Budowanie zdolności w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu

Stopień, w jakim zmiana klimatu wpłynie na nasze społeczeństwo, zależy od narażenia, wrażliwości (związanej z rozwojem społeczno-gospodarczym) i rodzaju zagrożeń. W każdym razie przystosowanie się do zmiany klimatu jest potrzebne na wszystkich szczeblach: lokalnym, regionalnym, krajowym, transnarodowym, unijnym, a także międzynarodowym. Ze względu na różną dotkliwość i charakter wpływu na klimat w poszczególnych regionach Europy większość inicjatyw w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu jest podejmowana na szczeblu regionalnym lub lokalnym. Budowanie zdolności jest często, jeśli nie zawsze, zasadniczym elementem inicjatyw w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu.

Budowanie zdolności odnosi się do procesu, w ramach którego osoby lub organizacje uzyskują, doskonalą lub zachowują umiejętności, wiedzę, narzędzia, sprzęt lub inne zasoby umożliwiające im kompetentne wykonywanie pracy. Odnosi się również do dalszego rozwoju wydajności, a tym samym do zwiększenia zdolności. Budowanie zdolności i rozwój zdolności są często stosowane zamiennie. Innymi słowy, budowanie zdolności jest inwestycją w skuteczność i przyszły zrównoważony rozwój społeczeństwa.

Podnoszenie świadomości i budowanie wiedzy na temat oczekiwanych skutków zmieniającego się klimatu i potrzeby przystosowania się do zmiany klimatu są zwykle punktem wyjścia dla wysiłków na rzecz budowania zdolności. Obserwacje, prognozy i prognozy dotyczące istniejących i oczekiwanych zdarzeń (ekstremalnych) związanych z pogodą lub klimatem lub zdarzeń o powolnym początku (np. rosnące temperatury, pustynnienie, utrata różnorodności biologicznej, degradacja gruntów i lasów, cofanie się lodowców, zakwaszenie oceanów, podnoszenie się poziomu mórz, zasolenie itp.), statystyki szkód i informacje na temat ewentualnych działań przystosowawczych stanowią podstawę budowania zdolności w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu. Budowanie zdolności wykracza jednak poza podnoszenie świadomości i budowanie wiedzy, mając na celu wzmocnienie pozycji ludzi poprzez rozwijanie nowych kompetencji i umiejętności.

Budowanie zdolności jest skierowane do konkretnych grup docelowych zaangażowanych w przystosowanie się do zmiany klimatu, jako praktyków pracujących w określonym regionie, koncentrujących się na konkretnym zagrożeniu klimatycznym lub sektorze, lub zajmujących się spostrzegawczymi wielosektorowymi i wielozagrożeniami. Budowanie zdolności jest ważne nie tylko w jednym momencie, ale jest integralną częścią całego cyklu adaptacji. Różne rodzaje działań mogą wspierać budowanie zdolności, takie jak ukierunkowane wydarzenia, debaty, wymiana informacji za pośrednictwem platform internetowych i portali (np. Climate-ADAPT, weADAPT, OPPLA, krajowe portale przystosowawcze , międzynarodowe portale przystosowawcze itp.), biuletyny, sprawozdania, briefingi polityczne, filmy wideo, broszury, projekty itp. Istnieją różne sposoby budowania zdolności, które można podzielić na następujące kategorie:

• Edukacja (np. za pośrednictwem szkół, uniwersytetów, innych dostawców usług edukacyjnych);
• szkolenia (np. kursy, seminaria, seminaria internetowe, e-learning);
• tworzenie sieci kontaktów (np. konferencje, warsztaty, platformy wymiany, wspólnoty praktyków, sieci doskonałości);
• coaching specyficzny;
• pomoc techniczna (np. misje ekspertów, partnerstwo);
• Uwaga na grupy ryzyka.

Partnerstwa oraz wymiana doświadczeń i wiedzy są ważnymi czynnikami przyczyniającymi się do dalszego zwiększania budowania zdolności i uczenia się w miarę upływu czasu.

Kształcenie i szkolenie są kluczowymi wysiłkami na rzecz budowania zdolności w celu zwiększenia zrównoważonego charakteru i instytucjonalizacji informacji i wiedzy na temat przystosowania się do zmiany klimatu. Te wysiłki na rzecz budowania zdolności zawodowych można osiągnąć za pomocą kształcenia i szkolenia dostosowanego do kontekstu lub dostosowanego do potrzeb. Istniejące lub nowe inicjatywy w zakresie kształcenia i szkolenia koncentrujące się na różnych grupach i dostępne w różnych sektorach i dziedzinach w większym stopniu uwzględniają treści istotne z punktu widzenia przystosowania się do zmiany klimatu. Przykładami są działania edukacyjne w szkołach i na uniwersytetach, a także konkretne programy, kursy i wydarzenia. Na szczeblu UE jedną z bieżących inicjatyw w tej dziedzinie jest Climate-KIC Education, która zapewnia edukację i inne inicjatywy na rzecz budowania zdolności za pośrednictwem szkół wyższych, kształcenia zawodowego lub kursów internetowych. Szkolenia w dziedzinie przystosowania się do zmiany klimatu dla specjalistów wspierają lepsze wykonywanie pracy, a tym samym zwiększenie zdolności przystosowawczych i odporności na zmianę klimatu, ale mogą być również postrzegane jako szansa dla innowatorów i przedsiębiorstw na znalezienie rozwiązań dla wyzwań związanych ze zmianą klimatu. Climate-ADAPT zapewnia dostęp do różnych materiałów szkoleniowych dotyczących zdolności (projekty, podręczniki, podręczniki, zestawy szkoleniowe itp.), w tym na przykład:

• projekt Przystosowanie się do zmiany klimatu poprzez szkolenia, ocenę i gotowość (pułapka klimatyczna)
• Projekt „Zmiana klimatu: wyzwanie dla szkolenia naukowców zajmujących się roślinami stosowanymi” (AGRISAFE)
• podręcznik przejściowy i pakiet szkoleniowy opracowany w ramach projektu RAMSES
• zestaw treningowy klimatu czerwonego krzyża i czerwonego półksiężyca
• zasobów internetowych szkoleń adaptacyjnych udostępnionych przez Instytut Badawczy Norwegii Zachodniej (WRNI)
• punkt szkoleniowy – zarządzanie wodą dla miasta przyszłości, opracowany w ramach projektu SWITCH.

Szkolenia mogą być również ukierunkowane na konkretny sektor, jak w przypadku niemieckiej inicjatywy „Zarządzanie ciepłem w opiece ambulatoryjnej – kształcenie pracowników służby zdrowia i pielęgniarek”. Z jednej strony opracowany materiał szkoleniowy uwrażliwił na znaczenie problemów zdrowotnych związanych z ciepłem dla personelu pielęgniarskiego i asystentów medycznych, a z drugiej strony przeszkolony i wykwalifikowany do odpowiednich środków opieki zdrowotnej w okresach fali upałów. Materiał edukacyjny został zaprojektowany w oparciu o metodę odwróconej klasy, a tym samym odpowiada nowoczesnej strukturze nauczania skoncentrowanej na uczniu. Oprócz transferu wiedzy, zastosowanie wiedzy odgrywa ważną rolę w tym materiale szkoleniowym. Materiały te są publicznie dostępne i mogą być wykorzystywane przez różne publiczne i prywatne instytucje szkoleniowe i edukacyjne.

Bardzo ważne jest zaangażowanie podmiotów/grup docelowych, które skorzystają z budowania zdolności, w opracowywanie i projektowanie konkretnych sposobów budowania zdolności. Gwarantuje to, że przygotowywane treści i komunikaty są ukierunkowane na potrzeby użytkowników i są przekładane na konkretne konteksty w ramach grupy docelowej. Często budowanie zdolności jest nieodłącznym elementem szerzej zakrojonych procesów angażowania zainteresowanych stron.

Ponieważ różne grupy docelowe są zainteresowane różnymi rodzajami wiedzy, materiał, nawet jeśli jest dostępny, musi zostać dostosowany i odpowiednio dostosowany do grupy docelowej. Potrzeby są bardzo różne, od bardzo ogólnej wiedzy (np. dla dzieci w wieku szkolnym) po bardzo szczegółowe i dogłębne informacje (np. dla specjalistów, takich jak lekarze i pracownicy służby zdrowia).

Koszty i wymagane wysiłki zależą od materiałów i umiejętności już dostępnych na potrzeby budowania zdolności, kształcenia i szkolenia. Im lepiej materiał jest dostosowany do potrzeb użytkownika, tym niższe są koszty.

Korzyść może być bardzo duża, ze względu na osobistą identyfikację z potrzebą adaptacji i zastosowania nowej wiedzy w życiu prywatnym i zawodowym. Również budowanie zdolności, kształcenie i szkolenie służą jako mnożniki wiedzy i jej zastosowanie w praktyce.

Typowy czas realizacji kompleksowej inicjatywy na rzecz budowania zdolności wynosi od 1 roku do 3 lat.

Budowanie zdolności może być prowadzone niezależnie przez instytucje/dostawców edukacyjnych i wiele innych. Nie ma limitu czasowego. Materiały do budowania zdolności wymagają jednak regularnej aktualizacji.