędzi rzeki (rond) przez wiatr i fale, mycie łodzi, normalne przepływy rzeczne i działanie pływu. Chociaż niektóre długości były chronione przez stosy blachy stalowej lub drewnianej, większość z nich została zainstalowana w ciągu ostatnich 40 lat i obecnie wymaga wymiany lub usunięcia. Uważa się, że istniejąca infrastruktura i stopień jej pogorszenia nie są wystarczające, aby przeciwdziałać rosnącej presji spowodowanej łącznym wpływem zmian klimatu, wzrostu poziomu mórz i obecnej presji spowodowanej działalnością człowieka.

Z historycznego punktu widzenia znaczna część kosztów utrzymania ochrony przeciwpowodziowej wynikała z zainstalowanych rozwiązań w zakresie ochrony przed erozją stosów stalowych i drewnianych, aby zapobiec osłabieniu banków powodziowych przez prądy pływowe i mycie łodzi. BFAP starał się zastąpić jak najwięcej tej twardej inżynierii miękkimi rozwiązaniami, takimi jak tworzenie naturalnych siedlisk trzcinowych wzdłuż brzegu rzeki. Okazało się to skuteczne w działaniu jako naturalny bufor do szkodliwych skutków mycia łodzi i silnych przepływów rzecznych. Zapewnił również dodatkowe korzyści odpowiednie dla parku narodowego, jako ulepszenia krajobrazu i ekologii.

Projekt jest zgodny z regionalną koncepcją ochrony przeciwpowodziowej, która polega na połączeniu twardych i miękkich rozwiązań technicznych wdrożonych w pierwszym etapie BFAP:

  • Wzmocnienie banku powodziowego. Rozwiązanie to stosuje się, gdy istniejące trzciny wzdłuż krawędzi rzeki są szersze niż 5 m lub system ochrony przed erozją lub stos arkuszy jest w dobrym stanie. Polega to na wzmocnieniu istniejącego banku powodziowego w jego obecnej lokalizacji poprzez umieszczenie materiału na przednim i/lub tylnym zboczu banku. Podniesienie poziomu grzbietu może być również konieczne i zwykle jest to osiągane poprzez umieszczenie dodatkowej gliny w momencie wzmocnienia. Materiał pochodzi z poszerzenia istniejącego grobu soke lub wykopania nowego w wypasowym bagnie. Zazwyczaj wzmocnione brzegi będą miały co najmniej 2 m szerokości grzbietu i nachylenie pleców większe niż 1 m w 3 m. Grzbiety bankowe są zaprojektowane tak, aby były wystarczająco szerokie, aby umożliwić dostęp do konserwacji i dalsze uzupełnianie w razie potrzeby.
  • Porażka banku powodziowego. Opcja ta polega na budowie nowego nasypu glinianego, od 15 m do 30 m (setback) za istniejącym „soke dike”, rowu po stronie bagiennej brzegu rzeki, który pułapuje wodę solną, która przenika przez rzekę, zapobiegając jej rozprzestrzenianiu się przez trzcinę. Rzeczywista odległość niepowodzenia zależy od lokalnych wskaźników erozji, głębokości rzeki i jakości gruntów za istniejącym brzegiem powodzi. Po utworzeniu nowego brzegu usunięto istniejącą ochronę palowania lub erozji, istniejący bank przeciwpowodziowy wyrównał i wyprofilowano nowe rzeki, aby promować stabilny brzeg rzeki. Jest to preferowane rozwiązanie, gdy brzeg może stać się niestabilny z powodu nieudanego stosu lub erozji krawędzi trzciny. Jego zastosowanie jest uzależnione od odpowiednich warunków gruntowych i dostępności materiału wystarczającego do budowy nowej konstrukcji wałków soke.
  • Cofnięcie banku powodziowego. Ta opcja jest podobna do niepowodzenia banku powodziowego, jednak odległość, w której bank powodziowy jest przeniesiony w głąb lądu, jest znacznie mniejsza. Takie podejście zmniejsza ilość zajmowanych gruntów, ale wymaga dodatkowego materiału do wypełnienia istniejącego grobu soke (ze względów stabilności). Jest to rozwiązanie preferowane, gdy ochrona przed erozją jest niewystarczająca. Pozwala tylko na wzmocnienie banku i tam, gdzie warunki gruntowe, cechy topograficzne lub struktury nie pozwalają na pełne niepowodzenia. Wykorzystuje całkowitą żywotność dowolnego istniejącego stosu, ale opiera się na odpowiednim pozostałym życiu.

Projekt rozpoczął się w 2001 r. i będzie kontynuowany do 2021 r., przewidując etap wdrożenia w celu zakończenia prac usprawniających, a następnie fazy konserwacji. Do 2016 r. BAFP doszedł do końca pierwszej fazy, kończąc wszystkie prace usprawniające w 40 przedziałach: i) wzmocnienie banku powodziowego wzdłuż prawie 200 km; (II) niepowodzenie banku powodziowego wzdłuż 50 km; (III) ponowne składowanie banku powodziowego wzdłuż 7 km; (IV) inne zabezpieczenia przed erozją, w tym matowanie asfaltowe i słupy drewniane połączone ze trzciną wzdłuż 20 km; (V) usuwanie pali związane z obszarami niepowodzenia wzdłuż 14,5 km. BFAP postępuje obecnie z bieżącymi wymaganiami konserwacyjnymi, które składają się zazwyczaj z lokalnego podnoszenia grzbietu i ochrony przed erozją. Ochrona przed erozją jest prowadzona przy zastosowaniu przyjaznych dla środowiska form ochrony bankowej. Obecnie stosowane techniki obejmują na przykład matowanie bitumiczne: trzciny sadzi się, aby rosnąć przez matowanie, nadając bardziej naturalny wygląd nad rzeką. Broads Authority opracował przewodnik dotyczący ochrony banków w celu uzyskania dalszych informacji.

Ponadto, ponieważ banki w Broadland stale osiedlają się, Broadland Environmental Services Ltd (BESL, prywatna firma odpowiedzialna za niektóre funkcje zarządzania ryzykiem powodziowym) posiada roczny program podnoszenia herbu, który dotyczy części banków, które zbliżają się do wymogów poziomu usług lub podlegają nieprzewidywalnym rozrachunkom. Ponadto projekt zapewnia również 24-godzinny skład dyżurny i zespół reagowania kryzysowego w przypadku wystąpienia poważnych powodzi.

Przydatność

Przypadek został opracowany i wdrożony głównie ze względu na inne cele polityki, ale ze znacznym uwzględnieniem aspektów adaptacji do zmiany klimatu

Dodatkowe Szczegóły

Udział zainteresowanych stron

Udział społeczeństwa jest integralną częścią BFAP, którego celem jest angażowanie zainteresowanych stron przy każdej okazji. BFAP opracował bazę danych konsultacji, która zawiera szczegółowe informacje na temat ponad 1200 zainteresowanych stron. Należą do nich grupy interesów specjalnych, przedsiębiorstwa, organy statutowe i nieustawowe, a także ponad 500 właścicieli gruntów. Przyjęto otwarte podejście do konsultacji z zainteresowanymi stronami, zachęcające do udziału osób fizycznych i lokalnych grup interesu w opracowywaniu zarówno strategicznych, jak i konkretnych propozycji. Prowadzone są odrębne konsultacje partycypacyjne w miejscach, w których planowane jest zapewnienie ochrony przeciwpowodziowej nieruchomości nadrzecznych i stoczni.

Zmiana z pionowego palowania na bardziej naturalne brzegi rzek nie została przyjęta przez większość interesów żeglarskich. Piling zapewnił miejsce do dorywczego cumowania, do którego istnieją obawy, że usunięcie pali spowoduje wzrost tempa sedymentacji w rzekach. Opracowano plany działania mające na celu rozwiązanie tych problemów. Na przykład lokalny plan na rzecz sieci szerokich na lata 2015–2036 zawiera wskazówki dotyczące świadczenia usług cumowania, które uwzględniają różne interesy zainteresowanych stron, takie jak gospodarka, turystyka i ochrona różnorodności biologicznej. Zapewnienie sieci cumowania w całym systemie Broads ma zasadnicze znaczenie dla lokalnych społeczności, przedsiębiorstw i odwiedzających Broads. Wręcz przeciwnie, koncentracja odwiedzających, gdzie cumowanie jest najbardziej obfite, ma niekorzystny wpływ na spokój i cichą przyjemność z Broads. W związku z tym Urząd będzie chronić istniejące cumowanie i zachęcać do zapewniania nowych regulowanych cumowni w całym systemie.

Początkowe obawy publiczne dotyczące tego, że projekt ucierpiałby w wyniku innowacyjnego podejścia opartego na partnerstwie publiczno-prywatnym ze względu na potrzebę maksymalizacji marży zysku, zostały w dużej mierze rozwiane, ponieważ partnerzy wykazali gotowość do korzystania z szerszych korzyści. W rzeczywistości stanowi on wyjątkową okazję do zintegrowania prac przeciwpowodziowych z innymi inicjatywami interesu publicznego.

Ochrona przeciwpowodziowa została zaprojektowana tak, aby była trwała i mieściła się w ścisłych granicach finansowych projektu. Proces udziału społeczeństwa przyczynił się do tego, zarówno w odniesieniu do całego projektu, jak i dla każdego indywidualnego programu w ramach projektu, wyjaśniając, że każda część jest:

  • Opłacalne i ekonomicznie opłacalne;
  • Technicznie wykonalne;
  • Społecznie akceptowalne, np. poprzez określenie możliwych skutków i korzyści dla społeczności lokalnych;
  • Przyjazne dla środowiska, np. poprzez zidentyfikowanie w miarę możliwości korzyści dla środowiska oraz, w stosownych przypadkach, minimalizację potencjalnych negatywnych skutków.
Czynniki sukcesu i czynniki ograniczające

Głównym czynnikiem sukcesu projektu jest skuteczne partnerstwo publiczno-prywatne. W 1992 roku rząd brytyjski uruchomił Private Finance Initiative, program partnerstwa publiczno-prywatnego, jako sposób na zapewnienie wyższej jakości i bardziej opłacalnych usług publicznych. Poprzez umowę Broadland Agencja Środowiska skutecznie przekazała pewne funkcje zarządzania ryzykiem powodziowym prywatnemu przedsiębiorstwu, Broadland Environmental Services Ltd. Ta spółka z grupy Private Finance Initiative jest wykorzystywana do realizacji kontraktu, obejmującego udziały w 90 % BAM Nuttall Ltd i 10 % Halcrow Group Ltd (obecnie CH2M HILL). Niniejszemu Konsorcjum powierzono ulepszanie i utrzymywanie aktywów Agencji, świadczenie służb ratunkowych oraz pełnienie funkcji opiekuna środowiska. Kluczowym powodem sukcesu projektu Broadland jest utrzymanie równości między dwiema organizacjami partnerskimi (jeden publiczny i drugi prywatny). Wybór partnerów i uznanie, że każdy z nich wymaga mocnych stron drugiego, jest kluczem do zbudowania silnego zespołu.

Pomimo wszystkich pozytywnych stron realizacji tego projektu, masowa interwencja w zakresie ochrony przeciwpowodziowej na dużym obszarze, takim jak rozpatrywany, ma również negatywne skutki. Główne ograniczenia (większość z nich tylko tymczasowe) można wymienić w następujący sposób:

  • Tymczasowe zakłócenia w nieruchomościach mieszkalnych;
  • Ewentualne zmiany w użytkowaniu gruntów w związku z budową ochrony przeciwpowodziowej;
  • Możliwe skutki dla społeczności nieobronnych poprzez zmianę struktury powodzi;
  • Tymczasowe efekty wizualne prac podczas budowy;
  • Czasowa utrata obszarów roślinnych;
  • Wizualne oddziaływanie nowych, dużych wałków soke;
  • Tymczasowe zaburzenia flory i fauny.

Ponadto, chociaż projekt obejmował wysoki poziom zaangażowania zainteresowanych stron, kilku właścicieli gruntów sprzeciwiło się „ustanowieniu” ochrony przeciwpowodziowej na ich gruntach. W takich przypadkach wyznaczenie nowego dostosowania banków powodziowych pozwoliło na zakończenie fazy realizacji projektu, unikając przeciwstawnych gruntów rolnych, ale jednocześnie nie gwarantując ochrony przed przyszłymi powodziami.

W 2017 roku Broadland Flood Alleviation Project otrzymał nagrodę East of England Merit Award przyznawaną przez Instytucję Inżynierów Budownictwa, uznając doskonałość w projektowaniu i budownictwie.

Koszty i korzyści

Oczekuje się, że do końca projektu w 2021 r. łączne koszty wyniosą 136 mln funtów brytyjskich: 107,7 mln można przeznaczyć na nowe konstrukcje i prace inżynieryjne, a 31,3 mln na prace konserwacyjne do 2021 r. Projekt jest ograniczony kosztowo. Ten pułap kosztów oznacza, że wszystkie poszczególne programy w ramach projektu muszą być ściśle zaprojektowane tak, aby były opłacalne i w ramach planowanego programu.

Oczekuje się, że koszty gospodarcze projektu zostaną zrekompensowane korzyściami wynikającymi ze znacznego zmniejszenia strat dla sektora rolnego spowodowanych powodziami morskimi. Jedną z głównych cech tego projektu jest konsolidacja banków powodziowych w celu zapobiegania naruszeniom. Kiedy włamuje się bank powodziowy, nisko leżące bagna słodkowodne są zanurzane przez wodę solną przez długi czas, tak długo, jak długo trwa to do przeprowadzenia naprawy, prawdopodobnie kilka tygodni. Może to spowodować długofalowe, a tym samym kosztowne szkody dla cech rolniczych i ochrony przyrody gruntów. Po przepełnieniu wody fizjologicznej nadal występuje powódź, ale ponieważ ilość wody jest znacznie mniejsza, a naprawy brzegu powodziowego zwykle nie są konieczne, woda powodziowa może zostać wpompowana z powrotem do rzeki w ciągu 2-3 dni. Jest to zwykle wystarczająco szybkie, aby zapobiec znaczącym długoterminowym szkodom na gruntach rolnych. Różnica między kosztami uszkodzenia wynikającymi z naruszenia i przeciążenia jest jedną z korzyści branych pod uwagę przy projektowaniu projektu. Po stronie kosztowej obliczeń dostępnych było tylko wystarczająco dużo odpowiednich materiałów, aby zwiększyć wysokość brzegów z powrotem do poziomu z 1995 r. Aby jeszcze bardziej zwiększyć wysokość brzegów i całkowicie zapobiec przeciążeniu, duże ilości materiałów budowlanych musiałyby być transportowane na duże odległości, których koszt znacznie przeważyłby nad korzyściami.

Występowanie trzech poważnych powodzi charakteryzujących się wysokim poziomem wody w latach 2006-2013 pozwoliło praktycznie pokazać korzyści płynące z projektu. Przy tej okazji poprawa ochrony przeciwpowodziowej w całym regionie Broadland nie wykazała poważnych szkód strukturalnych. W 2013 r. na obszarze tym odnotowano poziom wody porównywalny do wielkiej powodzi z 1953 r., która miała miejsce przed dopełnieniem banków powodziowych. Dzięki interwencjom realizowanym w ramach projektu wydarzenie w 2013 r. doprowadziło jedynie do dwóch naruszeń i nie doszło do zalania mienia; w 1953 r. liczba włamań była znacznie wyższa, co doprowadziło do powszechnej powodzi.

Ogólnie rzecz biorąc, program zapewnia ochronę przeciwpowodziową 1700 nieruchomości, autostrady A47, linii kolejowej Norwich-Great Yarmouth i 24 000 hektarów gruntów rolnych. Oprócz pozytywnych skutków gospodarczych osiągane są również liczne drugorzędne korzyści społeczne i środowiskowe. Te dodatkowe korzyści obejmują poprawę dostępu dla pieszych poprzez modernizację 100 km ścieżek pieszych, udogodnienia dla wędkarzy i usługi cumowania dla branży łodzi rekreacyjnych i wakacyjnych. Projekt został opracowany we współpracy z Norfolk Wildlife Trust i innymi podobnymi instytucjami w celu poprawy siedlisk podmokłych wokół Narodowego Rezerwatu Przyrody Hickling Broad. W związku z tym zmiany banku powodziowego doprowadziły również do poprawy zakresu i jakości siedlisk przyrodniczych: Utworzono 55 hektarów trzciny słodkowodnej zapewniającej zrównoważone, długoterminowe środki ochrony erozji dla nowego banku powodziowego. Tworzenie naturalnych siedlisk trzcinowych przyczynia się również do osiągnięcia celu wymaganego na mocy rozporządzenia siedliskowego w odniesieniu do strat spowodowanych programami zarządzania ryzykiem powodziowym na wybrzeżu Suffolk.

Formalna ocena zakresu, w jakim projekt przyniósł korzyści, prawdopodobnie nastąpi po zakończeniu projektu w maju 2021 r.

W 1996 roku brytyjska Agencja Środowiska rozpoczęła proces rozważania potencjalnego wykorzystania podejścia Private Finance Initiative do zamówień na usługi zarządzania ryzykiem powodziowym. W rezultacie Broadland Flood Alleviation Project (BFAP) był jednym z zaledwie dwóch wybranych i oznaczonych przez Skarb Państwa „znacznych projektów o statusie pioniera”. Kluczową cechą inicjatywy jest to, że na obszarze Broadland partner prywatny jest odpowiedzialny za zapewnienie określonego standardu usług zarządzania ryzykiem powodziowym, w tym konserwacji, prac usprawniających i reagowania kryzysowego. Celem tego partnerstwa między sektorem publicznym i prywatnym jest dalsze dążenie do racjonalnego pod względem kosztów świadczenia usług publicznych poprzez efektywność operacyjną i innowacje, co znajduje odzwierciedlenie w formularzu umowy na zamówienie.

Czas wdrożenia

Planowane prace modernizacyjne trwały 15 lat (2001-2016) do pełnej realizacji. Faza utrzymania jest nadal w toku i będzie systematycznie prowadzona do końca projektu BFAP, w 2021 r. Po 2021 r. domyślnie infrastruktura będzie objęta normalnym programem monitorowania i utrzymania Agencji Środowiska.

Okres użytkowania

Czas trwania interwencji można oszacować za 50 do 100 lat. Ze względu na miękki charakter gruntu leżącego u podstaw projektu, będzie stale potrzebne regularne uzupełnianie banków powodziowych.

Źródło informacji

Kontakt

Paul Mitchelmore
UK Environment Agency
Broadland Flood Alleviation Project
E-mail: paul.mitchelmore@environment-agency.gov.uk 

Kevin Marsh
CH2M HILL
Broadland Flood Alleviation Project
E-mail: kevin.marsh@ch2m.com 

Źródło

Broadland Flood Alleviation Project and UK Environment Agency

Opublikowane w Climate-ADAPT Nov 22 2022   -   Ostatnia modyfikacja w Climate-ADAPT Apr 04 2024


Skontaktuj się z nami w przypadku jakichkolwiek innych zapytań na temat tego studium przypadku lub w celu udostępnienia nowego studium przypadku (e -mail climate.adapt@eea.europa.eu )

Akcje Dokumentu