Europejskie ekosystemy leśne: kluczowi sojusznicy w zrównoważonym rozwoju

Lasy europejskie mają zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju nr 15 i 6, związanych z życiem na lądzie oraz czystą wodą i warunkami sanitarnymi. Wgląd w obecny stan europejskich ekosystemów leśnych, czynniki napędzające potrzeby społeczne i inne presje oraz zarządzanie nimi mają zasadnicze znaczenie dla skutecznego zarządzania i podejmowania decyzji na szczeblu lokalnym, regionalnym i europejskim. W niniejszym briefingu przedstawiono główne cechy lasów w dzisiejszej Europie oraz niektóre kluczowe tendencje dotyczące ich zasięgu i stanu.

Główne przesłania

Lasy stanowią największy ekosystem lądowy w UE-27 i rozciągają się na około 160 mln hektarów. Obecnie ponad 90 % lasów jest w przeważającej mierze półnaturalnych. Lasy pierwotne i starodrzewowe obejmują mniej niż 4 %. Mają one ogromne znaczenie dla różnorodności biologicznej Europy, ponieważ są bardziej stabilne, odporne i przystosowane do zakłóceń niż lasy zmodyfikowane.

Około 10 % rocznych emisji gazów cieplarnianych w UE-27 jest absorbowanych i przechowywanych w glebach leśnych i biomasie.

Wzmożone przekształcanie gruntów i eksploatacja lasów stanowią obecnie najistotniejsze zagrożenia dla lasów. Oczekuje się jednak, że zmiany klimatu wyprzedzą je na skalę lokalną i regionalną.

Ekosystemy leśne borykają się z rosnącą częstotliwością, intensywnością i skalą ekstremalnych zjawisk pogodowych. Najpoważniejszym zakłóceniem jest wiatr, a następnie pożary. Epidemia owadów podwoiła się w ciągu ostatnich 20 lat.

Przewiduje się, że przy stale rosnącym zapotrzebowaniu na biomasę lasy będą pod dalszymi obciążeniami ekologicznymi.