Αστικές πράσινες και γαλάζιες υποδομές

Ο σχεδιασμός αστικών πράσινων και γαλάζιων υποδομών (UGI) είναι μια στρατηγική προσέγγιση για την ανάπτυξη διασυνδεδεμένων και πολυλειτουργικών δικτύων γαλάζιων και πράσινων χώρων που παρέχουν δυνητικά ευρύ φάσμα περιβαλλοντικών, κοινωνικών και οικονομικών οφελών και ταυτόχρονα ενισχύουν την ανθεκτικότητα των πόλεων στην κλιματική αλλαγή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Ευρωπαϊκή Επιτροπή-Πράσινη Υποδομή) δίνει έμφαση στον στρατηγικό σχεδιασμό χώρων πρασίνου σε διάφορες χωρικές κλίμακες (από τη γειτονιά έως την πόλη) και ενθαρρύνει τις πόλεις να προωθήσουν την παροχή οικοσυστημικών υπηρεσιών και την προστασία της βιοποικιλότητας. Τα μέτρα αυτά διαδραματίζουν καίριο ρόλο στην ενίσχυση των ικανοτήτων προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή και μετριασμού των επιπτώσεών της. Μειώνουν επίσης τις αρνητικές επιπτώσεις των κινδύνων της κλιματικής αλλαγής, όπως οι καύσωνες, οι πλημμύρες και η ξηρασία στις πόλεις.  Οι λύσεις που βασίζονται στη φύση (NbS) είναι μια στενά συνδεδεμένη έννοια, η οποία συχνά χρησιμοποιείται εναλλακτικά με τις πράσινες και γαλάζιες υποδομές, ή χρησιμεύει ως ευρύτερο πλαίσιο για την προώθηση και την υλοποίηση των εν λόγω υποδομών. Η στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030 προβλέπει συγκεκριμένες δράσεις για την προώθηση λύσεων που βασίζονται στη φύση, οι οποίες θα πρέπει να ενσωματώνονται συστηματικά στον πολεοδομικό σχεδιασμό. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ορίζει την NbS ως «λύσεις που εμπνέονται και υποστηρίζονται από τη φύση, οι οποίες είναι οικονομικά αποδοτικές, παρέχουν ταυτόχρονα περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά οφέλη και συμβάλλουν στην οικοδόμηση ανθεκτικότητας». Η IUCN ζητεί την υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης με βάση το οικοσύστημα κατά την εφαρμογή της NbS και δηλώνει: «οι λύσεις που βασίζονται στη φύση χρησιμοποιούν τη δύναμη των λειτουργικών οικοσυστημάτων ως υποδομή για την παροχή φυσικών υπηρεσιών προς όφελος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος». Ο ΕΟΠ (2021) αναφέρεται στην NbS ως «γενική ιδέα» για διάφορες δράσεις και προσεγγίσεις πολιτικής (π.χ. διαχείριση με βάση το οικοσύστημα), οι οποίες αποσκοπούν στην αύξηση της ανθεκτικότητας στην κλιματική αλλαγή και ταυτόχρονα παρέχουν παράλληλα οφέλη για την κοινωνία. 

Σε αστικά περιβάλλοντα, οι NbS αναφέρονται σε διαφορετικές τυπολογίες πράσινων και γαλάζιων υποδομών. Οι λύσεις αυτές συνδυάζουν τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και κλιματικές προκλήσεις αποτελεσματικότερα από τις «συμβατικές» γκρίζες υποδομές. Η χωρική κλίμακα της NbS στις πόλεις μπορεί να ποικίλει από μεγάλες δασικές περιοχές έως μικρής κλίμακας συστήματα ομβρίων υδάτων. Επιπλέον, ο ρόλος των ανθρώπων στην NbS μπορεί επίσης να ποικίλει σημαντικά. Για παράδειγμα, τα αυτορυθμιζόμενα φυσικά οικοσυστήματα (όπως οι αστικοί υγρότοποι που παρέχουν περιοχές ελέγχου πλημμυρών) απαιτούν μηδενικές ή περιορισμένες ανθρώπινες παρεμβάσεις. Από την άλλη πλευρά, μπορεί να υπάρχουν υβριδικές γκρίζες-πράσινες λύσεις (όπως συστήματα διαχείρισης ομβρίων υδάτων και αστικών απορροών, π.χ. βιοφίλτρα), για τις οποίες η τεχνολογία και η ανθρώπινη παρέμβαση διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. 

Οι εθνικές στρατηγικές για το κλίμα χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο σε όλες τις ευρωπαϊκές πόλεις, με το 91 % των τοπικών σχεδίων δράσης για το κλίμα να περιλαμβάνουν τέτοια μέτρα. Το 2018, η μέση αστική δενδροκάλυψη σε όλες τις χώρες μέλη του ΕΟΧ και τις συνεργαζόμενες χώρες (EEA‑39) ανήλθε στο 28,5 % του πυρήνα της πόλης και στο 34,7 % των μεγαλύτερων λειτουργικών αστικών περιοχών, συν ένα πρόσθετο μερίδιο γαλάζιων υποδομών που συμβάλλει περαιτέρω στην ψύξη των πόλεων (έκθεση 14/2023 του ΕΟΠ).

Η NbS βελτιώνει τις συνθήκες διαβίωσης για όλους, παρέχοντας ευκαιρίες τόσο για τους κατοίκους όσο και για τους επισκέπτες σε πόλεις με οικονομίες που εξαρτώνται από τον τουρισμό. Ιδίως όταν το UGI βρίσκεται κοντά σε σημαντικούς χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς, μπορεί να περιλαμβάνεται στην προσφορά αστικού τουρισμού, να αποτελεί μέρος των δρομολογίων των επισκεπτών ή να ενσωματώνεται στο σήμα της πόλης, προσθέτοντας τελικά αξία στον αστικό τουρισμό (Terkenly et al., 2020).

Απαιτούνται συμμετοχικές προσεγγίσεις στον σχεδιασμό των αστικών πράσινων υποδομών και στις διαδικασίες σχεδιασμού, υλοποίησης και αξιολόγησης των NbS. Η συνεργασία με διάφορα ενδιαφερόμενα μέρη ενισχύει τη μεταφορά γνώσεων μεταξύ των φορέων, ενώ η αντιμετώπιση πιθανών κοινωνικών ή θεσμικών φραγμών είναι ζωτικής σημασίας για την ενίσχυση της κοινωνικής αποδοχής αυτών των λύσεων και την εξεύρεση της βέλτιστης επιλογής που λαμβάνει υπόψη το τοπικό κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο. Ιδιαίτερα οι τοπικές και οι περιφερειακές αρχές διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και, ως εκ τούτου, απαιτείται ισχυρή οριζόντια και κάθετη συνεργασία, αλλά και η σύνδεση με τον ιδιωτικό τομέα είναι σημαντική. 

Παράγοντες επιτυχίας

Η ρητή πολυλειτουργικότητα είναι ο βασικός παράγοντας επιτυχίας που καθιστά την NbS ελκυστική στις πόλεις και οδηγεί σε μεγάλες ευκαιρίες για να εμπνεύσει και να εμπλέξει πολλούς τομείς.

Η ζήτηση για NbS αυξάνεται έντονα λόγω του ολοένα και πιο ευνοϊκού τοπίου πολιτικής, τόσο σε επίπεδο ΕΕ όσο και σε εθνικό και υποεθνικό επίπεδο. Ως εκ τούτου, αναπτύχθηκαν τεκμηριωμένα πρότυπα και κατευθυντήριες γραμμές για τις πόλεις, ώστε να διασφαλιστεί ο αποτελεσματικός και συμμετοχικός σχεδιασμός και η διακυβέρνηση των διαφόρων NbS (βλ. επίσης νομικές πτυχές). Το. Το έργο Naturvation εκπόνησε ευρωπαϊκούς χάρτες αξιολόγησης για να καταδείξει τις δυνατότητες της NbS για την αντιμετώπιση κοινωνικών προκλήσεων, όπως η κλιματική αλλαγή, τα ζητήματα δημόσιας υγείας και η απώλεια βιοποικιλότητας, σε περισσότερες από 700 ευρωπαϊκές πόλεις. Επιπλέον, οι προσεγγίσεις ολοκληρωμένης και χωρίς αποκλεισμούς διακυβέρνησης, όπως η «μωσαϊκή» διακυβέρνηση (που συνδυάζει το μικροεπίπεδο της ενεργού συμμετοχής των πολιτών στα κοινά με το μακροεπίπεδο του στρατηγικού πολεοδομικού σχεδιασμού, Buijs et al., 2019) αποτελούν καλούς τρόπους για την προώθηση κοινωνικά συνεκτικού και συνεργατικού σχεδιασμού, υλοποίησης και συντήρησης UGI.

Περιοριστικοί παράγοντες

Η διαχείριση του αστικού τοπίου είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που υπόκειται σε αντικρουόμενες ατζέντες, όπως η στέγαση, οι μεταφορές, οι εμπορικές υποδομές και η οικονομία. Οι αστικές πράσινες υποδομές χρειάζονται ολοκληρωμένο σχεδιασμό και συντήρηση. Η δημιουργία ενός δικτύου χώρων πρασίνου σε ολόκληρη την πόλη με συνδεδεμένους διαδρόμους πρέπει να σταθμιστεί και να εκτιμηθεί ως ένας βασικός τύπος χρήσης γης μαζί με άλλους βασικούς τομείς χρήσης γης. Τα ανταγωνιστικά και αντικρουόμενα συμφέροντα χρήσης γης, η αδύναμη συνεργασία με βασικά ενδιαφερόμενα μέρη (π.χ. ιδιοκτήτες γης, κτιριακός τομέας, επενδυτές) ή η στεγανή σκέψη στη διοίκηση της πόλης μπορούν να λειτουργήσουν ως ισχυροί περιοριστικοί παράγοντες. Η έλλειψη γνώσεων σχετικά με τα οφέλη ή εμπειρίας στον τρόπο εφαρμογής ή σχεδιασμού των NbS μπορεί να προκαλέσει αρνητικές στάσεις μεταξύ των επαγγελματιών, των υπευθύνων χάραξης πολιτικής ή των πολιτών.  

Ολοκληρωμένη επισκόπηση των περιορισμών αναφέρεται στην έκθεση του ΕΟΠ σχετικά με την προσαρμογή στις αστικές περιοχές (έκθεση 14/2023 του ΕΟΠ). Περιλαμβάνουν την έλλειψη συστηματικών αποδεικτικών στοιχείων αποτελεσματικότητας που μπορούν να προκύψουν μόνο με μακροπρόθεσμη παρακολούθηση, ζητήματα με αναλύσεις κόστους-οφέλους, περιορισμένη τεχνική ικανότητα, ειδικές καταστάσεις ανά πλαίσιο που αποτρέπουν την εξεύρεση μιας λύσης που να ταιριάζει σε όλες τις περιπτώσεις, πιθανές ανησυχίες για την υγεία λόγω π.χ. κουνουπιών ή γύρης. Επιπλέον, ο ανταγωνισμός για το διάστημα αποτελεί βασικό περιοριστικό παράγοντα για την ανάπτυξη του πράσινου και του γαλάζιου χώρου, ιδίως σε πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές.

Τέλος, άλλοι περιοριστικοί παράγοντες εξαρτώνται από πιθανές κοινωνικές αδικίες. Η δημιουργία νέων πράσινων και μπλε χώρων μπορεί να συμβάλει στον εξευγενισμό και στις αυξήσεις των τιμών των ακινήτων που μπορούν να οδηγήσουν στον εκτοπισμό των μελών της κοινότητας. Εάν ο σχεδιασμός των πράσινων και γαλάζιων χώρων δεν βασίζεται σε κοινωνικές παραμέτρους, οι άδικες δυνατότητες πρόσβασης σε αυτές τις περιοχές μπορεί να δημιουργήσουν κοινωνικές αδικίες. Στην πραγματικότητα, η στέρηση και η έλλειψη πρόσβασης σε αυτόν τον χώρο μπορεί να εκθέσει ορισμένους κατοίκους σε μειωμένη ποιότητα ζωής από υγειονομική, κοινωνική και ψυχολογική άποψη (έκθεση του ΕΟΠ 04/2025).

Εξοικονόμηση κόστους

Η απώλεια χώρων πρασίνου, η υποβάθμιση του φυσικού οικοσυστήματος, η πύκνωση της δομής της πόλης και η αύξηση του ποσοστού του πλακόστρωτου εδάφους έχουν αρνητικές επιπτώσεις στον κύκλο του νερού, στην ποιότητα του αέρα, στην τοπική θερμοκρασία και μειώνουν την ανθεκτικότητα των πόλεων στην κλιματική αλλαγή. Αυτό έχει μεγάλο οικονομικό κόστος για την κοινωνία. Ο οικολογικός προσανατολισμός των πόλεων (π.χ. φύτευση δέντρων ή δημιουργία νέου χώρου πρασίνου), η αποκατάσταση υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων, η επιλογή πρακτικών διαχείρισης χαμηλής έντασης σε πάρκα ή η κατασκευή τοπικών λύσεων που βασίζονται στη φύση για τον έλεγχο των υδάτων απορροής ή των πλημμυρών μπορούν να αποφέρουν σημαντική άμεση εξοικονόμηση σε σύγκριση με τις παραδοσιακές λύσεις που βασίζονται στη μηχανική. Επιπλέον, αυτές οι πράσινες δράσεις έχουν επίσης πολλά έμμεσα οικονομικά οφέλη, π.χ. προσελκύοντας επενδυτές και δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας για διάφορους τομείς.  Υπάρχει επίσης ένα αυξανόμενο οικονομικό επιχείρημα υπέρ της ενσωμάτωσης του γκρίζου στα πράσινα μέτρα. Οι γκρίζες λύσεις συνήθως συνεπάγονται υψηλές αρχικές επενδύσεις κεφαλαίου και πιο μακροπρόθεσμο ετήσιο κόστος συντήρησης καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του έργου σε σύγκριση με λύσεις με πράσινες συνιστώσες (Ενημερωτικό σημείωμα πολιτικής από την πλατφόρμα μάθησης πολιτικής για μια πιο πράσινη Ευρώπη, 2024). Η επιστημονική έρευνα δείχνει ότι η υποδομή NbS εκτιμάται, κατά μέσο όρο, ότι είναι 42% φθηνότερη και δημιουργεί 36% περισσότερη αξία από τις λύσεις υποδομής που είναι πλήρως γκρίζες. Αυτό συμβαίνει όταν λαμβάνονται υπόψη τα γενικά παράλληλα οφέλη από την NbS (Bechauf et al., 2022). Ωστόσο, θα πρέπει πάντα να διενεργείται ειδική ανάλυση κόστους-οφέλους και να υποστηρίζεται η επιλογή της βέλτιστης λύσης κατά περίπτωση, λαμβανομένου υπόψη του τοπικού πλαισίου.

Κόστος συντήρησης

Το κόστος του σχεδιασμού και της υλοποίησης του UGI μπορεί να ποικίλει σημαντικά. Εξαρτώνται από πολλούς εσωτερικούς παράγοντες όπως η χωρική κλίμακα, η χρήση της τεχνολογίας σε λύσεις, η συχνότητα συντήρησης και η ανάγκη επισκευής. Συνήθως, το κόστος συντήρησης είναι χαμηλότερο σε φυσικά οικοσυστήματα, όπως υπολειμματικά ενδιαιτήματα (π.χ. αστικά δάση ή υγρότοποι) ή ημιφυσικά οικοσυστήματα (π.χ. αντικατάσταση χλοοτάπητα με λιβάδια). Το κόστος εγκατάστασης και συντήρησης ορισμένων τύπων NbS καλύπτεται εν μέρει ή εξ ολοκλήρου από πολίτες (π.χ. αστική γεωργία), ΜΚΟ (π.χ. δράσεις αποκατάστασης υποβαθμισμένων οικοτόπων) ή ιδιωτικές επιχειρήσεις (λιμνούλες ανεμογεννητριών για τη διαχείριση των υδάτων απορροής). Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για την κινητοποίηση της NbS στην Ευρώπη. Η ΕΕ διευκολύνει την ενίσχυση της μεταφοράς γνώσεων σχετικά με επιτυχείς υποθέσεις (π.χ. Urban Nature Atlas) και προσφέρει δημόσιες ψηφιακές πλατφόρμες για την ενθάρρυνση της συνεργασίας με τον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα (The Smart Cities Marketplace) και προσφέρει χρηματοδοτική στήριξη μέσω της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας.  Η χρηματοδότηση για την ενσωμάτωση πράσινων και γαλάζιων υποδομών στον πολεοδομικό σχεδιασμό μπορεί να ανακτηθεί από το Νέο Ευρωπαϊκό Μπάουχαους, μια πρωτοβουλία πολιτικής και χρηματοδότησης που «καθιστά την πράσινη μετάβαση σε δομημένα περιβάλλοντα και πέραν αυτών ευχάριστη, ελκυστική και βολική για όλους». Υπάρχουν διάφορα εργαλεία, συμπεριλαμβανομένων των κατευθυντήριων γραμμών για τους επενδυτές, για την επαλήθευση του τρόπου και του λόγου για τον οποίο οι επενδύσεις σε έργα δομημένου περιβάλλοντος μπορούν να ευθυγραμμιστούν με το Νέο Ευρωπαϊκό Μπάουχαους.

Οφέλη

Οι χώροι πρασίνου και οι NbS στις πόλεις μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του κινδύνου καταστροφών, στη βελτίωση της διαχείρισης των υδάτων και στην παραγωγή τοπικών ψυκτικών επιδράσεων για την καλύτερη αντιμετώπιση των υψηλών θερμοκρασιών και των κυμάτων καύσωνα. Εκτός από την επίλυση συγκεκριμένων περιβαλλοντικών προκλήσεων, οι πράσινες και γαλάζιες υποδομές προσφέρουν παράλληλα οφέλη που υπερβαίνουν τον πρωταρχικό σκοπό τους. Για παράδειγμα, τα πάρκα και τα υδατικά συστήματα μπορούν να ενισχύσουν την ομορφιά της πόλης, ενώ παράλληλα χρησιμεύουν ως χώροι αναψυχής, προωθώντας την ψυχική και σωματική ευεξία (Nilsson και Johansson, 2021)

Άλλα παράλληλα οφέλη περιλαμβάνουν: στήριξη της αστικής βιοποικιλότητας, αποθήκευση άνθρακα (μετριασμός), μετριασμός της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, παροχή χώρων αναψυχής, εμπειρία στη φύση και παροχή αυξημένης κοινωνικής, σωματικής και ψυχικής ευεξίας. Οι εθνικές στρατηγικές για τις αστικές περιοχές μπορούν να συμβάλουν σε διάφορους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ), και ιδίως στους στόχους για τις βιώσιμες πόλεις (11). 

Τα οικονομικά οφέλη μπορεί τελικά να σχετίζονται με την αύξηση της τουριστικής οικονομίας. Η διαθεσιμότητα χώρων πρασίνου μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στο τι μπορούν να προσφέρουν οι πόλεις (Terkenli, et a. 2020). Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μετατόπιση των επιλογών των τουριστών προς αυτούς, ιδίως σε προορισμούς επιρρεπείς σε θερμικές καταπονήσεις (π.χ. το θερμό καλοκαίρι της Μεσογείου).

Σε πολλά κράτη μέλη της ΕΕ, οι αστικές πράσινες υποδομές και οι λύσεις που βασίζονται στη φύση έχουν ήδη υποστηριχθεί από την εθνική νομοθεσία σχετικά με τον σχεδιασμό της χρήσης γης, τη διαχείριση των ομβρίων υδάτων, τα επιφανειακά ύδατα ή την προστασία της βιοποικιλότητας. Τα κίνητρα και οι πληρωμές ενθαρρύνουν την εφαρμογή των NbS και UGI αντί της παραδοσιακής γκρίζας υποδομής.

Πολλές πόλεις διαθέτουν στρατηγικές για τη βελτίωση και την επέκταση των πράσινων υποδομών στο αστικό περιβάλλον. , Για παράδειγμα, η στρατηγική του Αμβούργου προβλέπει την επέκταση των πράσινων στεγών. Το πρόγραμμα Superblock στη Βαρκελώνη στοχεύει στην αναμόρφωση του αστικού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένων των πτυχών της δικαιοσύνης. Επιπλέον, ειδικά εργαλεία σχεδιασμού, όπως ο συντελεστής εμβαδού βιοτόπου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε τοπικές ζώνες για να απαιτηθεί ένα ποσοστό της περιοχής να παραμείνει ως χώρος πρασίνου (βλ. την περιπτωσιολογική μελέτη του Βερολίνου) . Ομοίως, οι κατευθυντήριες γραμμές σε εθνικό επίπεδο διευκολύνουν την ενσωμάτωση των πράσινων και γαλάζιων υποδομών στον σχεδιασμό της πόλης. Για παράδειγμα, στη Σουηδία, το Εθνικό Συμβούλιο Στέγασης, Κτιρίων και Σχεδιασμού εξέδωσε οδηγό σχετικά με την ενσωμάτωση των οικοσυστημικών υπηρεσιών στον σχεδιασμό, την κατασκευή και τη συντήρηση του δομημένου περιβάλλοντος, ο οποίος περιλαμβάνει επίσης πληροφορίες σχετικά με την αξία της φύσης για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Η Σουηδική Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος δημοσίευσε εθνικές κατευθυντήριες γραμμές για την NBS, ένα εργαλείο για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και άλλες κοινωνικές προκλήσεις.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει σθεναρά την έννοια των πράσινων υποδομών και των λύσεων που βασίζονται στη φύση για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας στην κλιματική αλλαγή, της βιώσιμης διαχείρισης των υδάτων και της ευημερίας των ανθρώπων και της βιοποικιλότητας στις ευρωπαϊκές πόλεις. Για παράδειγμα, οι UGI και NbS θεωρούνται βασικές έννοιες στη στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030 (2020) μαζί με το νομοθέτημα της ΕΕ για την αποκατάσταση της φύσης, τη στρατηγική της ΕΕ για τις πράσινες υποδομές (2013) και την οδηγία-πλαίσιο της ΕΕ για τα ύδατα. Τέλος, η στρατηγική της ΕΕ του 2021 για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή τονίζει τη σημασία της προώθησης λύσεων που βασίζονται στη φύση για την προσαρμογή, μεταξύ άλλων μέσω της αναβάθμισής τους σε αστικό επίπεδο. 

Ο χρόνος υλοποίησης ποικίλλει ανάλογα με τη χωρική κλίμακα, από λίγους μήνες έως αρκετά έτη. Για παράδειγμα, η εφαρμογή NbS μικρής κλίμακας, όπως τα πράσινα τοιχώματα ή τα τοπικά βιοφίλτρα, είναι μια μάλλον γρήγορη διαδικασία και ο πραγματικός χρόνος κατασκευής διαρκεί λιγότερο από ένα έτος. Ωστόσο, ο σχεδιασμός και ο σχεδιασμός, η λήψη επίσημων αδειών, η ενσωμάτωση σε άλλες διαδικασίες σχεδιασμού και ανάπτυξης μπορεί να επιμηκύνουν τον χρόνο υλοποίησης. Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση χώρων πρασίνου μεγάλης κλίμακας (π.χ. η ανάπτυξη ενός πολυλειτουργικού πάρκου) μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια. Η τεχνική εφαρμογή νέων χώρων πρασίνου είναι επίσης συντομότερη από την πλήρη οικολογική εφαρμογή. Μπορεί να χρειαστούν αρκετά χρόνια προτού η βλάστηση φυτευτεί σε χώρους πρασίνου ή σε μεμονωμένους NbS, όπως οι πράσινες στέγες, να επιτελέσει πλήρως τις οικοσυστημικές λειτουργίες της (π.χ. μετριασμός της κλιματικής αλλαγής ή ικανότητα συγκράτησης υδάτων και θρεπτικών ουσιών). 

Η αναμενόμενη διάρκεια ζωής των διασυνδεδεμένων αστικών πράσινων υποδομών θα πρέπει να είναι πολύ μεγάλη, πολύ μεγαλύτερη από τα μεμονωμένα κτίρια ή τις υποδομές. Η ηλικία ενός ενιαίου χώρου πρασίνου μπορεί να κυμαίνεται από αρκετές εκατοντάδες χρόνια (π.χ. ιστορικά πάρκα) έως μερικά χρόνια (π.χ. πράσινες στέγες). Η διάρκεια ζωής-χρόνος του μεμονωμένου μπορεί επίσης να ποικίλει, αλλά ο στόχος είναι η μακροπρόθεσμη συντήρησή του.