Herstel en beheer van wetlands aan de kust

Voor succesop lange termijnis het belangrijk omde lokale gemeenschappen, milieugroepen, agentschappen, bedrijvenen geïnteresseerde personen te betrekkenbij het planningsproces en bij het toezicht open de verslaglegging over de voortgang en het succes van het project. Betrokkenheidvan belanghebbendenkan helpen om conflictenmet betrekkingtot landgebruik te beperken,aangezien het herstellenvan een kustlijn tot een natuurlijk wetland kan leiden tot verlies van eigendommen,verandering in landgebruik of blokkering vande toegang tot de kust. Het herstel van wetlands aan de kust kan deel uitmaken van de beheerplannenvan de Natura 2000-gebieden (die specifiekzijn aangewezenom kerngebieden te beschermen voor een subset van soorten of habitattypen die zijn opgenomen in de habitat- en de vogelrichtlijn).   Omin aanmerking te komen als beschermd gebied in het kader van Natura 2000 isvoorde planning een proces van participatie vanbelanghebbenden vereist. Beheerde herschikking of boomruiming of aanpassing van de teelt vereist waarschijnlijk overleg met bewoners en landeigenaren die in of in de buurt van het overstroomde gebied wonen. Wanneer teruggewonnen land wordt teruggegeven aan wetlands door middel van herschikking van het beheer, zal dit gevolgen hebben voor alle inwoners en economische activiteiten op het gebied en kan dit leiden tot verzet. Fof bijvoorbeeld het projectHedwige-Prosper polder aan de Belgisch-Nederlandse grens zag protesten van boeren en omwonenden. 

Interventies die het herstel van wetlands aan de kust en beheerde herschikking omvatten, kunnen over het algemeen helpen om meerdere doelen te bereiken, waardoor het succes van dergelijke initiatieven wordt bevorderd. Ze herscheppen belangrijke intergetijdenhabitats. Zij kunnen mogelijk ook personen omvatten die een waardevolle rol spelen (kinderdagverblijf, paai- of voedergebied) voor soorten van commercieel belang. Naast het behoud van de biodiversiteit kunnen herstelde wetlands of nieuwe wetlands worden gebruikt voor recreatie en ecotoerisme. Deze ecosystemen fungeren als vallen voor nutriënten en verontreinigingen en verminderen eutrofiëring en verontreiniging van kustwateren. Intergetijden- en ondergedompelde vegetatie (zeegras) fungeren ook als koolstofvastleggingshabitats, met belangrijke voordelen voor mitigatie. 

De grootste moeilijkheid bij de uitvoering van beheerde herschikking is het veranderen van het landgebruik en vereist een hoge mate van coördinatie op verschillende bestuursniveaus. Het kan leiden tot de verplaatsing van gebouwen en activiteiten, mogelijk tegen hoge kosten (waaronder onteigening).  Dit kan ook leiden tot het verlies van land dat wordt gebruikt voor recreatie en landbouw. Mogelijke zachte modderachtige bodems kunnen worden gecreëerd, die een verdrinkingsgevaar kunnen worden als te nabijgelegen door mensen bezochte gebieden. Deze projecten vereisen real-time monitoring om kritieke fasen van waterherverdeling, sediment en ecosysteemdynamiek te beheren. Gebrek aan behoorlijke monitoring en ontoereikende interventieplanning, samen met de steeds veranderende aard van deze ecosystemen, maakt het moeilijk om voorspelbare resultaten op lange termijn te krijgen. Kosten kunnen ook een beperkende factor zijn, aangezien grotere projecten aanzienlijke investeringen kunnen vergen. 

De aankoop van het te overstromen land is meestal de belangrijkste kostenpost in geval van beheerde herschikking. Deverplaatsing van infrastructuur of activiteiten kan ook nodig zijnen kan zeer kostbaar zijn, afhankelijk van de lokale situatie. De totale kosten voor een geïntegreerd project kunnen bestaan uit logistiek, planning en uitvoering van omleidingswater, het verhogen of verlagen van de kustbodem, het afzetten van nieuw substraat en het aanplanten en creëren van nieuwe habitats. Voor het herstel van bestaande wetlands zijn de indirecte kosten over het algemeen lager, omdat de aankoop van grond niet nodig is. De kosten kunnen echter stijgen als de benodigde sedimenten niet gemakkelijk beschikbaar zijn.  Deze ecosystemen veranderen voortdurend en moeten worden beheerd omerosie te voorkomen en de herstelde gebieden in stand te houden. Daarom zijn voor de monitoring van deze projecten en het behoud van de functionaliteit van wetlands aanzienlijke langetermijnbegrotingsplannen nodig. Omgekeerd hebben onjuiste onderhoudsbenaderingen het potentieel om meer schade dan voordelen te veroorzaken. Nieuwe veldstudies zullen naar verwachting nieuwe informatie opleveren over de doeltreffendheid van verschillende onderhoudswerkzaamheden aan wetlands. 

Ondanks de kosten hebben het herstel van wetlands en beheerde herschikkingen veel voordelen in vergelijking met andere technieken op het gebied van aanpassing aan klimaatverandering en behoud van kustecosystemen. Over het algemeen kunnen wetlands aan de kust de energiedissipatie in de intergetijdenzone verbeteren door binnenkomende golf- en getijdenenergie te verminderen. Dit ondersteunt bescherming tegen stormvloeden en erosie. Gezonde wetlands kunnen ook helpen omgaan met een bepaalde mate van zeespiegelstijging. Een proces dat accretie wordt genoemd, waarbij planten sediment vangen, verhoogt de hoogte van het oppervlak van het wetland. Wetlands verminderen de behoefte aan harde kustverdediging. Zelfs in combinatie kunnen deze benaderingen de noodzaak om dijken te verhogen en te verbreden verminderen, wat leidt tot een positieve impact op de esthetische waarde van het landschap. 

Sedimenten in de wetlands slaan of vertragen waterafvoer op en filteren verontreinigende stoffen op dezelfde manier als oeverbuffers. Ze beschermen en creëren belangrijke habitats, herbergen en beschermen de biodiversiteit. Vispopulaties profiteren van wetlands die paai- of voederhabitats bieden, terwijl de micronutriënten en microfauna in wetlands substraat perfecte voedingsgronden zijn voor vogels. Dit biedt ook esthetische en culturele waarde. 

Tot slot dragen wetlands bij tot de mitigatie van klimaatverandering door de absorptie en retentie van CO2 in wetlandsediment en vegetatie. Op deze manier dragen inspanningen voorhet herstel van wetland r bij aan het verminderen van de door de mens veroorzaakte koolstofvoetafdruk. 

Hoewel de kosten van het herstel van wetlands zeer hoog kunnen zijn, zou de waterschade als gevolg van ernstige watergebeurtenissen als gevolg van klimaatverandering aanzienlijk hoger zijn. De waarde van herstel kan veel geld besparen op het gebied van watervoorziening, luchtkwaliteit, klimaat- en waterstroomregulering, erosiepreventie, nutriëntenkringloop, waterzuivering, matiging van extreme gebeurtenissen zoals overstromingen of stormen, habitat- en culturele diensten. 

Kustwetlandse habitats, zoals verschillende soorten kwelders, worden op grond van bijlage 1 bij dehabitatrichtlijn van de EU beschouwd als habitats van EU-belang, en sommige daarvan zijn prioritaire habitats. De vogelrichtlijn van de EUerkent de noodzaak van de bescherming van wetlands als een vitale habitat voor watervogels. Projecten voor het herstel van wetlands aan de kust moeten worden uitgevoerd met inachtneming van de doelstellingen en vereisten van beide richtlijnen. Ropslag van wetlands aan de kust kan ook deel uitmaken van het beheersplan voor gebieden die beschermd zijn in het kader van hetNatura 2000-netwerk van de EU, of kan een nieuw Natura 2000-gebied creëren.  Indien een project aanzienlijke gevolgen heeft voor een gebied dat tot hetNatura 2000-netwerk behoort, moet het worden onderworpen aan een “passende beoordeling van de gevolgen ervan voor het gebied” om te bepalen of het de natuurlijke kenmerken van het gebied zal aantasten. Herstelacties kunnen ook vereist zijn in het kader van Natura 2000 als compensatie voor andere interventies. Het herstel van wetlands aan de kust kan worden ondersteund door eisen inzake habitatcompensatie uit hoofde van de habitatrichtlijnvan de EU. Fof bijvoorbeeld in het Schelde-estuarium (België) werden habitats die door havenuitbreiding werden vernietigd, gecompenseerd door het herstel van wetlands die beschermingbiedentegen stormvloeden.

De uitvoeringstijd zalsterk variëren op basisvan de omvang van de locatie en de specifieke omstandigheden en omvang van het herstel. De uitvoeringstermijn kan zowel betrekking hebben op werkzaamheden als op daarmee verband houdende communicatie en juridische acties, bijvoorbeeld onteigening van grond. Dit kan vaak minstens 5 jaar of langer duren. Onderhouds- en monitoringacties moeten oplange termijnworden voortgezet.  

De levensduur van herstelinterventies inwetlands aan dekust zal afhangen van de lokale omstandigheden, met name erosie- en sedimentatieprocessen, en van de uitgevoerde strategie. Regelmatig onderhoud kan nodigzijn omde wetlands instand te houden, aangezien deze van nature onstabielzijn en steeds veranderende ecosystemenzijn.