Stan mórz w Europie – sprawozdanie EEA nr 2/2015

Głównym celem niniejszego sprawozdania jest ocena, czy morza Europy można uznać za zdrowe, czyste, niezakłócone i produktywne. Są to trzy podstawowe aspekty głównego instrumentu polityki morskiej UE – dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej – i odnoszą się do stanu ekosystemów morskich i ludzkich czynników wpływających na zmianę ekosystemów. Ocena ta obejmuje również określenie głównych wyzwań w zakresie zrównoważonego rozwoju mających wpływ na nasze morza oraz sposobu, w jaki UE reaguje na te wyzwania. W ostatecznym rozrachunku w sprawozdaniu stwierdzono, że UE nie jest na dobrej drodze do osiągnięcia swojego ambitnego celu, jakim jest zrównoważone wykorzystanie mórz. chociaż jest do tego w pełni upoważniona dzięki obecnemu szeregowi strategii politycznych i wiedzy. W niniejszym sprawozdaniu omówiono również, w jaki sposób można by zapewnić długoterminowe przejście na zrównoważony rozwój przy użyciu dostępnych strategii politycznych i wiedzy.
W sprawozdaniu szeroko omówiono spodziewany wpływ zmiany klimatu (np. na chemię i fizykę oceanów, różnorodność biologiczną mórz, rozmieszczenie gatunków, dynamikę populacji, rozmieszczenie gatunków nierodzimych, rybołówstwo, eutrofizację, zanieczyszczenie, morską i przybrzeżną działalność człowieka) na morza europejskie, a w szczególności skutki związane z: wzrost temperatury mórz, zakwaszenie oceanów i zaostrzenie innych oddziaływań na morza. W ocenie stwierdzono, że zmiany klimatu już teraz odbijają się na europejskich morzach poprzez ocieplenie i zakwaszenie ich wód. Na przykład jedną z widocznych konsekwencji antropogenicznej zmiany klimatu są przesunięcia w rozmieszczeniu gatunków morskich w kierunku bardziej północnych (a tym samym chłodniejszych) regionów, a mianowicie gatunków o wartości handlowej, takich jak te, na które ukierunkowane jest rybołówstwo. Ta spowodowana klimatem zmiana geografii gatunków morskich ma również wpływ na międzynarodowe stosunki międzyludzkie, o czym świadczy konflikt między krajami dzielącymi zasoby rybne w morzach Europy Północnej. W sprawozdaniu przeanalizowano również usługi regulacyjne świadczone przez morza pod kątem „regulacji klimatu poprzez sekwestrację dwutlenku węgla”.