Ramy polityki

Ramowa konwencja o ochronie i zrównoważonym rozwoju Karpat (konwencja karpacka) została przyjęta w maju 2003 r. w Kijowie na Ukrainie i weszła w życie w styczniu 2006 r. Kraje zwróciły się do Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UN Environment) o wsparcie procesu Konwencji i przyjęcie Sekretariatu Konwencji Karpackiej ustanowionego w maju 2004 r.

Konwencja karpacka

Wspólną wizją Stron Konwencji Karpackiej jest prowadzenie wszechstronnej polityki i współpracy w celu zagwarantowania ochrony i zrównoważonego rozwoju Karpat. Poprawa jakości życia, wzmocnienie lokalnych gospodarek i społeczności oraz zachowanie walorów przyrodniczych i dziedzictwa kulturowego powinny iść w parze na obszarze Karpat. W celu wdrożenia Konwencji rozwijane są działania w kilku obszarach tematycznych, począwszy od opracowania nowych protokołów i ustanowienia strategicznych partnerstw z kluczowymi podmiotami w regionie, po realizację różnych inicjatyw w Karpatach i poza nimi. Konwencja stanowi również platformę dialogu między wszystkimi zainteresowanymi stronami działającymi na obszarze Karpat, w tym społecznościami lokalnymi, organizacjami pozarządowymi, władzami regionalnymi i krajowymi oraz organizacjami międzynarodowymi.

Strategiczny program przystosowania się do zmiany klimatu

Na czwartym posiedzeniu Konferencji Stron Konwencji Karpackiej w 2014 r. przyjęto „Strategiczny program przystosowania się do zmiany klimatu w regionie karpackim”. Celem programu jest pomoc państwom członkowskim Konwencji Karpackiej, władzom lokalnym i regionalnym oraz innym zainteresowanym stronom w formułowaniu reakcji na zmiany klimatu jako sposobu na zapewnienie zrównoważonego rozwoju w regionie. Program strategiczny zawiera zalecenia dotyczące rozwoju polityki, zmian instytucjonalnych i środków przystosowawczych opartych na ekosystemie.

DG ds. Strategii

Konwencja karpacka ściśle współpracuje z Dyrekcją Generalną ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej UE (DG Regio) w zakresie uwzględniania i profilowania obszarów górskich na szczeblu UE, zarówno w strategiach makroregionalnych, jak i poprzez nowe możliwe inicjatywy, których ostatecznym celem będzie możliwość opracowania „Agendy górskiej” dla Europy. W ramach tej współpracy opracowano wspólny dokument dotyczący synergii między konwencją karpacką a odpowiednimi obszarami priorytetowymi europejskiej strategii na rzecz regionu Dunaju (EUSDR). W związku z tym podpisano już różne protokoły współpracy między konwencją karpacką a obszarami priorytetowymi EUSDR:

Porozumienie o współpracy między Konwencją Karpacką a EUSDR PA 1B „Mobility Rail-Road-Air”, 07 czerwca 2016 r.
Porozumienie o współpracy między Konwencją Karpacką a EUSDR PA 04 „Jakość wody”, 30 sierpnia 2016 r.
Porozumienie o współpracy między Konwencją Karpacką a EUSDR PA 02 „Energia”, 3 listopada 2016 r.

Protokoły ułatwią wzmocnioną/wzmocnioną współpracę między konwencją karpacką a EUSDR i będą miały pozytywny wpływ na realizację celów określonych w konwencji karpackiej i EUSDR. Aby zapewnić koordynację wszystkich odpowiednich działań EUSDR i konwencji karpackiej, protokoły opierają się na już istniejących podejściach i proponują pewne nowe praktyczne mechanizmy współpracy, które obejmują na przykład: wzmacnianie sieci; ściślejsza koordynacja; wkład w dostosowanie finansowania; Dunaj – projekty karpackie i współpraca międzysektorowa.

Więcej informacji można znaleźć na stronie: Rozwój przestrzenny – konwencja karpacka

Organizacje

Aby wesprzeć realizację programu strategicznego, Konferencja Stron powołała grupę roboczą ds. przystosowania się do zmiany klimatu. W szczególności grupa robocza ma następujące zadania:

skorzystanie z pomocy władz krajowych i regionalnych regionu karpackiego;
wspieranie propozycji politycznych zgodnych z białą księgą Komisji w sprawie przystosowania się do zmiany klimatu i celami konwencji karpackiej;
Przyczynianie się do utworzenia karpackiego i unijnego systemu informacji na temat podatności na zmiany klimatu i przystosowania się do nich.