Skalowanie rozwiązań opartych na zasobach przyrody na rzecz odporności na zmianę klimatu i odbudowy zasobów przyrodniczych

Szersze stosowanie rozwiązań opartych na zasobach przyrody do przystosowania się do zmiany klimatu przyniosłoby wiele korzyści społecznych i przyczyniłoby się do ochrony różnorodności biologicznej. Doświadczenie w skalowaniu rozwiązań poza kontekstem lokalnym jest jednak ograniczone. Brak znormalizowanych metod oceny i monitorowania NBS stanowi poważne wyzwanie dla powielania i stosowania ich na szerszą skalę. W niniejszym briefingu przeanalizowano stosowane ramy oceny i potencjał skalowania wybranych NBS oraz sposób, w jaki mogą one przyczynić się do odbudowy ekosystemów poza obszarami chronionymi.

Przyspieszenie i zwiększenie skali takich projektów będzie miało kluczowe znaczenie dla osiągnięcia celów polityki UE w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu i budowania ogólnej odporności, aby lepiej wytrzymać skutki ekstremalnych zdarzeń pogodowych, takich jak fale upałów, powodzie i pożary lasów. Rozwiązania oparte na zasobach przyrody w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu i zmniejszania ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi również przyczyniają się do realizacji unijnego programu odbudowy zasobów przyrodniczych w celu lepszej ochrony i przywrócenia różnorodności biologicznej. Stosowane na dużą skalę mogą przyczynić się do osiągnięcia i wzmocnienia różnych celów klimatycznych i środowiskowych zarówno na obszarach miejskich, jak i wiejskich. 

W niniejszym briefingu EEA podsumowano informacje z dwóch wcześniejszych sprawozdań Europejskiego Centrum Tematycznego ds. Przystosowania się do Zmiany Klimatu (ETC-CA), koncentrując się na stosowanych ramach oceny (ETC/CCA, 2021 r.) i potencjale zwiększenia skali (ETC-CA, 2022 r.) w odniesieniu do NBS.