2.4 Λαμβάνοντας υπόψη τα διασυνοριακά ζητήματα

Οι περισσότερες άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι διασυνοριακού χαρακτήρα. Τα διασυνοριακά ζητήματα δημιουργούν αλληλεξαρτήσεις μεταξύ των χωρών (π.χ. υδρολογικές, κοινωνικές και οικονομικές στην περίπτωση των υδάτων).

Ως εκ τούτου, μια χώρα θα πρέπει να επιδιώξει να δημιουργήσει επαφές με γειτονικές χώρες για να ενημερώσει σχετικά με τη διαδικασία προσαρμογής και τους τομείς που προκαλούν ανησυχία όσον αφορά τις διασυνοριακές επιπτώσεις και να προσδιορίσει προσεγγίσεις για τον συντονισμό σε διαφορετικά πολιτικά, νομικά και θεσμικά πλαίσια.

Οι κοινές προσπάθειες προσαρμογής και διαχείρισης του κινδύνου καταστροφών ενδέχεται να πρέπει να βασίζονται περαιτέρω στον εντοπισμό κοινών απειλών (π.χ. με τη διενέργεια αμοιβαίων εκτιμήσεων κινδύνου) και πρέπει να συνάδουν με τους στόχους προσαρμογής κάθε χώρας. Ένα καλό σημείο εκκίνησης είναι να προσδιοριστούν οι τομείς που σχετίζονται με δράσεις προσαρμογής στους οποίους υπήρξε παραδοσιακή διασυνοριακή συνεργασία (π.χ. διαχείριση λεκάνης απορροής ποταμού, διαχείριση κινδύνων πλημμύρας, διαχείριση εθνικών πάρκων) και να επιδιωχθεί η συμμετοχή των διαχειριστικών αρχών στην πολιτική προσαρμογής.

Η επένδυση στη διασυνοριακή συνεργασία είναι επίσης ένας τρόπος για να ελαχιστοποιηθεί το κόστος της δράσης προσαρμογής και να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη της, αναπτύσσοντας συνέργειες στα μέτρα προσαρμογής και ενσωματώνοντας τις συνέπειες για τις γειτονικές δικαιοδοσίες.

Διασυνοριακές δραστηριότητες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την από κοινού ανάπτυξη λύσεων προσαρμογής πραγματοποιούνται ήδη σε ευρωπαϊκές μακροπεριφέρειες, όπως στο διάστημα των Άλπεων, στα Καρπάθια, στη Βορειοδυτική και Νοτιοανατολική Ευρώπη, στη Βαλτική Θάλασσα και στο πλαίσιο της στρατηγικής για τον Δούναβη. Άλλες διασυνοριακές δραστηριότητες σε περιφερειακό επίπεδο περιλαμβάνουν τις τρέχουσες δραστηριότητες προσαρμογής στα Πυρηναία.

Όλες αυτές οι μεγάλης κλίμακας δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχουν διάφορες χώρες λαμβάνουν χρηματοδότηση από την ΕΕ. Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές πολιτικές συμβάλλουν ήδη στην αντιμετώπιση ορισμένων από τα διασυνοριακά ζητήματα που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή. Για παράδειγμα, η οδηγία για τις πλημμύρες και η οδηγία πλαίσιο για τα ύδατα απαιτούν διασυνοριακή συνεργασία στον τομέα των υδάτων. Επιπλέον, υπάρχουν ευρωπαϊκά και πανευρωπαϊκά συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης και ανίχνευσης για φυσικές καταστροφές που οφείλονται στις καιρικές συνθήκες, όπως το Meteoalarm, το ευρωπαϊκό σύστημα ευαισθητοποίησης για τις πλημμύρες, το ευρωπαϊκό σύστημα πληροφοριών για τις δασικές πυρκαγιές και το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Ξηρασίας. Ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας της Ένωσης παρέχει επίσης ένα πλαίσιο ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ για την αποτελεσματική πρόληψη, προετοιμασία και αντιμετώπιση τόσο φυσικών όσο και ανθρωπογενών κινδύνων καταστροφών, συμπεριλαμβανομένων δράσεων όπως οι εκτιμήσεις κινδύνου και ο σχεδιασμός, η ανταλλαγή ορθών πρακτικών, η βελτίωση της βάσης γνώσεων, η κατάρτιση και οι ασκήσεις.